IV SA/Wa 818/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 28 lutego 2013 r. B. D. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy. Skarżący dołączył do skargi wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że w dniu 30 grudnia 2013 r. pracownik Ośrodka dla Cudzoziemców w B., w którym przebywa, przekazał mu zaskarżoną decyzję informując, że jest ona pozytywna. Skarżący wskazał, że decyzja była sporządzona w języku polskim, łącznie z pouczeniem, natomiast wszystkie poprzednie pisma otrzymywał w języku mu znanym, czyli [...]. Skarżący w celu potwierdzenia, czy nie zagraża mu wydalenie z Polski udał się do znajomego A. L., który zna biegle język polski oraz język [...]. Osoba ta, po zapoznaniu się z treścią decyzji stwierdziła, że skarżący zostanie wydalony, a termin złożenia skargi minął w dniu 30 stycznia 2014 r. Wnioskując o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący podniósł, że jego prawa wynikające z ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach oraz kodeksu postępowania administracyjnego zostały naruszone. Do wniosku skarżący dołączył kserokopię zaskarżonej decyzji oraz oświadczenie A. L. z dnia 26 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu, złożony przez skarżącego jest uzasadniony. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Sąd podkreśla, że strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy w uchybieniu terminu. Wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (zob. postanowienie NSA z 5 października 2011 r., sygn. akt I OZ 745/11). Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Sąd podkreśla jednoczenie, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Okoliczności przedstawione przez skarżącego uprawdopodabniają brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i zachowanie należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zauważyć należy, że skarżący będący cudzoziemcem, w dniu otrzymania zaskarżonej decyzji działał bez pełnomocnika. Skarżący, jak twierdzi, nie posługuje się językiem polskim w wystarczającym stopniu. Wszystkie poprzednie pisma kierowane były do niego w języku mu znanym, czyli [...]. Zaskarżona decyzja, która sporządzona została w języku polskim, nie zawierała natomiast niezbędnego pouczenia o trybie wniesienia skargi w języku zrozumiałym dla skarżącego. W konsekwencji skarżący nie posiadał wiedzy o możliwości (terminie i sposobie) jej zaskarżenia. Okoliczność niepouczenia w języku zrozumiałym dla skarżącego może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1928/11). Sąd stwierdza, że nieznajomość polskiego prawa, przebywanie w obcym środowisku oraz ograniczona znajomość języka polskiego nie może pozostać pominięta przy ocenie jego zdolności do dokonywania czynności procesowych. Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2013 r. Tym samym w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 p.p.s.a., warunkująca przywrócenie uchybionego terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył z zachowaniem terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji