IV SA/Wa 827/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędziowie: Sędzia WSA Anna Sękowska Sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2021 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2021 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej jako: "organ odwoławczy", "GIOŚ") po rozpatrzeniu odwołania Gminy W. ("skarżącej", "Gminy"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska ("organu I instancji", "[...] WIOŚ") z [...] lipca 2016 r. nr [...], nakładającą administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za przekazanie Marszałkowi Województwa [...] i [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, po ustawowym terminie, sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za rok 2014 – Dział IX – Rodzaj i ilość nieczystości ciekłych. San sprawy przedstawiał się następująco: Marszałek Województwa [...] pismem z [...] czerwca 2015 r. poinformował [...] WIOŚ m.in. o przekazaniu przez Gminę W. sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. - "w zakresie ścieków" w dniu [...] czerwca 2015 r., wskazując także, że wszystkie gminy oraz związek międzygminny przekazały sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. w terminie (gminy przekazały sprawozdanie w zakresie odpadów i ścieków oraz związek międzygminny sprawozdanie w zakresie odpadów). [...] WIOŚ natomiast Gmina W. przekazała sprawozdanie z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. - Dział IX - Rodzaj i ilość nieczystości ciekłych, w dniu [...] czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której strona nadała sprawozdanie). [...] WIOŚ pismem z dnia [...] stycznia 2016, zawiadomił stronę, na podstawie art. 61 § 1 kpa, o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za przekazanie sprawozdania po ustawowym terminie. Następnie pismem z dnia [...] marca 2016 r. organ ten zawiadomił stronę, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, o zakończeniu zbierania dowodów i materiałów w powyższej sprawie. [...]. WIOŚ decyzją z [...] lipca 2016 r., wydaną na podstawie art. 9z ust. 1 pkt 1, art. 9zb ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U z 2020 r., poz. 1439, ze zm.), zwanej dalej "ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach" oraz art. 1 pkt 33, art. 9 i art. 13 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nałożył na Gminę W. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł. Według ustaleń organu I instancji przedmiotowe sprawozdanie wpłynęło 77 dni po ustawowym terminie, co uzasadniało nałożenie kary w wysokości [...] zł, wyliczonej zgodnie z przepisem art. 9z ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Skarżąca odwołała się od przedmiotowej decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i materialnego, tj.: - art. 10 kpa, poprzez niezawiadomienie strony o przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, - art. 80 kpa i następnych poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego, - art. 107 kpa poprzez nieuzasadnienie decyzji, w szczególności brak uzasadnienia prawnego, - art. 9z i 9q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez ich błędną wykładnię i błędne zastosowanie polegające na mylnym uznaniu, iż doszło do nieprzekazania sprawozdania, gdy tymczasem doszło do przekazania sprawozdania, co najwyżej z pewnymi brakami. W uzasadnieniu odwołania strona przywołała treść art. 9q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wskazując, że wynika z niej, że informacja o ilości i rodzaju nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy stanowi jedynie element (część) całego sprawozdania. Dlatego też w ocenie strony złożenia sprawozdania w pozostałym zakresie, bez powyższego elementu, nie można uznać za niezłożenie sprawozdania w terminie, a co najwyżej za złożenie sprawozdania z brakami, czego przytoczony przez stronę art. 9z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie sankcjonuje. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2021 r., odnosząc się do stwierdzeń Gminy, że informacja o rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy stanowi jedynie element (część) całego sprawozdania, podniósł, że ze statutu związku międzygminnego nie wynika, aby należały do niego zadania odnoszące się do gospodarowania nieczystościami ciekłymi. Z tej też przyczyny – w ocenie organu odwoławczego – sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi w części dotyczącej nieczystości ciekłych, gminy powinny sporządzić i przekazać Marszałkowi Województwa [...] i [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska samodzielnie, we własnym zakresie. W opinii organu odwoławczego sprawozdanie dotyczące rodzaju i ilości nieczystości ciekłych nie stanowi, jak twierdzi Gmina, integralnej części sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, lecz jest dodatkowym elementem ujętym w tym sprawozdaniu i wykracza poza zakres dotyczący gospodarowania odpadami komunalnymi. Dlatego też wbrew ocenie skarżącej, sprawozdania złożonego przez związek międzygminny nie można uznać za złożone z brakami, które strona składając sprawozdanie dotyczące rodzaju i ilości nieczystości ciekłych, uzupełniła. GIOŚ stwierdził, że związek międzygminny zobowiązany był do złożenia sprawozdania z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r., natomiast skarżąca do złożenia tego sprawozdania w zakresie Działu IX - Rodzaj i ilość nieczystości ciekłych. Gmina sprawozdanie złożyła po terminie, który to fakt był podstawą do wymierzenia jej, na podstawie art. 9z ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, administracyjnej kary pieniężnej. GIOŚ wyjaśnił, że ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw zmieniła art. 9q dotyczący zakresu rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi składanego marszałkowi województwa przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Ze sprawozdania została usunięta nie tylko część dotycząca rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy, ale zmianie uległ również zakres pozostałych informacji, część została przeredagowana oraz dodane zostały nowe obowiązki sprawozdawcze. Przedmiotowa ustawa weszła w życie z dniem 1 lutego 2015 r. Art. 9 tej ustawy stanowi wprost, że sprawozdania za 2014 r. składa się zgodnie z dotychczasowymi przepisami. Jednakże w art. 12 ustawodawca wprowadził przepis przejściowy w brzmieniu "Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9t ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9t ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, nie dłużej jednak niż przez 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Nowe rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych i zebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi zostało wydane w dniu 17 czerwca 2016 r. i weszło w życie w dniu 30 czerwca 2016 r. Określony w art. 12 ustawy dwuletni okres na przygotowanie nowych przepisów wykonawczych został zrealizowany. Jednak termin złożenia sprawozdania za rok 2014, który upływał dnia 31 marca 2015 r., przypadł na okres nadal obowiązującego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, które zawierało obowiązek określony w części IX wzoru - sprawozdanie na temat rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy. Tym samym strona była zobowiązana do złożenia sprawozdania za 2014 r. dotyczącego rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z jej obszaru. Organ odwoławczy stwierdził także i tym samym podzielił zawarty w odwołaniu zarzut Gminy, że organ I instancji nie zawarł w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego, czym naruszył art. 107 kpa. Wskazane uchybienie naprawione zostało w niniejszej decyzji organu odwoławczego. Natomiast zarzut naruszenia art. art. 10 kpa poprzez niezawiadomienie Gminy o przeprowadzonym postępowaniu dowodowym GIOŚ uznał za nieuzasadniony wskazując, że organ I instancji pismem z dnia [...] marca 2016 r. zawiadomił stronę o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z nim. Strona jednak nie skorzystała z powyższego prawa. Organ odwoławczy nie zgodził się z dokonanym przez organ I instancji obliczeniem opóźnienia w złożeniu przez stronę sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. - w części dotyczącej nieczystości ciekłych. Skoro strona sprawozdanie złożyła Marszałkowi Województwa [...] w dniu [...] czerwca 2015 r. ([...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wcześniej, tj. w dniu [...] czerwca 2015 r.), a termin na dokonanie tej czynności był do dnia 31 marca 2015 r., to opóźnienie wyniosło [...], a nie jak obliczył organ I instancji [...] dni. W dniu [...] czerwca 2015 r. strona złożyła sprawozdanie, ale miało to miejsce po terminie, zatem dzień ten należy wliczyć do opóźnienia. Kara za to naruszenie powinna zostać wymierzona, zgodnie z art. 9z ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w wysokości [...] zł, a nie [...] zł. Organ odwoławczy mając jednak na uwadze treść art. 139 kpa, nie orzekł w tym zakresie na niekorzyść strony odwołującej się GIOŚ stwierdził także, że organ I instancji błędnie wskazał w decyzji datę przekazania sprawozdania – [...] czerwca 2015 r., gdy tymczasem prawidłowa data to [...] czerwca 2015 r. Uznał jednak, że uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygniecie sprawy, bowiem przy ustalaniu wysokości kary pod uwagę brana jest ilość dni dłuższego opóźnienia, tutaj - opóźnienia w dostarczeniu sprawozdania Marszałkowi Województwa [...]. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że w sprawie nie ma zastosowania art. 189f § 1 kpa (odstąpienie od nałożenia kary), bowiem postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto w dniu [...] stycznia 2016 r. a zatem przed wejściem w życie ww. przepisu (1 czerwca 2017 r.) i zgodnie z art. 16 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, do tego postępowania stosuje się przepisy dotychczasowe (obowiązujące przed zmianą). W skardze na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska skarżąca wniosła o: - stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie jej uchylenie, - wstrzymanie jej wykonania i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jeżeli wstrzymania takiego nie dokona Główny Inspektor Ochrony Środowiska, - zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, - zobowiązanie organu do przedłożenia akt sprawy, w tym zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie art. 80 i następnych kpa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego art. 9z ust. 1 w związku z art. 9q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w brzmieniu obowiązującym i mającym zastosowanie na dzień 31 marca 2015 r. poprzez uznanie, że doszło do nieprzekazania sprawozdania, gdy tymczasem doszło do przekazania sprawozdania, co najwyżej z pewnymi brakami, czyli do przekazania nierzetelnego sprawozdania, - naruszenie art. 9z ust. 1 w związku z art. 9q ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu obowiązującym i mającym zastosowanie na dzień 31 marca 2015 r. poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że nieprzesłanie elementu sprawozdania, o jakim mowa w art. 9g, należy traktować jako nieprzekazanie sprawozdania w rozumieniu art. 9z ust. 1, skutkujące wymierzeniem kary, - naruszenie art. 9r ust. 2 ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. w brzmieniu obowiązującym i mającym zastosowanie na dzień 31 marca 2015 r. poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła brzmienie art. 9q ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazując, że z jego treści jednoznacznie wynika, że informacja o ilości i rodzaju nieczystości ciekłych odebranych z obszaru danej gminy stanowiła jedynie element (część) całego sprawozdania. Dlatego też, zdaniem skarżącej, złożenie sprawozdania w pozostałym zakresie - bez powyższego elementu, nie może stanowić niezłożenia sprawozdania w terminie, a co najwyżej złożenie sprawozdania z brakami, za co przepis art. 9z nie przewidywał żadnej sankcji. Skarżąca powołała się na przepis art. 9r ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowiącego, że marszałek województwa i wojewódzki inspektor ochrony środowiska weryfikują dane zawarte w sprawozdaniu, a w przypadku gdy sprawozdanie jest sporządzone nierzetelnie, marszałek województwa lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska wzywa wójta, burmistrza lub prezydenta miasta do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 30 dni. Zdaniem skarżącej, w przedmiotowej sprawie sprawozdanie zostało złożone w terminie, tyle że bez jednego z elementów, zatem nie doszło do naruszenia skutkującego wymierzeniem kary. Skoro zaś związek międzygminny złożył sprawozdanie obarczone jedynie brakiem, to organ winien wezwać skarżącą do złożenia pozostałej jego części. Skarżąca powołała ponadto na mało precyzyjne uregulowania w zakresie obowiązków sprawozdawczych gminy i związane z tym zmiany w przepisach mające na celu naprawę tego stanu, skutkujące m.in. wykreśleniem z art. 9q ustawy informacji dotyczącej nieczystości ciekłych. W ocenie skarżącej ciągła zmiana przepisów i tym samym zasad odpowiedzialności nie uzasadnia tak restrykcyjnego podejścia, sprzecznego z literalnym i celowościowym rozumieniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wstępnie należy wyjaśnić, że sprawa będąca przedmiotem rozpoznania została skierowana do procedowania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, a możliwość taką przewiduje art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 z późn. zm.). Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpatrywania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest zasadność wymierzenia Gminie W. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za przekazanie po ustawowym terminie sprawozdania z realizacji zadań z zakresu zagospodarowania odpadami komunalnymi za rok 2014 – Dział IX – Rodzaj i ilość nieczystości ciekłych. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że sprawozdanie z realizacji z zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. – w części dotyczącej nieczystości ciekłych zostało złożone [...] WIOŚ w dniu [...] czerwca 2015 r., a Marszałkowi Województwa [...] – w dniu [...]czerwca 2015 r. , podczas gdy Gmina zobowiązana była do złożenia tego sprawozdania do 31 marca 2015 r. Wobec powyższego, zdaniem organu zasadne było nałożenie kary pieniężnej na Gminę na podstawie art. 9 z ust. 1 pkt 1 w związku z art. 9 q ust. 1i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Natomiast zdaniem skarżącej Gminy informacja o ilości i rodzaju nieczystości ciekłych stanowiła jedynie element całego sprawozdania. W przedmiotowej sprawie sprawozdanie zostało złożone w terminie, tyle że bez jednego z elementów, a zatem nie doszło do naruszenia skutkującego naliczeniem kary. Karę można naliczyć tylko ze względu na niezłożenie sprawozdania w ogóle. A skoro – zdaniem Gminy – Związek Międzygminny "[...]" złożył sprawozdanie w terminie, obarczone jedynie brakiem, to organ winien wezwać Gminę do złożenia pozostałej części w trybie art. 9r ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz odnosząc się do zakreślonego stanowiskami stron przedmiotu sporu wskazać należy, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji były przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W świetle art. 9q ust. 1 tej ustawy wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany do sporządzania rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi. Natomiast w ust. 2 określono termin przekazania przedmiotowego sprawozdania do marszałka województwa oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska - do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy. Z kolei w art. 9t o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazano delegację do wydania rozporządzenia określającego wzory sprawozdań, w tym do rocznego sprawozdania wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, o którym mowa w art. 9q ust. 1. W rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 630; zał. Nr 3), część IX sprawozdania dotyczy rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy. Za niedopełnienie obowiązku określonego w art. 9q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. odpowiada finansowo gmina, bowiem ustawodawca ustanowił sankcję w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni, o czym stanowi art. 9z ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Prawidłowo organ odwoławczy odnotował zmiany w przepisach ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, m. in. wykreślenia z dniem 1 lutego 2015 r. z jej art. 9q części dotyczącej rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru gminy, słusznie wywodząc, że mimo to skarżąca była zobowiązana do złożenia sprawozdania w tym zakresie. Analiza tego zagadnienia dokonana przez organ odwoławczy, przytoczona wyżej w części historycznej uzasadnienia, nie budzi wątpliwości Sądu. W ocenie Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie zasadnie uznały, że skarżąca zobligowana była do samodzielnego wywiązania się z obowiązku sprawozdawczego z zakresu gospodarowania nieczystościami ciekłymi, w ramach wykonywania zadań własnych gminy, w terminie określonym w art. 9q ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, czyli do dnia 31 marca 2015 r. Jak już wyżej wskazano z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Gmina złożyła sporne sprawozdanie [...] WIOŚ w dniu [...] czerwca 2015 r., a Marszałkowi Województwa [...] – w dniu [...] czerwca 2015 r. Biorąc pod uwagę, że sprawozdanie powinno zostać złożone do dnia 31 marca 2015 r., opóźnienie wyniosło zatem [...] dni. Uchybienie wskazanemu powyżej terminowi stworzyło podstawę do stwierdzenia naruszenia art. 9q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a tym samym nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w trybie art. 9z ust. 1 tej ustawy. W tej sytuacji zasadnie nałożono na skarżącą karę pieniężną, przy czym – jak słusznie wskazał organ odwoławczy kara za to naruszenie powinna zostać wymierzona, zgodnie z powołanym wyżej przepisem, w wysokość [...] zł, a nie [...] zł – jak orzekł organ pierwszej instancji. Jednakże, mając na uwadze ustanowiony w art. 139 kpa zakaz reformationis in peius, GIOŚ nie orzekł w tym zakresie na niekorzyść odwołującej się Gminy. Wbrew twierdzeniom Gminy okoliczność złożenia w terminie sprawozdania rocznego z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za 2014 r. przez Związek Międzygminny "[...]" nie zwalniała Gminy z obowiązku samodzielnego złożenia sprawozdania co do rodzaju i ilości nieczystości ciekłych odebranych z obszaru Gminy za 2014 r., a tym samym brak jest też podstaw do uznania, że złożenie sprawozdania, o którym mowa przez Gminę winno być dokonane w trybie uzupełnienia. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, w § 6 pkt 6 statutu Związku Międzygminnego "[...]" określono zadanie "sporządzanie i przekazywanie właściwym organom rocznych sprawozdań z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi". Jednakże inne zadania tam ujęte dotyczą gospodarowania odpadami komunalnymi, w tym m.in. zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy czy zapewnienia budowy, utrzymania i eksploatacji regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Wśród kilkunastu zadań nie ma zadania odnoszącego się do gospodarowania nieczystościami ciekłymi. W tym miejscu należy wskazać, że definicja odpadów komunalnych znajduje się w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r., poz. 797 ze zm.) i obejmuje odpady powstające z gospodarstwach domowych, z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji, a także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych; zmieszane odpady komunalne pozostają zmieszanymi odpadami komunalnymi, nawet jeżeli zostały poddane czynności przetwarzania odpadów, która nie zmieniła w sposób znaczący ich właściwości. Natomiast definicja nieczystości ciekłych znajduje się w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i stanowi, że nieczystości ciekłe to ścieki gromadzone przejściowo w zbiornikach bezodpływowych. Sprawozdanie z ilości nieczystości ciekłych jest dodatkowym elementem ujętym w sprawozdaniu i wykracza poza zakres dotyczący gospodarowania odpadami komunalnymi. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że skarżąca zobligowana była do samodzielnego wywiązania się z obowiązku sprawozdawczego z zakresu gospodarowania nieczystościami ciekłymi, w ramach wykonywania zadań własnych gminy. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że Gmina obowiązek złożenia części sprawozdania dotyczącej nieczystości ciekłych przekazała związkowi międzygminnemu i związek złożył sprawozdanie niekompletne, wymagające uzupełnienia. Tym samym, wbrew opinii skarżącej, brak było podstaw do zastosowania art. 9r ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione, również z urzędu nie dopatrzył się naruszeń prawa uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 151 ppsa Sąd oddalił skargę, orzekając, jak w sentencji wyroku.