IV SA/Wa 815/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: przyznać B. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. B. B. zawróciła się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 7 maja 2014 r., dołączonej do niego kopii decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. o przyznaniu emerytury, a także z oświadczenia strony z dnia 29 kwietnia 2014 r. (data wpływu do Sądu) wynika, że B. B. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 643,85 zł miesięcznie. Jedyny majątek wnioskodawczyni stanowi działka rolna o powierzchni 7 tys. m2. Skarżąca nie ma innych nieruchomości, nie posiada wartościowych przedmiotów, nie dysponuje zasobami pieniężnymi. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Otrzymywane przez skarżącą świadczenie (643,85 zł miesięcznie) pozwala na zaspokojenie co najwyżej podstawowych potrzeb życiowych. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, wnioskodawczyni nie jest w stanie poczynić oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Powyższe ustalenie obliguje do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.