IV SA/Wa 8/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – M. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca podniosła, że wykonanie spowodowałoby trudne do przezwyciężenia skutki w postaci pozbawienia skarżącej możliwości uczestniczenia w postępowaniu sądowym, a ochrona jaka mogłaby zostać jej przyznana w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji byłaby iluzoryczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu wyjazd skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozbawiłoby ją możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym - skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.