IV SA/Wa 797/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA – Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: - odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania T. i A. S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji wskazując w uzasadnieniu, że organ odwoławczy zobowiązany jest orzekać w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji odwoławczej. Skoro w dacie rozpoznawania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji upłynęło pięć lat od dnia opublikowania Uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...] maja 1999r. w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego części wsi J. ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], poz. [...] z dnia [...] września 1999r., to postępowanie w sprawie, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotową decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...] wniósł Burmistrza Miasta i Gminy P. podnosząc, iż decyzja organu II instancji została wydana z naruszeniem art. 36 ust.3 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, iż dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienie: z jednej strony uprawnienie władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej zaś uprawnienie strony. Zdaniem organu II instancji uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym ani przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według § 1 wyżej wspomnianego przepisu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawowo przyznano takie uprawnienie ( art. 50 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie z zasadą ukształtowaną w orzecznictwie, organ administracji publicznej - który z mocy przepisów prawa został powołany do rozstrzygania w sprawie w I instancji - nie ma uprawnienia do kwestionowania, w trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003r. – OSP 1/03 oraz wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r. - sygn. akt: OSK 1017/04). W sprawie niniejszej skarga została wniesiona przez Burmistrza Miasta i Gminy P., który wydał orzeczenie jako organ I instancji. Orzeczenie to w wyniku odwołania wniesionego przez strony postępowania – T. i A. S., zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. i postępowanie umorzono. Burmistrz Miasta i Gminy P., orzekając w sprawie jako organ I instancji, nie miał legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, a zatem nie był również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Na marginesie należy dodać, że zgodnie z art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w każdej sprawie indywidualnej skargę do sądu, w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, może wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.