IV SA/Wa 807/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wnioski D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa w przedmiocie wezwania do zapłaty kosztów zastępstwa procesowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W piśmie z dnia 19 stycznia 2015 r. D. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa domagając się zakazaniu względnie nakazaniu Prokuratorii zaniechania czynność związanych w postępowaniem egzekucyjnym – kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne w kwocie 5400 zł. W dniu 9 lutego 2015 r. skarżący na urzędowym formularzu złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej Ppsa), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Jednakże stosownie do art. 247 cyt. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w niniejszej sprawie oczywiście bezzasadny, bowiem skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Podkreślić należy, że Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 Ppsa. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa polegającej wezwaniu do zapłaty kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne w kwocie 5400 zł. Stwierdzić należy, że należności Skarbu Państwa z tytułu kosztów zastępstwa procesowego mają charakter cywilnoprawny, zaś sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw o charakterze cywilnym, które zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. dochodzone są w postępowaniu przed sądem powszechnym. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ sprawa będąca jej przedmiotem nie należy do właściwości sądu administracyjnego zatem należało uznać, że wystąpiły również podstawy do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 247 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.