IV SA/Wa 823/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. L. F. i E. G. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...], z mocy prawa z dniem 1 lipca 2000 r., własności mienia Skarbu Państwa, składającego się z nieruchomości gruntowej, położonej w obrębie S., oznaczonej w ewidencji gruntów nr . o pow. 1,16 ha. Skarga E. G. została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 6 maja 2016 r.. Zatem do rozpoznania w sprawie pozostała skarga L. F. Zarządzeniem Sądu z dnia 6 maja 2016 r. wezwano skarżącego L. F. do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie trzech własnoręcznie przez niego podpisanych odpisów skargi. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 18 maja 2016 r. i awizo powtórne z dnia 27 maja 2016 r.), po czym w dniu 2 czerwca 2016 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, który uznał zwróconą przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 1 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu i nie nadesłał wymaganych odpisów skargi dla doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwanie skierowane do skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy za skutecznie doręczone w dniu 1 czerwca 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez niego powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 8 czerwca 2016 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.