IV SA/Wa 79/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S. A. w B. na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w opłacie za brak sieci postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska: 1. określił wysokość zobowiązania [...] S. A. w B. z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości 664.457 zł oraz 2. określił wysokość nadpłaty w wysokości 18.272.873,05 zł w związku z nadpłaconą wpłatą na poczet zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Od powyższej decyzji zarówno [...] S. A. w B., jak i Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej złożyły wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 30 września 2013 r. [...] S. A. w B. wezwał Głównego Inspektora Ochrony Środowiska do zwrotu nadpłaty w wysokości 18.272.873,05 zł (w wysokości określonej w pkt 2 decyzji). Pismem z dnia 4 października 2013 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił zwrotu nadpłaty w wysokości 18.272.873,05 zł z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. W dniu 4 grudnia 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga [...] S. A. w B. na decyzję z dnia [...] października 2013 r. W dniu 19 grudnia 2013 r. [...] S. A. w B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. o odmowie zwrotu nadpłaty w wysokości 18.272.873,05 zł z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżone pismo nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że zaskarżone pismo z dnia [...] października 2013 r. nie należy do żadnej z form działania administracji, o których mowa powyżej. W szczególności zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, jako że w sprawie dotyczącej określenia wysokości nadpłaty na poczet zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. została wydana decyzja z dnia [...] października 2013 r., która jest przedmiotem zaskarżenia w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2803/13. Zaskarżone pismo także nie jest aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., bowiem korespondencja kierowana do strony dotycząca spraw, w ramach których organ orzeka w drodze decyzji administracyjnej (jak w danym przypadku - decyzją kończącą postępowanie z dnia 10 października 2013 r.) nie stanowi tego rodzaju aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto żadne przepisy ustaw szczególnych nie przewidują sądowej kontroli zaskarżonego pisma (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.