IV SA/Wa 786/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-13

Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może ustanowić adwokata z urzędu dla strony, która nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
A. B. i E. B. złożyli skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z marca 2010 r. dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skarga została odrzucona przez WSA w Warszawie. A. B., będąca osobą starszą, schorowaną i samotną, z dochodem emerytalnym 814 zł, zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu z powodu braku możliwości finansowych na pokrycie kosztów profesjonalnej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla A. B. adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i E. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia ustanowić dla A. B. adwokata. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. i E. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Następnie, w dniu 28 września 2010 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną A. B. w niniejszej sprawie, z powodu niezachowania przymusu adwokacko- radcowskiego. A. B. w dniu 16 września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła m. in., iż nie jest w stanie opłacić kosztów profesjonalnej pomocy prawnej, jest osobą starszą (73 lata), schorowaną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze skarżąca jest osobą samotną, nie posiada jakiegokolwiek majątku, uzyskuje dochód w wysokości 814 zł z tytułu emerytury, który - jak podała - nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb życiowych. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należało uznać, ze zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy, na wnioskodawcy spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że w jej przypadku spełniona jest przesłanka skutkująca przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Biorąc pod uwagę, że wnioskodawczyni uzyskuje dochód w wysokości 814 zł z tytułu emerytury, nie posiada jakiekolwiek majątku, należało uznać, że poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika przekracza jej możliwości finansowe. Z powyższych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło