IV SA/Wa 82/19

Dnia 25 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odrzucić sprzeciw od decyzji; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] orzekł, na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie za działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] gm. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W powyższej decyzji organ zawarł pouczenie zgodnie, z którym na wydaną decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2018 r. została doręczona J. K. w dniu 27 listopada 2018 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, pełnomocnik J. K.wniósł skargę na tę decyzję w dniu 27 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, która w istocie stanowi sprzeciw od decyzji i tak też została potraktowana przez Przewodniczącą Wydziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.", dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W Dziale III po Rozdziale 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został dodany rozdział 3a w brzmieniu "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 ww. ustawy, sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Wyznaczony czternastodniowy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi zakończonych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu znowelizowanym. W niniejszej sprawie od decyzji odwoławczej z dnia 19 listopada 2018 r., niewątpliwie wydanej w nowym stanie prawnym w trybie art. 138 § 2 kpa, będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a p.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo zatytułowane "skarga" należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następnych p.p.s.a. Oznacza to, że wniesiony sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej dnia 11 grudnia 2018 r., bowiem doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 27 listopada 2018 r. Natomiast sprzeciw został wniesiony dopiero w dniu 27 grudnia 2018 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionego z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 w związku z art. 64c § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że skarżąca ma prawo do złożenia do Sądu wniosku do o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji z uwagi na błędne pouczenie organu o przysługującym mu środku zaskarżenia.