IV SA/Wa 786/18

Dnia 30 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2017 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2017r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił wysokość zadłużenia P. L. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od marca do maja 2012r. w łącznej kwocie 282,79 zł. Pismem z 16 stycznia 2018r. P. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), jednakże w przypadku decyzji wydawanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, kognicja sądu administracyjnego została ograniczona przepisami ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 2017, poz. 1778, ze zm., dalej "u.s.u.s."), ustanawiającej szczególny tryb odwoławczy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Art. 83 ust. 2 u.s.u.s. stanowi bowiem, że od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Właściwym w tych sprawach jest więc sąd powszechny – sąd pracy i ubezpieczeń społecznych. Wyjątek od tej zasady wynika natomiast z art. 83 ust. 4 u.s.u.s., w myśl którego od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje natomiast prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Na rozstrzygnięcia wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w oparciu o art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017, poz. 1257 ze zm.), przysługuje więc skarga do sądu administracyjnego, na podstawie przepisów p.p.s.a. Mając na uwadze treść powyżej wskazanych przepisów należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, dotycząca ustalenia wysokości zadłużenia skarżącego z tytułu opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, nie mieści się w katalogu spraw, o którym mowa w art. 83 ust. 4 u.s.u.s., dlatego też nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Z tego też względu Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.