IV SA/Wa 820/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska, asesor WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2005 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy - oddala skargę - IV SA/Wa 820/04 UZASADNIENIE Po rozpatrzeniu wniosku T. P., Prezydent Miasta O. decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na wymianie więźby dachowej na istniejącym budynku mieszkalnym ze zmianą przeznaczenia budynku na sklep motoryzacyjny oraz dobudowie garażu na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w O. Decyzję wydano w oparciu o art. art. 59 ust. 1 i art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) W uzasadnieniu decyzji podano, że w toku postępowania administracyjnego, poprzedzającego wydanie decyzji, dokonano analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i w oparciu o tę analizę ustalono warunki zabudowy. Wskazano także, że projekt decyzji uzgodniono z Wojewodą [...] i Zarządem Województwa [...]. Od decyzji tej odwołanie wniósł P. K., właściciel działki nr [...] sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji. W odwołaniu podniesiono, że decyzja jest niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego oraz, że rozbudowa budynku na działce nr ew. [...] jest sprzeczna z interesami odwołującego. Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2004r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że zarzuty odwołania są chybione, ponieważ inwestycja, dla której ustalono warunki zabudowy położone jest na terenie, na którym nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i dlatego w oparciu o art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydana została decyzja o warunkach zabudowy. Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzja organ I instancji nie naruszała prawa, że organ prowadzący postępowanie przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i w oparciu o tę analizę ustalił warunki zabudowy. Wskazano, że projekt decyzji sporządzony został przez osobę uprawnioną zgodnie z art. 60 ust. 4 ustawy a następnie uzgodniony z Wojewodą [...] i Zarządem Województwa [...]. Wobec powyższego Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze podniesiono, że decyzja wydana została z pominięciem art. 60 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a skarżącemu nie przedstawiono projektu decyzji oraz, że o wydawanych decyzjach nie byli informowani H. i M. R. będący właścicielami działki nr [...] bezpośrednio przylegającej do spornej działki położonej przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wyjaśniając dodatkowo, że projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy sporządzony został zgodnie z art. 64 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez osobę uprawnioną - mgr inż. architekt E. O. oraz, że skarżący miał możliwość zapoznania się z całością akt sprawy przed wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zawiadomieniem doręczonym skarżącemu w dniu 17 czerwca 2004r. poinformowano go o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się odnośnie zebranych dowodów w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona została w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym obowiązującym w dacie wydania tych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zgodnie z zakresem swojej właściwości, nie stwierdził podstaw do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Zaskarżoną decyzją Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2004r., którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na wymianie więźby dachowej na istniejącym budynku mieszkalnym ze zmianą przeznaczenia budynku na sklep motoryzacyjny oraz dobudowie garażu na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w O. Ponieważ na przedmiotowym terenie nie obowiązywał w 2004r. plan zagospodarowania przestrzennego, organ I instancji zasadnie wydał decyzję na podstawie art. 59 ust. 1 i art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717). Wbrew twierdzeniu skarżącego należy stwierdzić, że decyzje organów obu instancji nie naruszyły art. 60 ust. 4 cyt. ustawy. Projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy sporządzony został zgodnie z art. 64 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez osobę uprawnioną - mgr inż. architekt E. O. i następnie został uzgodniony z Wojewodą [...] i Zarządem Województwa [...]. Z akt sprawy wynika także, że skarżący oraz inne osoby będące stronami postępowania mieli możliwość zapoznania się z całością akt sprawy przed wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że w przedmiotowym postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy nie brali udziału H. i M. R. będący właścicielami terenu przylegającego do nieruchomości, na której realizowana ma być inwestycja, stwierdzić należy, że nie jest on zasadny. Z akt sprawy wynika, że działające w sprawie organy obu instancji prawidłowo ustaliły osoby będące stronami postępowania. Stronami postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy są właściciele lub użytkownicy wieczyści działek sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji. Zgodnie z wykazem właścicieli nieruchomości, żadna z działek sąsiadujących z działką nr [...], na której planowana jest inwestycja, nie stanowiła w dacie wydania decyzji o warunkach zabudowy własności H. i M. R. Działka nr [...] stanowiąca własność H. i M. R. nie graniczy z działką nr [...]. Od tej działki oddziela ją działka nr [...], która jak wynika z wykazu właścicieli nieruchomości stanowiła w dacie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy własność Miasta O. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 23 lutego 2005r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że działka nr [...] nie stanowi własności miasta O., lecz własność H. i M. R. Z przedstawionej, na poparcie tego twierdzenia, decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] marca 2005r. zmieniającej decyzję o zatwierdzającą podział nieruchomości - wynika, że decyzją z dnia [...] października 1996r. Kierownik Urzędu Rejonowego w O. działając na wniosek właścicieli nieruchomości M. i H. R. zatwierdził podział tej nieruchomości. Powstała w wyniku podziału działka nr [...] o pow. 154 m2 zakwalifikowana została jako działka "przeznaczona pod projektowaną ulicę" i zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991r. nr 30 poz. 127 ze zm.), przeszła na własność gminy z dniem, w którym decyzja o podziale stała się ostateczna tj. z dniem 21 października 1996r. Od 1996r., zatem działka nr [...] o pow. 154 m2 jako działka "przeznaczona pod projektowaną ulicę" stanowiła własność komunalną. Zmiana decyzji zatwierdzającej podział dokonana decyzją Prezydenta Miasta O. z dnia [...] marca 2005r., w której stwierdzono, że działka nr [...] przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną a nie pod projektowaną ulicę, nie wywiera skutków ex tunc lecz jedynie może wywierać skutki prawne od daty, gdy stała się ostateczna. Nie można zatem uznać, że Prezydent Miasta O. wydając decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy a następnie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w O. pominęły w toku postępowania administracyjnego H. i M. R. Od 1996r. bowiem w obrocie prawnym pozostawała decyzja z dnia [...] października 1996r. zatwierdzająca podział nieruchomości, na podstawie której działka nr [...] o pow. 154 m2 jako działka "przeznaczona pod projektowaną ulicę" przeszła na własność Miasta O. Decyzja ta została zmieniona (w zakresie dotyczącym działki nr [...]) dopiero w dniu [...] marca 2005r. a więc siedem miesięcy po wydaniu zaskarżonej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w O. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] sierpnia 2004r., jak też utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w sposób uzasadniający konieczność wyeliminowania ich z porządku prawnego. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.