IV SA/Wa 789/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania konserwacji urządzeń wodnych postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy Skarżąca M. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Ze złożonego w dniu 21 maja 2012 r. formularza PPF wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwiema małoletnimi córkami, pozostającymi na jej utrzymaniu. W rubryce 7 wniosku, zatytułowanej majątek wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, skarżąca wskazał, iż jest właścicielką budującego się domu o pow. 190 m2, mieszkania o pow. 20m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,300 ha. Jako źródło miesięcznych dochodów wnioskodawczyni wymieniła wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 3156 zł brutto miesięcznie oraz dochód z wynajmu działki w wysokości ok. 2000 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, iż ponosi koszty z tytułu zobowiązań kredytowych w wysokości ok. 1500 zł miesięczne oraz koszty wynajmu opiekunki do dziecka w wysokości 2000 zł. Skarżąca nie utrzymuje kontaktów zarówno z ojcem pierwszego jak i drugiego dziecka. Nie uzyskuje również przyznanych na rzecz małoletnich córek alimentów. Ponieważ złożone przez wnioskodawczynię oświadczenie nie zawierało pełnych informacji co do jej aktualnej sytuacji finansowej, pismem Sądu z dnia 23 maja 2012 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 14 dni przedmiotowego wniosku i nadesłania: a) wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych, w tym kont dewizowych i lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, b) oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącej ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości - np. opłat związanych z eksploatacją domu (opłat za energię elektryczną, gaz, itp.), c) odpisu umowy kredytu bankowego, zaciągniętego na remont dachu, o którym mowa w rubryce 5 formularza PPF wraz z harmonogramem jego spłat, d) dokumentów potwierdzających wysokość alimentów przyznanych na rzecz małoletniej M. S. i M. W. (odpis wyroku sądu) e) umowy najmu nieruchomości pod działalność f) zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę g) zaświadczenia o zaleganiu w spłacie alimentów, h) dokumentów potwierdzających zadłużenie z tytułu opłaty za wodę, o którym mowa w rubryce 5 formularza PPF i) dokumentu potwierdzającego zadłużenie na koncie (debet) w kwocie 2000 zł, o którym mowa w rubryce 5 formularza PPF j) dokumentu potwierdzającego wysokość wynagrodzenia z tytułu opieki nad dzieckiem (kopia umowy zlecenia/umowy o dzieło) k) odpisu zeznania podatkowego za 2011 r. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone dorosłemu domownikowi- B. S. (ojczymowi skarżącej) w dniu 30 maja 2012 r., zatem zgodnie z art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej jako P.p.s.a.) należy uznać je za doręczone prawidłowo. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 13 czerwca 2012 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała wezwania Sądu z dnia 23 maja 2012 r. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące rzeczywistego stanu majątkowego skarżącej i jej możliwości płatniczych. Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącą, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez nią wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jej sytuacji materialno – bytowej. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania zarówno ze strony referendarza sądowego jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości lub są rozbieżne z posiadanymi już przez Sąd, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. W niniejszej sprawie skarżąca wnioskowała o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. jest wykazanie braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż brak jest możliwości ustalenia, czy skarżąca spełnia tę przesłankę. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona pomimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Jak wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF z dnia 21 maja 2012 r. oświadczenie skarżącej za niewystarczające dla dokonania oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych. Przedłożenie przez skarżącą żądanych dokumentów i oświadczeń pozwoliłoby nie tylko na weryfikację dochodów wskazanych przez nią w rubryce 10 formularza PPF ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżąca się aktualnie znajduje. Wnioskodawczyni na skierowane do niej w dniu 23 maja 2012 r. wezwanie nie udzieliła odpowiedzi. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie mogą natomiast być uznać dane zawarte w formularzu wniosku z dnia 21 maja 2012 r. Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.