IV SA/Wa 789/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Gminy N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Gminy N. kwotę 540 – (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Wojewoda [...] w wyniku rozpoznania odwołania Wójta Gminy N. do decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2005 r. udzielającej W.K. pozwolenia wodnoprawnego na wykonywanie urządzeń wodnych - dwóch pomostów pływających na działce nr ew. [...] w N. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie od decyzji służy stronie i obowiązkiem organu drugiej instancji jest zbadanie czy odwołanie wniósł podmiot mający status strony w danym postępowaniu. Przeprowadzając ustalenia w tym zakresie, organ odwoławczy uznał, iż Gmina N. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, a zatem nie mogła skutecznie dokonać czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W rozważaniach swoich organ powołał się na wykształcone na gruncie art. 28 kpa orzecznictwo administracyjne, z którego wynika, iż pojęcie strony może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Organ podkreślił, iż istotą interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 kpa, jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego. Ponadto powołał się na treść art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), który stanowi, że stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Zdaniem Wojewody [...] decyzja Starosty [...] udzielająca zezwolenia na wykonanie dwóch pomostów pływających na działce nr ew. [...] w N. stanowiącej obszar wody i graniczącej z lądem oznaczonym jako działka o nr ew. [...], nie nakłada na Gminę N. żadnego obowiązku, jak również z decyzji tej nie wynikają dla niej żadne uprawnienia, tym bardziej, że obie w/w działki stanowią własność Skarbu Państwa. Skargę na powyższą decyzję wniosła Gmina N. zarzucając naruszenie art. 127 ust. 7 Prawa wodnego. Skarżąca podała, iż na działce nr [...] stanowiącej jej własność znajduje się plaża wraz z kąpieliskiem oraz nabrzeże, a działka ta bezpośrednio sąsiaduje z działką, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne. Zdaniem skarżącej Gminie N. jako właścicielowi urządzeń wodnych zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód i planowanych do wykonania urządzeń wodnych na podstawie udzielonego przez Starostę [...] pozwolenia wodnoprawnego, przysługuje w niniejszym postępowaniu status strony. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i powtórzył wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji. Jak wynika z treści art. 127 § 1 kpa odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługuje stronie. Pojęcie strony zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 28 kpa i przymiot ten przysługuje każdemu czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Legitymację zatem do wniesienia odwołania ma podmiot, który twierdzi, że decyzja organu pierwszej instancji dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku. Takie twierdzenie podmiotu daje podstawę do wszczęcia postępowania odwoławczego, a postępowanie to zakończy się decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego wtedy, gdy twierdzenie jednostki nie znajduje podstaw w normach prawa materialnego (tak w: Adamiak, Borkowski, KPA Komentarz, 6 wyd. Warszawa 2004 r., art. 127, Nb. 14). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że organ odwoławczy nie rozważył należycie wszystkich okoliczności sprawy. Podstawą materialną decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2005 r. stanowią przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Art. 127 ust. 2 ustawy precyzuje określenie stron o wydanie pozwolenia wodnoprawnego stanowiąc, iż stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Skarżąca Gmina wskazała, iż jest właścicielem urządzeń wodnych zlokalizowanych - w jej ocenie - w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód i wykonania planowanych urządzeń wodnych na postawie udzielonego W. K. pozwolenia wodnoprawnego. Na działce nr [...] stanowiącej je własność, która bezpośrednio sąsiaduje z działką nr ew. [...] jest urządzone kąpielisko oraz nabrzeże. Zgodnie zaś z art. 9 pkt 19 Prawa wodnego kąpieliska i nabrzeża stanowią urządzenia wodne w rozumieniu ustawy. Zważywszy na zakres przedmiotowy udzielonego pozwolenia wodnoprawnego, jak również funkcję jaka mają spełniać pomosty, które stanowić mają przystań dla jednostek pływających oraz służyć do prowadzenia przez inwestora działalności polegającej na prowadzeniu szkoleń żeglarskich, motorowodnych, windsurfingowych oraz przechowywania jednostek pływających w czasie sezonu żeglarskiego, to przyjęcie przez organ odwoławczy, że Gminie N. nie przysługuje status strony w tym postępowaniu jest nieuprawnione. Kryterium, według którego należy na podstawie art. 127 ust. 7 Prawa wodnego przypisać status strony: * właścicielowi urządzenia wodnego, -władającemu powierzchnią ziemi, * uprawnionemu do rybactwa jest pozostawanie z zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. W sprawie niniejszej organ odwoławczy nie dokonał ustaleń, czy Gmina N. jako właściciel urządzenia wodnego zlokalizowanego na działce sąsiadującej z działką, objętą pozwoleniem wodnoprawnym, pozostaje w zasiągu oddziaływaniu korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Z powyższego względu zaskarżoną decyzję jako wadliwą należało wyeliminować z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.