IV SA/Wa 808/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł, a w pozostałej części odmówić przyznania prawa pomocy, 2. ustanowić dla J. P. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku Skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Źródłem ich utrzymania jest renta strukturalna Skarżącego w wysokości 2078 zł netto miesięcznie. Wydatki ponoszone na utrzymanie pochłaniają całą kwotę uzyskiwanej renty. Do niezbędnych wydatków koniecznych Skarżący zaliczył: opłatę za gaz - 20 zł, energię elektryczną - 100 zł, wywóz śmieci - 30 zł, podatek od nieruchomości - 40 zł, opał - 300 zł, lekarstwa - 50 zł, raty kredytu - 1050 zł, abonament telefoniczny - 84 zł, na łączną kwotę 1674 zł. Posiadany majątek obejmuje działkę, na której rozpoczęto budowę domu oraz nieruchomość rolną w H. W związku z tym, że informacje udzielone we wniosku o przyznanie prawa pomocy przez Skarżącego zostały ocenione przez referendarza sądowego jako niewystarczające do oceny aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Skarżącego, został on zobowiązany do uzupełnienia wniosku w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, przez przedstawienie: 1. dokumentu potwierdzającego wysokość dochodu uzyskiwanego przez Skarżącego, 2. wyciągów z posiadanych przez Skarżącego oraz jego żonę rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, ewentualnie oświadczenia o nieposiadaniu rachunków bankowych, 3. informacji, czy żona Skarżącego uzyskuje dochody, jeśli tak, to z jakiego źródła i w jakiej wysokości, czy ewentualnie posiada status osoby bezrobotnej, jeśli tak - należy nadesłać stosowne zaświadczenie w tym zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący nadesłał wyciągi ze swego konta bankowego, decyzję o przyznaniu renty strukturalnej oraz decyzję o zmianie wysokości przyznanej renty. Skarżący nie wykonał wezwania w zakresie pkt 2 odnoszącego się do jego żony oraz pkt 3. Postanowieniem z 28 czerwca 2014 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w związku z niewykonaniem wezwania w zakresie pkt 2 odnoszącego się do jego żony oraz pkt 3. Wnioskodawca wniósł sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia podnosząc m. in., że we wniosku nie sugerował, aby żona miała swoje konto bankowe ani aby miała jakieś dochody; podał w nim jedynie informacje obrazujące rzeczywistą sytuację materialną i dochodową małżonków. W kolejnym piśmie (k. 48) Skarżący poinformował o zmianie wysokości renty (została podwyższona o 33 zł) oraz nadesłał kopię wyciągu ze swego rachunku bankowego (k. 49). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym należy zaznaczyć, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu Wnioskodawca powyższej okoliczności nie wykazał. Z informacji podanych przez Skarżącego wynika, że jego żona nie ma rachunku bankowego ani żadnych dochodów. Łączny miesięczny dochód małżonków z tytułu renty strukturalnej Skarżącego wynosi 2.111,13 zł (por. wyciąg z rachunku bankowego, k. 26). Dochód ten służy do utrzymania dwóch dorosłych osób w wieku 64 i 59 lat. Po odliczeniu niezbędnych wydatków w wysokości 1.674 zł na cele wskazane przez Skarżącego (m. in. ratę kredytu 1.050 zł) pozostaje im miesięcznie ok. 437 zł, za co muszą zakupić m. in. żywność i ubrania. Skarżący ma więc zapewnione stabilne źródło dochodu. Nie jest ono wysokie, biorąc pod uwagę konieczność utrzymania dwóch dorosłych osób, jednak w ocenie Sądu nie można uznać, że Skarżący nie dysponuje wystarczającymi środkami aby ponieść jakiekolwiek koszty postępowania sądowego. Zdaniem Sądu skarżący jest w stanie wygospodarować na ten cel jednorazowo kwotę 50 zł, stąd orzeczono, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jeżeli zaś chodzi o wniosek w zakresie ustanowienia adwokata, Sąd uznał, że jest zasadny, gdyż dochód Skarżącego nie jest wystarczający do zapewnienia sobie we własnym zakresie pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym orzeczono, jak w pkt 2 sentencji postanowienia. Reasumując: w przypadku uprawomocnienia się niniejszego postanowienia Skarżący będzie zobowiązany jedynie do uiszczenia kosztów sądowych w wysokości 50 zł i będzie reprezentowany przez adwokata. Z tych przyczyn, na podstawie art. 260 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia.