IV SA/Wa 804/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga strony mającej miejsce zamieszkania za granicą powinna zostać odrzucona, jeśli nie ustanowiła ona pełnomocnika do doręczeń w Polsce pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga strony mającej miejsce zamieszkania za granicą podlega odrzuceniu, jeżeli strona ta, pomimo wezwania sądu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce w terminie dwóch miesięcy, nie dopełni tego obowiązku. Niewykonanie tego obowiązku stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 299 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca Z. S. wniosła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców dotyczącą odmowy nadania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP. Sąd powziął informację, że skarżąca została wydalona z terytorium RP i przebywa za granicą. W związku z tym wezwał ją do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP odrzucić skargę
W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu w terytorium RP wobec stwierdzenia braku podstaw do udzielenia zgody na pobyt tolerowany.
W dniu 7 maja 2015 r. Sąd powziął wiadomość, że skarżąca nie przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. W piśmie z dnia 15 maja 2014 r. Placówka Straży Granicznej w B. poinformowała Sąd, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżąca została wydalona z terytorium RP. Jednocześnie podano adres zamieszkania cudzoziemki w [...].
W piśmie z dnia 23 maja 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 19 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Zgodnie zaś z § 2 tego artykułu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, została wydalona z terytorium RP do kraju pochodzenia. Obecnie przebywa na terenie [...]. Wobec tego Sąd, po uzyskaniu informacji o zagranicznym adresie skarżącej, obowiązany był ją wezwać do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń na terytorium RP.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie do ustanowienia, na podstawie art. 299 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 19 czerwca 2014 r.
Skoro zatem w zakreślonym dwumiesięcznym terminie skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń na terenie Polski, wobec tego na podstawie art. 299 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło