IV SA/Wa 814/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W dniu 14 czerwca 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony na urzędowym formularzu PPF, wniosek skarżącego M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem jaki wnioskodawca uzyskuje jest nieregularny dochód w wysokości ok. od 800 zł miesięcznie z tytułu prac dorywczych. Skarżący zamieszkuje w domu znajomego w zamian za "doglądanie domostwa i przydomowe prace". W piśmie z dnia 12 lipca 2013 r. skarżący oświadczył, że nie posiada kont bakowych, nie otrzymuje również żadnej pomocy od instytucji państwowych. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach, skarżący nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani wolnych środków pieniężnych. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz w piśmie z dnia 12 lipca 2013 r. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż skarżący obecnie nie uzyskuje żadnych stałych dochodów. Dochody natomiast uzyskiwane z tytułu dorywczych prac zleconych są niewielkie (około 800-900 zł miesięcznie), a przede wszystkim nieregularne. Skarżący co prawda nie określił kosztów bieżącego utrzymania, jednakże biorąc pod uwagę kwotę uzyskiwanych przez niego dochodów, brak jest podstaw do uznania, że posiada on wolne środki finansowe, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. Aktualna sytuacja materialna i rodzinna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz brak majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala zatem na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.