IV SA/Wa 8/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: 1. ustanowić dla M. R. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]; 2. odmówić M. R. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. M. R. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 15 kwietnia 2016 r. wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Osiąga dochód ze stosunku pracy w wysokości 1355,69 zł miesięcznie, 100 zł miesięcznie wydatkuje na czynsz za mieszkanie, nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. W grudniu ubiegłego roku skarżąca uiściła wpis od skargi w przedmiotowej sprawie w wysokości 300 zł Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel. Stosownie do treści art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Jak wynika z treści powołanego przepisu, instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca wykazała regularny dochód ze stosunku pracy wysokości 1.355,69 zł miesięcznie. W grudniu ubiegłego roku uiściła wpis od skargi w wysokości 300 zł, który był najwyższą opłatą sądową należną w sprawie wszczętej jej skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. Wysokość, ewentualnie należnego, wpisu od skargi kasacyjnej wyniesie 150 zł (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jeżeli skarżąca będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku lub wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu, to wysokość tych opłat jednorazowo nie przekroczy 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192 oraz § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Biorąc pod uwagę, z jednej strony wysokość opłat sądowych kształtującą się na ustalonym powyżej poziomie, a z drugiej strony deklarowaną przez stronę wielkość dochodu ze stosunku pracy oraz fakt, że uiściła ona wpis od skargi, który był najwyższą opłatą sądową w przedmiotowej sprawie, brak jest podstaw, aby uznać, że M. R. nie jest w stanie wygospodarować 100-150 zł potrzebnych do uiszczenia innych, ewentualnie należnych, opłat sądowych. Uwzględniając jednak aktualny poziom cen dób i usług koniecznych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, a także deklarowaną przez skarżącą wysokości wydatków na mieszkanie, należy stwierdzić, że bez uszczerbku koniecznego utrzymania nie jest ona w stanie wygospodarować środków potrzebnych do pokrycia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Należy zatem stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.