IV SA/Wa 820/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2018 r. wniosków A. T. i [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 820/18, w ten sposób, że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. T. w piśmie z 6 lutego 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. W niniejszej skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 820/18, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z 27 kwietnia 2018 r. Skarżący uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stosownymi dokumentami źródłowymi. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w piśmie z 7 sierpnia 2018 r., wniosło również [...], działające w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie w uzasadnieniu wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wykazanie prawdopodobieństwa zaistnienia okoliczności wywołujących takie zagrożenia nie może polegać jednak na tym, że sąd administracyjny samodzielnie, z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji, a także przywołany w skardze stan rzeczy dojdzie do wniosku, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji analizowanej sprawy jest zasadne i znajduje podstawy w regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji uzależniając takie rozstrzygnięcie od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, o ile wnioskodawca wykaże prawdopodobieństwo zaistnienia takich okoliczności. W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawioną we wnioskach argumentację, wykonanie zaskarżonej decyzji przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, przesłanka "wyrządzenia znacznej szkody", jak również "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", dotyczy następstw wykonania zaskarżonego aktu, które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed podjęciem rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi, może doprowadzić do wyrządzenia Skarżącemu oraz jego rodzinie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uwzględnił przede wszystkim stan psychofizyczny Skarżącego, który wymaga regularnego kontynuowania psychoterapii oraz leczenia psychiatrycznego, w tym kontynuacji farmakoterapii. Ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uwzględniono również stan zdrowia małoletniego syna Skarżącego, który ze względu na swój stan psychofizyczny pozostaje pod stałą opieką psychologiczną, psychiatryczną i medyczną, a wobec czego zachodzi niebezpieczeństwo, że przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować nasilenie symptomów choroby, tworząc zagrożenie dla życia dziecka. Ponadto, twierdzenia odnoszące się do przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie uzupełnione stosownymi dokumentami źródłowymi. Biorąc pod uwagę, że Skarżący wraz żoną i małoletnimi dziećmi prowadzi w Polsce życie rodzinne oraz że w stosunku do A. T. oraz jego żony zostały wydane odrębne decyzji o zobowiązaniu do powrotu, zasadnym jest łączne rozpoznawanie wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji oraz spraw małżonków. Wskazać należy, że postanowieniem z 5 września 2018 r., sygn. IV SA/Wa 821/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. M. – małżonki Skarżącego. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nastąpiła zmiana okoliczności, która skutkowała koniecznością zmiany postanowienia z 11 kwietnia 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku wykonania bowiem tylko jednej z decyzji zobowiązującej do powrotu dojdzie do rozdzielenia rodziny, a zatem zostałoby naruszone prawo do poszanowania życia rodzinnego w rozumieniu art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności tj. związków pomiędzy najbliższymi członkami rodziny – rodzicami oraz ich małoletnimi dziećmi. Zaznaczyć jednocześnie należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi merytorycznej oceny zasadności skargi A. T. Ewentualna niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji, która będzie przedmiotem oceny w dalszym toku postępowania sądowego, jest autonomiczną kwestią od udzielania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.