IV SA/Wa 823/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 823/13 o odrzuceniu wniosku w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z 18 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lutego 2013 r. wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki z dnia 22 kwietnia 2013 r. zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wskazuje, że przesyłkę tą odebrał G. R. (k-13v) w dniu 06.05.2013 r. Skarżący uiścił wpis od skargi 15 maja 2013 r. (k-14) tj. dwa dni po terminie. Skarżący wniósł 28 czerwca 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, co zostało uznane przez Sąd za wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku podniósł, iż pismo zostało odebrane przez rodzinę, bowiem skarżący przebywał za granicą, a wpis od skargi uiścił niezwłocznie po powrocie, uchybiając terminowi jedynie o dwa dni. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. Sąd odrzucił niniejszy wniosek z dnia 28 czerwca 2013 r. albowiem uznał, że był spóźniony. W dniu 25 listopada 2013 r. odpis postanowienia z dnia 15 listopada 2013 r. doręczono żonie skarżącego – M. G. (k. 42v). Następnie w dniu 5 grudnia 2013 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") na postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. W oparciu o art. 194 § 1 i 2 p.p.s.a. właściwym do rozpatrzenia zażalenia w niesionego w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia podlegającemu zażaleniu jest Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Mając na uwadze odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej do zażaleń należy przywołać art. 177 § 1 mówiący o składaniu skargi kasacyjnej (zażalenia) za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony (zażalony) wyrok lub postanowienie. Ponadto art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przenosząc treść wymienionych przepisów na stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd zauważa, że zażalenie skarżącego zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 5 grudnia 2013 r. Skierowane zostało do NSA za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Faktem jest, że zażalenie zostało wniesione po upływie terminu (7 dni od jego doręczenia), gdyż skarżący odebrał postanowienie w dniu 25 listopada 2013 r. i nie złożył go najpóźniej z upływem dnia 2 grudnia 2013 r. Fakt, że pismo odebrała żona skarżącego nie wpływa na skuteczność doręczenia. Doręczenie takie jest dopuszczalne z uwagi na brzmienie art. 72 § 1 p.p.s.a., który mówi o możliwości doręczenia pisma dorosłemu domownikowi, jeżeli nie zastano adresata osobiście, a osoba ta nie ma sprzecznych interesów w sprawie i podjęła się oddania mu pisma. Sąd uznał doręczenie za skuteczne bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.