IV SA/Wa 823/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. i E. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę E. G. W piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. L. F. i E. G. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...], z mocy prawa z dniem [...] lipca 2000 r., własności mienia Skarbu Państwa, składającego się z nieruchomości gruntowej, położonej w obrębie S., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. 1,16 ha. Powyższa skarga podpisana została przez skarżącego L. F., nie została natomiast opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącej E. G. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą E. G. do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez podpisanie w budynku sądu egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy lub nadesłanie podpisanego przez nią egzemplarza skargi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej E. G. w dniu 19 kwietnia 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 26 kwietnia 2016 r. Tymczasem podpisany przez skarżącą egzemplarz skargi nadesłany został dopiero w dniu 27 kwietnia 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), a więc z uchybieniem wyznaczonego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Stosownie zaś do dyspozycji art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Sąd administracyjny dokonuje bowiem kontroli legalności działania administracji publicznej wyłącznie w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym. Zatem skarga, aby mogła wywołać skutek procesowy powinna zostać własnoręcznie podpisana przez skarżącego, a w przypadku wniesienia skargi przez wielu skarżących, skarga winna być własnoręcznie podpisana przez każdego z nich. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca E. G. uzupełniła brak formalny skargi, nadsyłając egzemplarz skargi osobiście przez nią podpisany, jednakże uczyniła to dopiero w dniu 27 kwietnia 2016 r., a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu, który upływał z dniem 26 kwietnia 2016 r., podczas gdy w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy czynności, które podjęte zostały przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu są bezskuteczne. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadmienić jednocześnie należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga L. F., natomiast E. G. stanie się uczestnikiem tegoż postępowania w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.