IV SA/Wa 815/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego P. G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Minister Środowiska, działając na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - uwzględniając skargę P. G. - uchylił decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. i w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. w sprawie udzielenia pozwolenia zakładowi A. P. G., K. G. w R. na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono dotychczasowy tok postępowania i wskazano, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. P. G. podniósł zarzut wydania tej decyzji, jako w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, niezgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 §3 kpa, przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu decyzji wcześniejszej, a także naruszenia innych reguł postępowania administracyjnego poprzez niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygnięcia, nieustalenie, czy K. G. przysługuje przymiot strony oraz nierozważenie słusznego interesu P. G. ani wynikającego z kodeksu cywilnego prawa przedsiębiorcy, którym jest każdy wspólnik spółki cywilnej, w myśl art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, do stosowania w jego nazwie wyróżnika obok imienia i nazwiska osoby fizycznej. Minister Środowiska uznał skargę za zasadną i korzystając z art. art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił uchylić zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. Wobec tego sprawa w trybie odwoławczym została rozpatrzona po raz drugi, a oceny decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r., w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy z wniosku P. G., dokonano z zachowaniem zasady określonej w art. 24 §1 pkt 5 kpa. W wyniku zaś tego rozpatrzenia, Minister Środowiska dokonał analizy okoliczności przedmiotowej sprawy, pod kątem wystąpienia przesłanek stwierdzenia nieważności, i uznał, że nie zachodzi przesłanka określona w art. 156 §1 pkt 4 kpa, na którą powołał się K. G. względem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. Powołana decyzja Wojewody [...] jest jednak nieważna, ze względu na to, że wydana została z rażącym naruszeniem prawa. W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji ze względu na rażące naruszenie prawa, poza samą decyzją, przy której wydawaniu miała miejsce wadliwość w stosowaniu prawa, ocenie podlegają jej skutki prawne dla życia społecznego i gospodarczego. Błędne określenie stron w pozwoleniu na wytwarzanie odpadów i odzysk odpadów w stacji demontażu pojazdów w R., z Sygn. akt IV SA/Wa 815/11 jednej strony może być przeszkodą w uzyskaniu przysługujących praw i korzyści, a z drugiej strony - uniemożliwia zastosowanie przewidzianych prawem sankcji w przypadku nieprzestrzegania wymagań ochrony środowiska i eksploatacji instalacji z naruszeniem warunków pozwolenia. Charakter tego naruszenia wywołuje skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Dlatego pozwolenie należało wyeliminować z obrotu prawnego, co otworzy drogę do prawidłowego, zgodnego z prawem uregulowania zagadnienia gospodarki odpadami w przedmiotowej stacji demontażu pojazdów. W niniejszej sprawie rozstrzygane są wyłącznie kwestie prawne wedle zasad stosowania kasacji; nie orzeka się tu o odmowie określonych uprawnień, co naruszałoby interes strony. Dla oceny zgodności decyzji ostatecznej z prawem, w ramach postępowania o stwierdzenie jej nieważności, nie gromadzi się nowych dowodów. Ocena przeprowadzana jest na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu zwykłym, zakończonym wydaniem tej decyzji. Wobec nakazu stwierdzenia nieważności decyzji obarczonej wadą wymienioną w art, 156 §1 kpa, przedmiotowe pozwolenie nie zostało konwalidowane w sposób przywołany we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. P. G. zarzucił naruszenie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 8 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że decyzja autokontrolna musi rozstrzygać wszystkie wnioski strony sformułowane w skardze, w tym przypadku, wyeliminowanie z obrotu również decyzji pierwotnej, to jest decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r. Zaskarżona decyzja w sposób jednoznaczny rozstrzygnęła niezgodnie z żądaniem skargi, co czyni wydanie jej w oparciu o art. 54 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sposób rażąco naruszający prawo. Zaskarżona decyzja została wydana wyłącznie w celu pozbawienia skarżącego prawa do sądu. Dążenie Ministra Środowiska, w sposób oczywiście sprzeczny z prawem, do ostatecznego uniemożliwienia skarżącemu dalszego prowadzenia przez niego działalności gospodarczej uprawnia do wskazania na działanie tego organu administracji publicznej w sposób stanowiący obrazę zasady generalnej zawartej w art. 8 kpa. Wydanie zaskarżonej decyzji stanowi antytezę zasady wynikającej z art. 8 kpa, gdyż nie można obiektywnie założyć, że Ministrowi Środowiska nie są znane liczne orzeczenia określające warunki wydania decyzji autokontrolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja w oczywisty sposób narusza art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sygn. akt IV SA/Wa 815/11 Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten dopuszcza zatem uwzględnienie skargi przez organ orzekający tylko wtedy, gdy wydane w jego wyniku rozstrzygnięcie będzie adekwatne do wszystkich wniosków zawartych w skardze, a jednocześnie nowe rozstrzygnięcie nie będzie pozostawać w kolizji z obowiązującym prawem. Uwzględnienie skargi przez organ administracji nie jest więc możliwe nawet wtedy, gdy zawarte w niej zarzuty byłyby w ocenie organu orzekającego zasadne, ale gdy nie wszystkie wnioski skargi - w ocenie organu orzekającego -nadawałyby się do wykonania. Organ orzekający na podstawie art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest bowiem uprawniony do oceny zasadności wniosków skargi stanowiących efekt procesowych oczekiwań skarżącego wobec organu, lecz jedynie do oceny, czy wnioski te może w całości uwzględnić. Tylko bowiem uwzględnienie tych wniosków w całości pozwala organowi orzekającemu na skorzystanie z powołanego art. 54 §3. W rozpatrywanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartej w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. uwzględnionej zaskarżoną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2011 r., P. G. wniósł o uchylenie decyzji tego Ministra z dnia [...] stycznia 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz o umorzenie postępowania, w którym wydane zostały te decyzje. Tymczasem, decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Minister Środowiska uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. i orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Takie rozstrzygnięcie nie uwzględnia skargi w całości w rozumieniu cytowanego art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro wbrew żądaniu skargi - niezależnie od słuszności podniesionych w niej zarzutów - organ orzekający pozostawił w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r., a tym samym nie umorzył postępowania zgodnie z oczekiwaniami skarżącego. W związku z tym, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. W zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.