IV SA/Wa 825/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. i I. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. Z. i I. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dnia 15 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) M. Z. i I. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "[...]". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Skarżący są mieszkańcami budynku położonego w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej drogi (ok. 45 m). Na tym budynku skumulują się wszystkie negatywne oddziaływania drogi (hałas, zanieczyszczenia, wibracje). W przypadku rozpoczęcia prac budowlanych do czego pośrednio daje prawo zaskarżona decyzja ich skutki będą praktycznie niemożliwe do odwrócenia. Zauważono, że inwestor posiada już zezwolenie na realizację inwestycji drogowej wydane na podstawie decyzji organu pierwszej instancji, co wskazuje na jego determinację by rozpocząć realizację przedsięwzięcia przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Zwrócono uwagę na liczbę protestów lokalnej społeczności sprzeciwiającej się budowie drogi, co ma świadczyć o wypełnieniu przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoczęcie prac budowlanych spowoduję zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdanie ostatnie art. 61 § 3 ppsa stanowi, że wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zauważyć należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wskazać należy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie i przebudowie głównego szkieletowego układu drogowego miasta T. na odcinku od trasy mostowej w osi ul. [...] do ul. [...]. Zgodnie z art. 11a ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 tj. ze zm.), zwanej dalej "ustawą", decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Tak więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja drogowa jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji (zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 4 ustawy), z czego zdają sobie sprawę sami Skarżący (wskazując w treści wniosku tylko na pośrednią rolę tej decyzji), jednocześnie niejako zapominając, co jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Zatem decyzja środowiskowa nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącym znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Konstatując stwierdzić należy, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie spowoduje negatywnych skutków na jakie wskazują wnioskodawcy (rozpoczęcie prac budowlanych), gdyż nie nadaje się do wykonania, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.