IV SA/Wa 798/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska,, sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi J. L. i T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1) oddala skargę, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. W. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Syg.akt IV S.A./Wa 798/06 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku Burmistrz Miasta G. biorąc za podstawę art.104 kodeksu postępowania administracyjnego [ DZ.U z 2000 roku nr 98 , poz.1071 ] oraz art. 59 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U z 2003 roku nr 80 poz.717 z późniejszymi zmianami ] po rozpoznaniu wniosku E. i J. K. oraz M. i Z. G. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zabudowie bliźniaczej na działkach o numerach ewidencyjnych [...] przy ulicy [...] i [...] przy ulicy [...] . W uzasadnieniu decyzji organ podnosił iż na przedmiotowym terenie plan zagospodarowania przestrzennego stracił swoją ważność .W takiej sytuacji wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe po spełnieniu warunków określonych w art.61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym .Zdaniem organu warunki te dla działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] zostały spełnione . Warunki z decyzji zostały określone po przeprowadzeniu analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w sąsiedztwie planowanej inwestycji. W toku postępowania uczestnicy J. i T. L. złożyli oświadczenia , że nie wyrażają zgody na budowę przedmiotowych garaży w granicy ich działki. W ocenie organu kwestia możliwości usytuowania przedmiotowych budynków garaży w granicy działki uczestników L. będzie przedmiotem analizy i rozważań na dalszym etapie postępowania , już w przedmiocie wydawania pozwolenia na budowę . Zdaniem organu administracji publicznej w przypadku gdy wnioskujący spełniają warunki do wydania decyzji o warunkach zabudowy , to nie ma podstaw aby wniosek ich został oddalony . Odwołanie od powyższej decyzji złożyli J. i T. L. ponieważ decyzja zezwala wnioskodawcom projektowanie " garaży " w granicy ich działki nr [...] .Budowa " garaży " w granicy działki w istotny sposób narusza ich interesy i dlatego wnosili o unieważnienie decyzji o warunkach zabudowy lub jej zmianę w sposób określony w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury , to jest w odległości 3 metrów od granicy / bez okien i drzwi /. W uzasadnieniu odwołujący się podnosili, iż budynek , który ma stanąć w granicy ich działki nie nosi znamion garażu / wymiar 6 mx 6 m / .Z tego względu ich zdaniem nie będzie spełniał on funkcji garażu , a funkcję warsztatu samochodowego .Ich zdaniem nie może być argumentem za prawidłowością zapadłej decyzji fakt, że inni sąsiedzi nie zgłaszają sprzeciwu wobec wybudowania garaży , ponieważ projektowane garaże będą w odpowiednim oddaleniu od granicy tych sąsiadów .Nadto argumentowali, że skoro decyzja mówi o potrzebie uzyskania zgody Ministra Infrastruktury w przypadku gdy występują odstępstwa od warunków nakładanych przez Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku , a ich zdaniem takie odstępstwa występują, to niezrozumiałym jest dlaczego wnioskujący o uzyskanie zgody do tej pory nie wystąpili. Nadto odwołujący podnosili, że ich interesy są zagrożone ponieważ : w przypadku wybudowania tych budynków w granicy w znacznym stopniu obniży się wartość ich nieruchomości ,w przypadku gdyby chcieli ją sprzedać ; ograniczony zostanie dopływ światła do pomieszczeń mieszkalnych ; istniejąca zieleń i drzewostan ulegnie zniszczeniu na skutek braku światła słonecznego i przepływu powietrza ; będzie hałas , zakłócenia elektryczne , zanieczyszczenie powietrza i gleby w sytuacji gdy " garaże " staną się warsztatami. Po rozpatrzeniu odwołania J. i T. L. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] lutego 2006 roku utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w świetle art.61 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U z 2003 roku ; nr 80 , poz.717 ], wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków : 1- co najmniej jedna działka sąsiednia , dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów , cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu , w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych , linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu 2- teren ma dostęp do drogi publicznej 3- istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu , z uwzględnieniem ust.5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego 4- teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną po sporządzeniu miejscowych planów , które utraciły moc na podstawie art.67 ustawy , o której mowa w art.88 ust.1 5- decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi W przedmiotowej sprawie zdaniem organu drugiej instancji zaskarżona decyzja odpowiada prawu i spełnia wymogi stawiane przez wyżej cytowany przepis ustawy . Nie znajdują potwierdzenia stawiane przez odwołujących się zarzuty .Wniosek złożony przez E. i J. K. oraz M. i Z. G. określał rodzaj inwestycji jako budowa garaży i podnoszone zarzuty , że faktycznie uzyskali oni decyzje o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wybudowaniu warsztatu samochodowego nie znajduje uzasadnienia Twierdzenie odwołujących, iż inwestorzy będą faktycznie prowadzili warsztat samochodowy nie znajduje pokrycia w dowodach i ma charakter czysto hipotetyczny . Fakt, że inwestorzy mają już garaż nie może stanowić przeszkody do ubiegania się o kolejne inwestycje tego typu . Również nie znajduje potwierdzenia zarzut iż realizacja inwestycji naruszy prawa odwołujących się .Projekt decyzji został zgodnie z art.50 ust.4 sporządzony przez osobę z uprawnieniami urbanistycznymi .Projekt decyzji nie podlegał uzgodnieniom z odpowiednimi organami o których mowa w art.53 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym .Architekt sporządzający projekt dokonał również analizy funkcji cech zabudowy i zagospodarowania terenu z której wynika , iż wniosek inwestorski spełnia wymogi do wydania decyzji o warunkach zabudowy . Organ podkreślał, że nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji , jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ również wskazywał , że zaskarżona decyzja w punkcie G zawiera wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich , które inwestorzy muszą zabezpieczyć poprzez: * zapewnienie dostępu do drogi publicznej * przed pozbawieniem m.in. korzystania z wody , kanalizacji, energii elektrycznej .cieplnej, środków łączności, i dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi * ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas , wibrację , zakłócenia elektryczne , promieniowanie * ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza , wody lub gleby * ochronę istniejącej zieleni drzewostanu przed zniszczeniem , pożarem * niezabudowaną powierzchnię działki budowlanej zaleca się w maksymalnym stopniu obsadzić użytkową i ozdobną .W świetle powyższego decyzja o warunkach zabudowy zapobiega naruszaniu praw osób trzecich , w granicach przyjętych przez ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym . Organ drugiej instancji argumentował również , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa własności odwołujących się ponieważ stanowi ona tylko promesę uzyskania pozwolenia na budowę .W postępowaniu administracyjnym dotyczącym uzyskania pozwolenia na budowę organy będą zobligowane do przestrzegania przepisów prawa budowlanego i przepisów wykonawczych , a co za tym idzie badania czy prawa osób trzech nie są naruszone . Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. i T. L. wnosząc o unieważnienie decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2005 roku w zakresie postawienia "garaży " w granicy ich posesji. Uzasadniając swoją skargę podnosili, że posadowienie budynku " garażu " sąsiadów M. i Z. G. jest sprzeczne z prawem budowlanym i z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku bowiem zgodnie z paragrafem 12 cytowanego rozporządzenia budynek winien być oddalony od ich granicy minimum 3 metry , a odległość od okien ich budynku mieszkalnego winna wynosić minimum 8 metrów .Tymczasem w przedmiotowej sprawie odległość od ich okien wynosić będzie 5,8 metra , zasłaniając dostęp do światła dziennego , zwłaszcza z uwagi na wysokość 4,2 m projektowanego budynku . Skarżący podnosili również , że posadowienie garażu w granicy ich działki spowoduje obniżenie wartości ich działki o 30-35 % . Podnosili również w swojej skardze , że istnieją podstawy faktyczne do twierdzenia ,iż planowany garaż będzie wykorzystywany jako warsztat samochodowy na co wskazują gabaryty budynku oraz fakt, że Z. G. prowadzi działalność w zakresie kupna -sprzedaży samochodów .W obecnej chwili na swojej posesji naprawia , czyści, myje samochody .W przypadku wybudowania planowanego budynku będzie te czynności tam wykonywał, co spowoduje iż będą występowały dodatkowe uciążliwości w postaci hałasu , zakłóceń elektrycznych , zanieczyszczeń powietrza . W ocenie skarżących uczestnicy postępowania mogą równie dobrze postawić garaże w granicach działek [...] i [...] należących do innych osób . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnosiło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga na uwzględnienie nie zasługuje . Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych , określone przepisami między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153 ,poz. 1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 , poz.1270 ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem , tj. kontroli aktu z przepisami postępowania administracyjnego , a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego . Według przepisu art. 145 § 1 pkt1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / DZU nr 153 poz. 1270 /. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi - naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy . Stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub innych przepisach. Stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Kontrola zgodności z prawem decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności Stwierdzenie istnienia danego typu wad decyzji może bowiem eliminować potrzebę ustalania zaistnienia innych wad . W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie zawiera wad , które powodowałyby nieważność postępowania . Następnie kontroli Sądu podlega kwestia przestrzegania przez organy przepisów postępowania .Istotne jest bowiem czy w postępowaniu przed organami administracji zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy . Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy . Ustalenia faktyczne należy uznać za prawidłowe , jeśli organ wskazał fakty , które uznał za udowodnione , dowody na których się oparł oraz wskazał przyczyny , z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i dał temu wyraz w sporządzonym uzasadnieniu zgodnie z wymogami - art. 107 § 3 kpa. Dokonane ustalenia faktyczne w niniejszym postępowaniu należy uznać za niewadliwe .Organ administracji publicznej dokonał ustaleń faktycznych pozwalających ocenić czy na działkach inwestorów biorąc pod uwagę wymogi art.61 ust.1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mogą zostać wybudowane garaże .Organ dokonał analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków , o których mowa w art. 61 ust.1-5 wyżej powołanej ustawy . Zarzuty skarżących iż zaskarżona decyzja dotyczy faktycznie warunków zabudowy działki inwestorów warsztatem samochodowym są chybione Jak wynika z treści złożonego wniosku przedmiotem inwestycji jest budowa garaży w zabudowie bliźniaczej .Wydana decyzja odnosi się tylko do tego rodzaju inwestycji .Nie ma możliwości zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez zgody odpowiednich organów .Na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy organ nie miał podstaw do kwestionowania rodzaju inwestycji planowanej na działce inwestorów. Należy zauważyć iż skarżący nie podnosili zarzutów w zakresie naruszenia prawa materialnego powołanych przez organy przepisów . W wywiedzionej skardze podnosili iż zgoda na posadowienie budynku " garażu " ich sąsiadów M. i Z. G. w granicy z ich działką jest sprzeczna z prawem budowlanym i Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [ DZ.U z 2002 roku ,nr 33 poz. 270 z późniejszymi zmianami ] a szczególnie z paragrafem 12 wyżej powołanego rozporządzenia dotyczącym usytuowania budynku na działce . W ocenie Sądu organ administracji publicznej nie mógł naruszyć powołanych przez skarżących przepisów ponieważ nie stanowiły one podstawy rozstrzygnięcia organów Należy zgodzić się z oceną organów administracji iż zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza o miejscu usytuowania przedmiotowych garaży na działce inwestorów .Decyzja ta tylko stwierdza , że istnieje możliwość budowy danego obiektu na działce i planowana inwestycja spełnia wymagania i jest zgodna z art.61 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym . Kwestia możliwości usytuowania garaży w granicy działki będzie dopiero przedmiotem rozważań przez organy administracji w procesie uzyskania pozwolenia na budowę , który to etap nie został jeszcze rozpoczęty .Skarżący będą również uczestnikami tego postępowania . Inwestorzy aby uzyskać pozwolenie na budowę będą musieli spełnić również wymagania określone w punkcie G decyzji nr [...] roku z dnia [...] grudnia 2005 roku o warunkach zabudowy i dlatego zarzuty skarżących , że planowana inwestycja naruszy ich prawa z uwagi na to ,że spowoduje hałas , zakłócenia elektryczne .zanieczyszczenie powietrza , ograniczenie światła dziennego w budynku mieszkalnym , zniszczenia roślinności są na tym etapie nieuzasadnione . Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz. 1270 ] oddalono skargę . Biorąc za podstawę § 18 ust.1 pkt. 1c oraz § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu [ DZ.U nr 163 , poz. 1348 ze zmianami ] przyznano na rzecz adwokata M. W. wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną z urzędu.