IV SA/Wa 800/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi I.P. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...)lutego 2008r. Nr (...) w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: I. zwolnić I.P. od kosztów sądowych II. ustanowić dla I.P. adwokata z urzędu. I.P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożyła w sprawie o sygn. IV SA/Wa 203/08, wszczętej z jej skargi na wskazaną wyżej decyzję Wojewody (...) w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania. Postępowanie wszczęte niniejszą skargą nie zostało zakończone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na obecnym etapie rozpoznawania skargi skarżący jest zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pozostałe koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca zawężają się do wpisu od ewentualnych środków odwoławczych wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji (skargi kasacyjnej, zażalenia), opłat kancelaryjnych (np. od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę) oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. O przyznaniu prawa pomocy mają decydować według skarżącej następujące względy: I.P. utrzymuje się z emerytury w wysokości 992 zł netto. Prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jej stan zdrowia wymaga stałego leczenia z czym wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla wnioskodawczyni kwot na zakup niezbędnych lekarstw (ok. 250 zł miesięcznie). Miesięczne koszty utrzymania mieszkania skarżąca oszacowała na kwotę 450 zł. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej opisany przez nią we wniosku PPF zobowiązuje Sąd do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Emerytura skarżącej w wysokości 992 zł netto jest zbyt niska aby moga służyć do sfinansowania, w najmniejszym nawet zakresie, kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności zastępstwa procesowego. Skarżąca jest osobą chorą, nie posiada potencjalnych możliwości dodatkowego zarobkowania. Wydatkuje też znaczne kwoty na zakup lekarstw. W tej sytuacji odmowa prawa pomocy mogłaby spowodować naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie to oznacza, że skarżąca będzie zwolniony od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika zostaną pokryte ze środków publicznych.