IV SA/Wa 826/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu pisma - oddala skargę - Sąd Wojewódzki w T. wydał w dniu [...] stycznia 1985 r. postanowienie o nieodpłatnym nabyciu przez F. R. z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 r. własności działki o numerze ewidencyjnym [...] i powierzchni [...] ha położonej we wsi M., oznaczonej na sporządzonej przez biegłego inż. H. K. mapie sytuacyjnej z dnia [...] stycznia 1985 r. o numerze [...]. Wnioskiem datowanym na 21 stycznia 2008 r. R. C. zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o zbadanie prawidłowości operatu geodezyjnego, w oparciu o który zostało wydane powyższe postanowienie, a także prawidłowości przyjęcia go do zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz dokonania na jego podstawie zmian w ewidencji gruntów i księdze wieczystej. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że w postępowaniu przed Sądem Wojewódzkim w T. biegły sądowy H. K. sporządził nowy operat - mapę sytuacyjną, w której z działek o nr [...] i [...], będących własnością dwóch różnych osób i dla których były prowadzone księgi wieczyste, utworzył nową działkę o nr [...]. Zdaniem wnioskodawczyni w wyniku orzeczenia sądu wojewódzkiego opartego m. in. na tej mapie straciła ona [...] ha ze swej działki o nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. W konkluzji wnioskodawczyni wniosła o wyjaśnienie, czy mapa wykonana przez biegłego inż. H. K. została sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, czy mogła być przyjęta do ewidencji w składnicy geodezyjnej i stanowić podstawę do dokonania zmian w ewidencji gruntów. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] zwrócił powyższy wniosek wnioskodawczyni. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że nie jest możliwe badanie prawidłowości sporządzenia mapy sytuacyjnej, a w szczególności wydzielenia działki o nr [...], ponieważ dokumentacja ta została wykonana na zlecenie sądu i podlegała jego ocenie. W wyniku tej oceny sąd wojewódzki uznał, że spełnia ona wymogi dokumentacji opracowywanych dla tego rodzaju postępowań, stąd posłużyła ona jako podstawa orzeczenia. Organ zaznaczył, że wnioskodawczyni brała udział w postępowaniu przed sądem wojewódzkim i mogła w jego trakcie zgłaszać temu sądowi swe zastrzeżenia, o których wyjaśnienie wnioskuje. Organ powołał się również na art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 z późn. zm.), zwanej dalej "p. g. i k.", zawierający definicję ewidencji gruntów i budynków oraz na § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) stanowiący, iż dane dotyczące właścicieli uwidacznia się w ewidencji gruntów i budynków m. in. na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych. Ponadto wskazano, iż art. 365 k. c. stanowi, że prawomocne orzeczenia sądów są wiążące dla stron, sądów i organów administracji publicznej. R. C. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono takie same argumenty, jak we wniosku. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W uzasadnieniu organ podniósł, że zastrzeżenia względem działania biegłych sądowych nie mogą podlegać rozstrzygnięciom przez organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego z uwagi na to. iż wykonują oni zlecenie sądu i są związani jego poleceniami. Opracowywane przez nich opinie i ekspertyzy podlegają jedynie ocenie sądu i do niego należy badanie, czy opinie biegłych są merytorycznie prawidłowe. Ponadto wskazano, że zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. nr 15, poz. 133) skargi na działalność biegłego sądowego mogą być rozpatrywane przez Prezesa Sądu Okręgowego. R. C. wniosła skargę na rozstrzygnięcie Głównego Geodety Kraju. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organy nadzoru geodezyjnego są obowiązane ocenić zgodność z prawem dokumentacji geodezyjnej, która ma być wpisana do zasobu geodezyjnego i to niezależnie od tego, na czyje zlecenie była ona wykonana. W ocenie skarżącej nie odniesienie się przez organ merytorycznie do jej wniosku stanowi naruszenie art. 7 k. p. a. i art. 8 k. p. a., a ponadto "wszystkich norm prawnych oraz reguł postępowania określonych w k. p. a.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie powtórzył, że zadem przepis materialnego prawa administracyjnego nie pozwala organom administracji na weryfikację ustaleń dokonanych przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. W ocenie Głównego Geodety Kraju organy służby geodezyjnej i kartograficznej mogą jedynie podejmować działania wobec geodetów uprawnionych wykonujących prace geodezyjne i kartograficzne, ograniczając się do oceny spełnienia standardów z dziedziny geodezji i kartografii. Kontrola tych prac następuje przy przekazywaniu ich do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a szczegółowy zakres kontroli określa rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. nr 78, poz. 837). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ dokonana stosownie do powyższego kryterium kontrola zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2008 r. wykazała, że zostało ono wydane zgodnie z prawem. Zgodnie z art. 2 pkt 8 p. g. i k. ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Według zaś art. 20 ust. 1 pkt 1 p. g. i k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje m. in. informacje dotyczące gruntów w zakresie ich położenia, granic i powierzchni. Kwestionowana przez wnioskodawczynię mapa sytuacyjna nieruchomości położonej we wsi M. została sporządzona przez inż. H. K. na potrzeby sprawy cywilnej, toczącej się przed Sądem Wojewódzkim w T. z wniosku F. R. i z udziałem m. in. R. C., w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnej. W postępowaniu tym sąd wojewódzki orzekł, że F. R. nabył z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 r. własność działki o numerze ewidencyjnym [...] i powierzchni [...] ha położonej we wsi M., oznaczonej na sporządzonej przez biegłego inż. H. K. mapie sytuacyjnej z dnia [...] stycznia 1985 r. o numerze [...], wpisanej do ewidencji w składnicy geodezyjnej na podstawie art. 9 dekretu z dnia 13 czerwca 1956 r. o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej (Dz. U. nr 25, poz. 115). Zasadne jest stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu o zwrocie wniosku, że zgodność z prawem dokumentów geodezyjnych, która podlegała ocenie w trakcie postępowania cywilnego nie może być ponownie oceniana przez organy administracyjne. Zgodnie z art. 365 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej. W istocie więc podważanie zgodności z prawem dopuszczonych jako dowody w postępowaniu cywilnym dokumentów, które zostały uznane za sporządzone zgodnie z prawem, prowadziłoby do zakwestionowania prawomocnego rozstrzygnięcia sądu cywilnego. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).