IV SA/Wa 79/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki,, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia paszportu - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody W. z dnia [...] września 2005 r. o unieważnieniu paszportu L. Z. serii [...] Zaskarżona decyzja wydana została w sprawie wszczętej z wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w O. z dnia 13 lipca 2005 r., skierowanego do Wojewody W. We wniosku wskazano, że L. Z. jest podejrzany o popełnienie przestępstwa z art. 270 §1 kodeksu karnego, ściganego z oskarżenia publicznego. W związku z tym, w dniu [...] lipca 2002 r. wydane zostało postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ale z uwagi na ukrywanie się podejrzanego, nie zostało ono ogłoszone, dlatego postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. postanowiono o poszukiwaniu podejrzanego listem gończym. Decyzją z dnia [...] września 2005 r. Wojewoda W. unieważnił paszport L. Z., stwierdzając spełnienie się przesłanek z art. 10 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach. Od decyzji Wojewody W. złożone zostało odwołanie przez L. Z., działającego przez pełnomocnika adwokata A. Z. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody W., wskazując na obowiązek wykonania wniosku prokuratury o unieważnienie paszportu, jak również na okoliczność poszukiwania L. Z. listem gończym. W skardze na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik L. Z. podniósł, że postanowienie prokuratury o przedstawieniu zarzutów nie zostało ogłoszone L. Z., wobec czego nie może być traktowany w świetle przepisów ustawy o paszportach, jako osoba, przeciwko której prowadzone jest postępowanie przygotowawcze. Na uzasadnienie zarzutów skargi powołano orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdzono również, że L. Z. nie ukrywa się przed organami ścigania, lecz w dacie wszczęcia postępowania karnego przebywał poza granicami kraju. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach (Dz.U. z 1991 r. Nr 2, poz. 5, ze zm.), o treści obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jeżeli wobec osoby, która posiada paszport, prowadzone jest postępowanie przygotowawcze lub wykonawcze w sprawie karnej o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego albo w sprawie karnej skarbowej, organ paszportowy wydaje decyzję o unieważnieniu paszportu. Unieważnienie paszportu jest zatem obligatoryjne w przypadku, gdy przeciwko danej osobie prowadzone jest postępowanie przygotowawcze o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. Według art. 71 §1 kodeksu postępowania karnego, za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego. Stosownie zaś do art. 278 kpk, jeżeli miejsce pobytu oskarżonego lub osoby podejrzanej nie jest znane, zarządza się jego poszukiwanie. Nadto, według art. 313 §1 kpk, jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia śledztwa lub zebrane w jego toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju. W rozpatrywanej sprawie, wobec L. Z. wydane zostało postanowienie o przedstawieniu zarzutów z art. 270 §1 kk, w którym określono przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. Następnie, wydane zostało postanowienie o poszukiwaniu L. Z. listem gończym. W świetle art. 278 kpk, listem gończym może być jednak poszukiwany jedynie oskarżony lub podejrzany. Oznacza to, że L. Z. jest traktowany jako osoba podejrzana, skutkiem czego postępowanie przygotowawcze prowadzone jest przeciwko L. Z. W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego na tle przepisów ustawy o paszportach wskazywano, że o prowadzeniu postępowania przygotowawczego przeciwko danej osobie nie przesądza samo sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, lecz dopiero jego ogłoszenie podejrzanemu (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2000 r. sygn. akt V SA 1405/99 Lex nr 49427 oraz wyrok SN z dnia 13 stycznia 2000 r. sygn. akt III RN 116/99 OSNP z 2000 r. z. 20, poz. 737). Z art. 313 §1 kpk, znowelizowanego ustawą z dnia 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego, ustawy o świadku koronnym oraz ustawy o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 17, poz. 155) wynika jednak, iż postanowienie o przedstawieniu zarzutów nie musi być ogłoszone danej osobie, jeżeli osoba ta ukrywa się lub nie przebywa w kraju. Pogląd zaprezentowany w powołanym orzecznictwie sądowym, na które wskazano także w skardze, nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, skoro zarówno poszukiwanie L. Z. listem gończym, jak i treść art. 313 §1 kpk potwierdzają, że postępowanie przygotowawcze prowadzone jest przeciwko L. Z. W związku z powyższym, nie można przypisać zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji naruszenia prawa skutkującego jej uchyleniem, dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.