IV SA/Wa 815/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. i Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca Z. M. w dniu 18 czerwca 2009 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez wnioskodawczynię w nadesłanym formularzu PPF wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca jest właścicielką ½ bliźniaka o pow. 113 m2, działki o pow. 422 m2 oraz pomieszczeń gospodarczych. Źródłem miesięcznego utrzymania wnioskodawczyni jest świadczenie emerytalne w wysokości 1516,12 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do wysokości comiesięcznych dochodów oraz wydatków skarżącej, Sąd pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. zobowiązał stronę do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprze nadesłanie: - wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, - oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków na utrzymanie mieszkania oraz leczenie. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącej w dniu 18 sierpnia 2009 r. ( k. 77 akt sądowych). Termin zatem do wykonania powyższego wezwania upłynął w dniu 25 sierpnia 2009 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie wykonała wezwania Sądu. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawczyni. Skarżąca, na wezwanie Sądu, nie określiła bowiem wysokości miesięcznych wydatków jakie ponosi na utrzymanie mieszkania oraz leczenie. Wnioskodawczyni nie uzupełniła ponadto wniosku o stosowne dokumenty, tj. wyciągi z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, nie złożyła również żadnego oświadczenia w tym zakresie. Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącą, a które nadal pozostają niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez nią wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jej sytuacji materialno – bytowej i możliwości płatniczych. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania ze strony Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. Skarżąca wnioskowała o zwolnienie jej z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Warunkiem całkowitego przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) jest wykazanie braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż nie można ustalić, czy skarżąca spełnia tę przesłankę. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona mimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Za wystarczające dla merytorycznej oceny niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można natomiast uznać danych zawartych w formularzu PPF z dnia 17 czerwca 2009 r. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Dodatkowo warto podkreślić, iż referendarz sądowy nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzenia w sytuacji gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wyjaśniono sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. post. Sądu Apelacyjnego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., [...]). W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.