IV SA/Wa 81/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sprawy ze skargi V. K. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę V. K. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o wykreślenie jej danych osobowych z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany oraz z Systemu Informacyjnego Schengen. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] października 2013 r. nr [...] odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skarżąca w dniu 28 października 2013 r. zwróciła się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] listopada 2013 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia z [...] października 2013 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu postanowienia podał, że przedmiotowe postanowienie z 8 października 2013 r. zostało odebrane w dniu 15 października 2013 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jego odbioru. Podkreślił, że postanowienie to zawierało pouczenie o przysługującym skarżącej prawie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Termin do wniesienia wniosku upływał 22 października 2013 r., natomiast podanie o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca złożyła w dniu 28 października 2010 r. Zaznaczył, że skarżąca wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zdaniem organu skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2013 r. Skarżąca w skardze na powyższe postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o jego uchylenie w całości. W skardze podniosła, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, nie wskazując jednocześnie konkretnych naruszeń prawa. Podniosła, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła po terminie z przyczyn od niej niezależnych. Podała, że obecnie mieszka na [...], a adres do doręczeń posiada w Polsce, stąd niemożliwym dla niej było dochowanie 7-dniowego terminu na złożenie ww. wniosku. W związku z powyższym zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia ww. wniosku. Następnie oświadczyła, że jej ponowny wjazd do Polski podyktowany jest względami humanitarnymi oraz osobistymi. W trakcie pobytu w Polsce poznała S. P., który jest jej konkubentem, a stan jego zdrowia nie pozwala mu na samodzielne funkcjonowanie. Od czasu jej wyjazdu na [...] S. P. pozostał bez opieki, a pomoc jest mu niezbędna. W niedługim czasie chcą zawrzeć związek małżeński. W ocenie skarżącej brak możliwości wjazdu do Polski narusza w szczególności postanowienia Konwencji Praw Człowieka w zakresie poszanowania życia rodzinnego. Ponadto skarżąca zwróciła się z prośbą o wykreślenie jej danych z wykazu cudzoziemców niepożądanych na terytorium RP i z Systemu Informacyjnego Schengen, a także wydania stosownego zaświadczenia w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu podniósł, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia była kwestia formalna, warunkująca możliwość rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z uwagi na uchybienie terminu określonego w art. 141 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, wskazywanej dalej jako: "Kpa") Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie mógł ponownie rozpoznać wniosku skarżącej o wykreślenie jej danych z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany oraz z Systemu Informacyjnego Schengen. Przedmiotem postanowienia wydanego w oparciu o treść art. 134, w zw. z art. 144 Kpa była wyłącznie kwestia zachowania terminu do złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., określanej dalej jako p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Tak rozumiejąc swoją rolę Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów. Na podstawie art. 219 Kpa, w związku z 127 § 3 Kpa od wydanego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowienia z [...] października 2013 r. nr [...] skarżącej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosowanie do art. 144 § 2 Kpa, w związku z art. 127 § 3 Kpa tej ustawy termin na wniesienie tego środka zaskarżenia wynosi 7 dni. W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że wniosek wniesiony został z uchybieniem 7-dniowego terminu. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] października 2013 r. nr [...] odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o żądanej treści. O uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy można mówić tylko wówczas, gdy termin ten rozpoczął swój bieg. W przypadku, gdy akt organu administracji publicznej doręczany jest stronom, termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od daty jego prawidłowego doręczenia. W przedmiotowej sprawie postanowienie z [...] października 2013 r. zostało odebrane 15 października 2013 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jego odbioru (karta 47 akt sprawy). Ustawodawca, łącząc określone skutki prawne ze skutecznym doręczeniem pisma stronie (m.in. rozpoczęcie biegu terminu określonego w art. 141 § 2 Kpa), przewidział jednocześnie określone zasady doręczania pism przez organ administracji publicznej. Zasady te regulują przepisy rozdziału 8 "Doręczanie" Działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponieważ zasady te w przedmiotowej sprawie zostały zachowane (przesyłkę dostarczono domownikowi skarżącej), to termin do wniesienia wniosku upływał 22 października 2013 r., natomiast Skarżąca dopiero w dniu 28 października 2013 r. zwróciła się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Te okoliczności obligowały organ do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 134 Kpa, w związku z art. 144 Kpa. Stwierdzić bowiem należy, że z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania bądź zażalenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) Kodeks postępowania administracyjnego wiąże ujemne dla strony skutki procesowe. Odwołanie wniesione po upływie wymaganego 14 dniowego terminu jest bezskuteczne i zgodnie z art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu. Takie same następstwa związane są z przekroczeniem 7-dniowego terminu do wniesienia zażalenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Następstwa te nie są zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynikają z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1997 r., sygn. akt l SA/Gd 1482/9). Jednocześnie istotne jest, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które mogłyby świadczyć o negatywnej przesłance do zastosowania art. 134 § 1 Kpa, tj. postanowienie I-instancyjne zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącej prawie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia Należy również zaznaczyć, że organ zobowiązany jest wydać postanowienie w przedmiocie uchybienia terminowi bez względu na to czy strona ubiega się czy nie o przywrócenie uchybionego terminu. Postanowienie wydane w oparciu o powołany przepis zamyka bowiem w sposób procesowy postępowanie zainicjowane złożeniem odwołania. Sąd wyjaśnia również, że podnoszone przez skarżącą w skardze okoliczności o niezawinionym uchybieniu wyżej wymienionego terminu, związane z miejscem zamieszkania nie mogą być przedmiotem badania w postępowaniu, w którym Sąd ocenia czy prawidłowe było wydanie przez organ odwoławczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, na podstawie obiektywnie zaistniałego przekroczenia terminu. Okoliczności te mogłyby być przedmiotem kontroli sądowej w innym postępowaniu, gdyby skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego, który zostałby rozpatrzony przez organ odwoławczy. Skarżąca nie wniosła jednak o przywrócenie terminu. Nie miał zatem w sprawie zastosowania przepis art. 58 § 1 i 2 Kpa, zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Kwestie te nie mogły być zatem przedmiotem rozważań organu i nie podlegają ocenie Sądu. Argumentacja przedstawiona w tym zakresie w skardze nie zasługuje zatem na uwzględnienie ze względu na brak podstaw do rozpatrywania w postępowaniu dotyczącym wyłącznie tego czy doszło do uchybienia terminu czy nie, z jakich powodów nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu, organ zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co implikowało konieczność zastosowania art. 134 Kpa, co też organ prawidłowo uczynił. Rozstrzygnięcie to zostało uzasadnione w sposób odpowiadający prawu. Organ w żadnym stopniu nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego. Ponadto oceniając zaskarżone postanowienie Sąd nie znalazł żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.