IV SA/Wa 81/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie asesor WSA Marian Wolanin,, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skargi Rzymskokatolickiej Parafii [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za usunięcie drzew bez zezwolenia - oddala skargę - Decyzją z dnia 24 sierpnia 2005r. Prezydent Miasta R. działając na podstawie art. 104 Kpa, art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U Nr 92, poz. 880 zwanej w dalszej części "ustawą"), oraz w oparciu o § 1 i § 2 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U Nr 228, poz. 2306), pkt 2 i 3 Obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 28 października 2004r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2005, § 2 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew lub krzewów (Dz. U Nr 219, poz. 2229), po przeprowadzeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie usunięcia bez zezwolenia drzew i krzewu z terenu działki o nr ew [..] położonej w R. przy ul. B., stanowiącej własność Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem [...] orzekł o wymierzeniu w/w Parafii administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 92.713,86 zł, za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew z gatunku : lipa w ilości 2 szt., w tym, 1 sztuka dwupniowa, topoli czterodniowej, dębu trzydniowego, modrzewia oraz krzewu z gatunku bez lilak, które rosły na terenie w/w działki. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem [...]. Zarzucając jej naruszenie art. 9 Kpa oraz art. 4 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody. Parafia wskazała, iż obowiązkiem organów administracji publicznej jest czuwanie aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, oraz prowadzenie działalności edukacyjnej , informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony środowiska. Tymczasem organy te nie udzieliły koniecznych wskazówek odwołującemu, który zarówno w trakcie uzyskiwania stosownych decyzji dla inwestycji polegającej na budowie kościoła, jak i wykonaniu ogrodzenia placu kościelnego (podczas prac przy którym nastąpiło wycięcie drzew) postępował zgodnie i w oparciu o udzielone mu zezwolenia. Ponadto podniesiono, iż w niniejszej sprawie zastosowanie winien mieć przepis art. 86 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie przyrody, a nie art. 83 ust. 1 tej ustawy. W wyniku rozpoznania powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] października 2005r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż ochrona przyrody jest obowiązkiem powszechnym, wymóg uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew obowiązuje w Polsce od kilkudziesięciu lat. Przystępując więc do realizacji inwestycji odwołujący winien był ustalić jakie obowiązki ciążą na inwestorze. Organ wskazał także, iż ponieważ inwestor na mapie stanowiącej załącznik graficzny do zgłoszenia zamiaru wykonaniu robót nie wymagających pozwolenia na budowę ogrodzenia nie naniósł istniejących drzew i krzewów to zarzut braku informacji o obowiązku ominięcia w ogrodzeniu drzew bądź uzyskania pozwolenia na ich usunięcie jest bezzasadny. Ponadto organ wskazał, iż w niniejszym postępowaniu rozważania na gruncie art. 86 ustawy o ochronie przyrody są bezprzedmiotowe ponieważ Parafia o zezwolenie na usunięcie drzew nie wystąpiła, więc ewentualne opłaty nie zostały określone. Wypada natomiast wskazać, że działka nr [...] nie jest objęta ustaleniami żadnego obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i powołany w odwołaniu przepis art. 86 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie przyrody nie miałby zastosowania. Do protokołu z dnia [...] kwietnia 2005r. proboszcz parafii ks. D. K. oświadczył, że nic nie wie o usunięciu z terenu Parafii drzew oraz krzewu, nie wie na czyim terenie rosły te drzewa oraz krzew i kto je mógł usunąć. Zatem wszystkie zarzuty o braku informacji od służb prezydenckich nie mogą być uwzględnione, bowiem powyższe oświadczenie dowodzi, że proboszcz o istnieniu drzew nie informował i nie pytał czy może je usunąć. Dlatego zasadnie organ I instancji zastosował przepisy art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem [...], żądając jej uchylenia w całości, jako wydanej z naruszeniem art. 7, 8 i 9 Kpa oraz art. 4 ust. 3 ustawy. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała na przebieg postępowania zmierzającego do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kościoła, plebani oraz dla rozbudowy istniejącej kaplicy. Podniosła, iż w niniejszej sprawie były wydane dwie decyzje. Z pierwszej decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 1998r., wynika że została ona wydana zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa oraz na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R. i szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu zabudowy jednorodzinnej "H." w R., w skład którego wchodzi działka nr[...], przy ul.B., która stanowiła własność Gminy Miasta R. Druga decyzja nr [...].z dnia [...].06.2004r. o warunkach zabudowy została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz na podstawie "Studium uwarunkowań i kierunków rozwoju zagospodarowania przestrzennego Gminy R." uchwalonego decyzją Rady Miejskiej w R.- -nr [...] z dnia [...].12.1999r.,z której wynika, że są to tereny zabudowy mieszkaniowej-zabudowa intensywna. Ponadto należy wskazać, że w punkcie 3 w/w warunków decyzji nr [...] pt. linie rozgraniczające teren inwestycji jest zapis następującej treści: -działkę nr [...] oznaczono w załączniku graficznym do niniejszej decyzji linią koloru [...] ( w obecnej chwili nastąpił podział przedmiotowego terenu na działki nr [...] -teren przeznaczony pod budowę kościoła z obiektami towarzyszącymi i nr [...] który będzie stanowić obsługę komunikacyjną działki nr [...] "zgodnie z decyzją podziałową nr [...] z [...] stycznia 2004r). - zachować linie rozgraniczenia i linie zabudowy określone w załączniku nr [...] do niniejszej decyzji, oznaczone kolorem [...]. W związku jednak z podziałem działki nr [...] została przesunięta linia rozgraniczenia i linia zabudowy w stronę drogi publicznej przy której mieszkańcy posadzili drzewa. Ponadto strona skarżąca wskazała, iż Urząd Miejski Wydział Architektury w R. pismem nr ARII-7354/570/O4/ZS poinformował ją , że nie wnosi sprzeciwu odnośnie wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu ogrodzenia działki nr [...], wskazując, iż ogrodzenie należy usytuować zgodnie z mapą podziałową działki nr [...] zatwierdzoną przez Prezydenta Miasta R. z dnia[...].02.2004 r.. Parafia przystąpiła więc do wykonania robót. Mając na uwadze, iż Parafia działała w zaufaniu do decyzji organu administracji nie może ona obecnie ponosić ujemnych konsekwencji z tytułu działania, któro zostało zalecone przez organ administracji publicznej (art.8 kodeksu postępowania administracyjnego ). Zaufanie do organów państwa narusza także działanie zmierzające do innego celu niż ten, który wyznaczają przepisy. Wydaje się bowiem, że kara za wycięte drzewa ma uniemożliwić budowę kościoła parafialnego, a nie zmierzać do zabezpieczenia ochrony przyrody w mieście. Tym bardziej, że parafia wyrażała gotowość odpowiedniego zadrzewienia na uzgodnionym terenie. W omawianej sprawie skarżący złożył do Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w R. dwa pisma wyjaśniające z 29 czerwca 2005 r. oraz 30 czerwca 2005 r. wraz z załącznikami W odniesieniu do powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, że Wydział Architektury oraz Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w R., działając w imieniu Prezydenta Miasta R., nie informowały Parafii [...] w R. o konieczności uzyskania innych zezwoleń na prowadzenie uzgodnionej formalnie pracy przy ogrodzeniu placu kościelnego. Wobec braku informacji podjęte zostały działania z intencją zachowania staranności w przestrzeganiu dostępnych przepisów prawa. Ponadto strona skarżąca podniosła w wydanej przez Prezydenta Miasta R. decyzji z dnia[...].08.2005r., nastąpiła zmiana kwalifikacji czynu. Sprawa dotyczyła art.86 ust.1 pkt 7 ustawy, który ma zastosowanie do stanu prawnego występującego w naszym przypadku, a czyn zakwalifikowano w nawiązaniu do art.83 ust.1 ustawy. Jeżeli w art.86 ust.1 pkt 7 jest stwierdzenie, że nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które posadzono lub wyrosły na nieruchomości po zakwalifikowaniu jej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele budowlane, to nie wymierza się kary pieniężnej, która jest wielokrotnością opłaty. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej została wydana ustawa z dnia 16.04.2004r. o ochronie przyrody, która wprowadza restrykcyjne kary za wycięcie drzew bez wymaganego pozwolenia ale też nakłada odpowiednio poważny obowiązek na organy administracji publicznej informowania o potrzebie uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. W ocenie skarżącego niedopełnienie obowiązku wyczerpującego udzielenia informacji przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w R. naraziło go na tę właśnie karę, którą ten sam organ wymierzył. Trzeba ponadto zauważyć, że organ administracji podejmując decyzję ma obowiązek uwzględniać interes społeczny i słuszny interes strony (art 7 kodeksu postępowania administracyjnego). Wątpliwości budzi fakt, że skoro budowa kościoła parafialnego służy lokalnej społeczności to nie jest taką samą inwestycją jak budowa domu czy przedsiębiorstwa. Usunięte drzewa pojawiły się w tym miejscu nielegalnie, bez wiedzy właściciela terenu. Sadzili je w sposób pozbawiony planu i doboru gatunku mieszkańcy sąsiednich domów, o czym sami zaświadczali. W zasadzie sporne drzewa powinny być usunięte tuż po ich zasadzeniu przez właściwe służby komunalne, czego jednak nie dopełniono. Kiedy zaś Parafia podjęła konieczne, a wcześniej zaniedbane przez administrację działania, spotkała się z karą. Można więc powiedzieć, że Parafia została ukarana za to, że służby komunalne nie dopełniły swoich obowiązków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie . Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jej uchylenia. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm), Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2005r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] sierpnia 2005r. orzekającą o wymierzeniu Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem [...] na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 92.713,86 zł, za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew i krzewu z terenu działki o nr Ew [...], położonej w R. przy ul. B., stanowiącej własność Parafii. Przytoczony przepis zamieszczony został w rozdziale 4 ustawy o ochronie przyrody - regulującym między innymi kwestie ochrony terenów zieleni i zadrzewień. Stosownie do treści art. 83 ust. 1 zawartego w niniejszym rozdziale, usunięcie drzewa lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela oraz wskazującym na konieczność uzyskania stosownego zezwolenia na ich usunięcie Organ ten może uzależnić udzielenie zezwolenia od przesadzenia drzew i krzewów na wskazane przez niego miejsce, jeżeli takie przesadzenie jest możliwe, albo zastąpienie drzew lub krzewów przewidzianych do usunięcia innymi drzewami lub krzewami (art. 83 ust. 2 cytowanej ustawy). Stosownie do treści art. 83 ust. 6 przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do drzew lub krzewów: w lasach; owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody -na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową; na plantacjach drzew i krzewów; których wiek nie przekracza 5 lat; usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych; usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału; które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu; stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, iż przed usunięciem drzew i krzewu z działki nr. ew.[...], skarżący jako posiadacz w/w nieruchomości, będący jednocześnie jej właścicielem wbrew ciążącemu na nim powszechnemu obowiązkowi nie wystąpił ze stosowny wnioskiem do właściwego organu o wydanie zezwolenia o którym mowa w art. 83 ust. 4 ustawy. Wobec powyższego organy orzekające w niniejszej sprawie słusznie uznały, iż w tej sytuacji zaistniała podstawa prawna do wymierzenia skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej, w wysokości ustalonej w decyzji organu I instancji. Przepisy ustawy o ochronie przyrody nie uzależniają wydania w/w decyzji od wykazania, iż strona była właściwie poinformowana , pouczona o ciążącym na niej obowiązku uzyskania zezwolenia właściwego organu na wycięcie drzew, krzewów, przed przystąpieniem do tej czynności. Obowiązek wystąpienia z wnioskiem o wydanie powyższego zezwolenia spoczywa na posiadaczu nieruchomości, na której znajdują się przedmiotowe rośliny. Wynika on z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, do przestrzegania których zobowiązany jest każdy z mocy art. 83 Konstytucji RP. O ile więc zdaniem Sądu należy zgodzić się ze stroną skarżącą, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy obowiązkiem organów administracji publicznej, instytucji naukowych i oświatowych, a także publicznych środków masowego przekazu jest prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody, która polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody, o tyle brak jest postaw do uznania, iż zaniechania organów w tym zakresie mogą wyłączać odpowiedzialność posiadacza nieruchomości za nieprzestrzeganie przepisów prawa w zakresie określonym w ustawie. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej zawartych w skardze, należy wskazać, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Strona skarżąca podnosi przede wszystkim, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 9 Kpa, z uwagi na okoliczność, iż w toku prowadzonych postępowań administracyjnych zmierzających do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kościoła, plebani oraz dla rozbudowy istniejącej kaplicy oraz postępowania zmierzającego do wydania zezwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu ogrodzenia działki nr [...] żaden z organów nie poinformował skarżącego, pomimo ciążącego na nim w tym zakresie obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 3 ustawy o konieczności uzyskania zezwolenia na wycięcie drzew znajdujących się w linii zabudowy ogrodzenia. Działając więc w zaufaniu do wydanych przez organy rozstrzygnięć Parafia przystąpiła do robót zmierzających do wykonania ogrodzenia, w trakcie których zaistniała konieczność wycięcia spornych drzew i krzewu. Podnieść jednak należy, iż stosownie do treści art. 9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W doktrynie prezentowany jest pogląd, iż zgodnie z przywołanym przepisem organy administracji publicznej mają obowiązki, udzielenia stronie informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Obowiązek ten wynika z pierwszej normy prawnej zawartej w art. 9. Zakres tego obowiązku wyznaczony jest kryterium podmiotowym oraz kryterium przedmiotowym. Podmiotem uprawnionym jest strona, przy czym należy podkreślić, że organ obowiązany jest z urzędu udzielić informacji stronie. Bierność organu w tym zakresie stanowi naruszenie prawa. Zakres przedmiotowy udzielenia informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych dotyczy praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ obowiązany jest zatem do udzielenia całokształtu informacji związanej z załatwieniem danego rodzaju sprawy administracyjnej, a zatem o stanie faktycznym założonym w normie prawa materialnego, z którego ustaleniem wiążą się określone następstwa prawne, korzystne lub niekorzystne dla pozytywnego załatwienia sprawy (patrz. Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa prof. dr hab. Barbary Adamiak i prof. dr hab. Janusza Borkowskiego, Wydanie 7, Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2005, str. 79). Obowiązek organów do należytego i wyczerpującego informowania stron, pomimo tego, iż jest on rozumiany bardzo szeroko, ogranicza się jednak jedynie do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem konkretnego postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne dotyczyło kwestii wymierzenia stronie skarżącej kary administracyjnej za usunięcie bez stosownego zezwolenia drzew i krzewu. Tymczasem zarzut skarżącego dotyczy zupełnie innych postępowań związanych w ustaleniem warunków zabudowy na działce nr[...]. celem którego jest co do zasady określenie, czy na danym terenie dopuszcza się realizację zamierzonej inwestycji, oraz czynności zgłoszenia zamiaru wykonania określonych prac budowlanych mających na celu wykonanie ogrodzenia z siatki drucianej na w/w działce. Postępowania te dotyczą więc ściśle określonych kwestii Rozstrzygnięcia w tych zakresach nie są w żaden sposób uzależnione od konieczności uzyskania przez inwestora na ich etapie stosownych zezwolenia na wycięcie drzew Jak wskazuje sam skarżący, w rozpoznawanej sprawie konieczność wycięcia drzew znajdujących się na terenie działki nr [...] wynikła już po zakończeniu tych postępowań tj w trakcie prowadzonych prac ogrodzeniowych Prawnym obowiązkiem inwestora było więc, w sytuacji gdy uznał, iż będzie zachodziła konieczność usunięcia zadrzewienia znajdującego się na linii prowadzonych prac uzyskanie stosownej zgody Postępowanie w tym zakresie jest bowiem odrębnym postępowaniem administracyjnym Podnieść także należy, iz na etapie żadnego z postępowań na które powołuje się strona skarżąca nie była podnoszona kwestia, iz na należącej do Parafii działce znajdują się drzewa i krzew Jak wskazał skarżący drzewa te nigdy nie były zewidencjonowane, zostały one posadzone przez właścicieli sąsiednich posesji, bez wiedzy poprzedniego właściciela nieruchomości W świetle powyższego należy wskazać, iż w ocenie Sądu. okoliczność iz organy prowadzące postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy oraz dokonujące zezwolenia na przeprowadzenie prac zmierzających do ogrodzenia działki nie poinformowały go o obowiązku wystąpienia z wnioskiem o wyrażenie zgody na wycięcie znajdujących się na działce nr [...] drzew i krzewu nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji Nietrafny jest także zarzut naruszenia przez organ orzekający w niniejszej sprawie art. 7 Kpa, poprzez nie uwzględnienie interesu społecznego i interesu stron. Okoliczność, iż kara została nałożona na Parafię, która prowadzi obecnie inwestycję mająca na celu budowę kościoła, a zatem wymagająca szeregu nakładów finansowych, bez wątpienia obciąża członków tej parafii. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż wymierzona w rozpoznawanej sprawie kara jest konsekwencją niedopełnienia przez inwestora, ciążących na nim obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Kary wynikające z ustawy o ochronie przyrody, bez wątpienia są wysokie, niemniej jednak mają one na celu zapobieganie dewastacji przyrody, dbałość o którą jest obowiązkiem nie tylko organów ale także osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych (art. 4 ust. 1 ustawy). Odnosząc się zaś do kolejnego zarzutu podniesionego przez stronę skarżącą dotyczącego, jak to zostało określone " zmiany kwalifikacji czynu" przez orzekające w sprawie organy, należy wskazać, iż zarzut ten jest nieuzasadniony. Art. 86 ust. 1 pkt 7 ustawy, który w ocenie skarżącego winien mieć zastosowanie w niniejszej sprawie, dotyczy kwestii niepopierania opłat za usunięcie drzew, które posadzono lub wyrosły na nieruchomości po zakwalifikowaniu jej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele budowlane. Wskazać należy, iż podstawą zasadą wynikającą z art. 83 ust. 1 ustawy jest, iż usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić jedynie po uzyskaniu przez posiadacza nieruchomości stosownego zezwolenia. W zezwoleniu tym organ obowiązany jest zaś ustalić stosowne opłaty wynikające z faktu usunięcia wskazanego drzewa lub krzewu (art. 84 ust. 1 pkt 3 ustawy). Przywołany przez stronę skarżącą przepis art. 86 ust. 1 pkt 7 wskazuje zaś jedynie na sytuacje, w przypadku zaistnienia których w ocenie ustawodawcy zasadnym było odstąpienie od pobierania przez organ w/w opłaty. Mając więc na uwadze stan faktyczny sprawy należy wskazać, iż wbrew twierdzeniu strony skarżącej, organy orzekające w niniejszej sprawie organy słusznie uznały, iż zastosowanie znajduje tu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, dotyczący wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji.