IV SA/Wa 828/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007r. sprawy ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych -oddala skargę- Decyzją z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. po rozpatrzeniu odwołania L. D. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. . z/s w W. z dnia (...) maja 2006 r. odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych ( z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przedstawił następujący stan sprawy: L. D. złożył w dniu (...) maja 2005 r. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 r. zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004 r., nr 6, poz.40). Przedmiotowy wniosek obejmował działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni (...) ha. W dniu (...) grudnia 2005 r. do wnioskodawcy wystosowano wezwanie do złożenia wyjaśnień ze wskazaniem, że działka ewidencyjna zadeklarowana w przedmiotowym wniosku nie znajduje się w ewidencji gruntów. Mimo prawidłowego doręczenia powyższego wezwania dnia (...) grudnia 2005 r. beneficjent nie stawił się i nie wyjaśnił zaistniałych nieprawidłowości. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR W. . z/s w W. decyzją z dnia (...) maja 2006 r. odmówił wnioskodawcy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). L. D. zakwestionował słuszność w/w decyzji i złożył odwołanie, podkreślając, iż zadeklarowane przez niego we wniosku dane były zgodne ze stanem faktycznym na dzień składania wniosku obszarowego. Wskazał jednocześnie, że dnia (...) lipca 2005 r. sprzedał wskazane we wniosku grunty rolne, na dowód czego dołączył notarialną umowę przeniesienia własności nieruchomości. 1 Organ drugiej instancji utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują osobie fizycznej, prawnej, jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Wnioskodawca w treści odwołania sam przyznał, że deklarowaną we wniosku działkę ewidencyjną sprzedał, tak więc w dniu wydania decyzji organu pierwszej instancji nie był jej posiadaczem, co wskazuje na fakt, że nie spełniał on obligatoryjnej przesłanki posiadania gospodarstwa rolnego, wskazanej art. 2 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. Zdaniem organu drugiej instancji beneficjent winien wycofać wniosek do chwili poinformowania przez właściwe władze o zaistniałych nieprawidłowościach, zgodnie, bowiem z art. 22 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz integrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników każdy wniosek o przyznanie pomocy może być w każdej chwili wycofany w całości lub w części, po pisemnym zawiadomieniu. Zgodnie z § 2 cytowanego wyżej artykułu, wycofanie wniosku powoduje, iż ubiegający znajdzie się w sytuacji sprzed złożenia wniosku pomocowego lub części rozpatrywanego wniosku. L. D. nie dokonując żadnych zmian do wniosku, w szczególności nie wycofując wniosku, utrzymywał, że stan faktyczny istniejący w dniu złożenia wniosku, tj. fakt posiadania przez niego zadeklarowanej działki ewidencyjnej istnieje nadal. Odmowa przyznania płatności z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) wynika z art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczególne zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców. Zgodnie z w/w przepisem, jeżeli różnica przekracza 30% powierzchni określonej żadna pomoc nie jest przyznawana na dany rok. Jeżeli różnica przekracza 50 % rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Kwota taka jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę. Powierzchnia zgłoszona przez wnioskodawcę we wniosku wynosiła (...) ha, stwierdzona po kontroli administracyjnej - (...) ha. Różnica między w/w powierzchniami wynosi (...) ha, co przekracza 50% zatwierdzonej powierzchni. Kwota Jednolitej Płatności Obszarowej do jednego hektara jest obliczana w następujący sposób: kwota koperty finansowej 823 166 tysiące euro podzielona poprzez powierzchnię referencyjną 14 337 tys. ha pomnożona przez kurs euro 3,9185 co daje kwotę 225 złotych. W związku z powyższym wysokość sankcji 7.908, 75 złotych została ustalona poprzez pomnożenie różnicy między powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną, tj. (...) ha przez w/w stawkę płatności JPO. Skargę na powyższą decyzję z dnia (...) stycznia 2007 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wskazując na następujące zarzuty: naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 140 kpa poprzez nieprawidłowe rozpatrzenie zaskarżonej decyzji, a w szczególności poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz nierozpoznaniu całokształtu sprawy oraz naruszenie art. 77 kpa poprzez nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego w sprawie. Ponadto skarżący wskazał na naruszenie art. 138 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. polegającej na wadliwej jego interpretacji. W uzasadnieniu podniósł, że w sprawie nastąpiło rażące naruszenie prawa bowiem art. 138 ust. 2 w/w rozporządzenia nie ma w niej zastosowania. Nie można mówić o jakiejkolwiek umyślności ze strony skarżącego bowiem w momencie składania wniosku wskazana powierzchnia gruntów zgadzała się ze stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sytuację prawną skarżącego należy rozważyć na tle dokonanych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek wniosku złożonego w dniu (...) maja 2005 r. przez L. D. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Wniosek ten obejmował działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni (...) ha. Działka zadeklarowana w przedmiotowym wniosku nie znajdowała się w ewidencji gruntów toteż przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę L. D. do złożenia w tym przedmiocie wyjaśnień. Stosowne wezwanie organu datowane na dzień (...) grudnia 2005 r. zostało osobiście odebrane przez L. D. w dniu (...) grudnia 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych). W wezwaniu wskazano, że w celu złożenia wyjaśnień należy zgłosić się osobiście w Biurze Powiatowym ARIMR lub przesłać na jego adres korektę. Beneficjentowi wskazano 7 - dniowy termin od dnia doręczenia wezwania do złożenia stosownych wyjaśnień. Jednocześnie wezwanie zawierało pouczenie, że nie złożenie wyjaśnień w terminie wskazanym w wezwaniu będzie miało wpływ na przyznanie płatności. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania beneficjent L. D. nie stawił się, tym samym nie wyjaśniając zaistniałych nieprawidłowości. Składając odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji skarżący podniósł następującą okoliczność, iż dnia (...) lipca 2005 r. sprzedał wskazane we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, grunty rolne, na dowód czego dołączył notarialną umowę przeniesienia własności nieruchomości Rep. A nr (...). W tym miejscu podkreślić należy, że wezwanie organu pierwszej instancji do złożenia wyjaśnień skierowane zostało do skarżącego 6 miesięcy po sprzedaniu przez niego wskazanych we wniosku gruntów rolnych. Tak więc od dnia (...) lipca 2005 r. powyższe grunty rolne nie były już w posiadaniu wnioskodawcy L. D.. W rozpoznawanej sprawie koniecznym jest ustalenie prawidłowej wykładni przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Wynika z tego przepisu, że osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Nie została więc spełniona obligatoryjna przesłanka posiadania przez wnioskodawcę deklarowanych we wniosku działek rolnych w dniu wydawania decyzji. W tym miejscu podkreślenia wymaga jeszcze jedna okoliczność, a mianowicie wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w punkcie IX "Oświadczenia i zobowiązania" zawiera następujące sformułowanie "zobowiązuje się do niezwłocznego informowania na piśmie ARIMR o każdej zmianie powstałej w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności, a w szczególności jeżeli zmiana dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw, przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego". Powyższe zobowiązanie zostało podpisane przez L. D. własnoręcznym podpisem w dniu (...) maja 2005 r. Ze zobowiązania tego beneficjent nie wywiązał się bowiem o fakcie przeniesienia własności gruntów rolnych wskazanych we wniosku nie poinformował ARIMR. Nie dokonał tego również gdy organ wezwał go do wyjaśnienia nieprawidłowości, utrzymując stan jak w dniu złożenia wniosku tj. (...) maja 2005 r. Prawidłowa jest zdaniem Sądu wskazana w decyzjach podstawa odmowy przyznania płatności i nałożenia sankcji tj. art. 138 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczególne zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców. Nieprawidłowo natomiast zdaniem Sądu organ drugiej instancji wskazuje do niniejszego stanu faktycznego art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz integrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Wnioskodawca nie mógł zgłosić poprawki do dnia (...) maja - jak wskazuje organ - bowiem grunty rolne sprzedał w dniu (...) lipca, a więc po dacie (...) maja. Jednakże uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja odpowiada warunkom określonym w art. 107 kpa. Zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne oraz ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Zostało prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym, co ma szczególne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 77 kpa. W niniejszej sprawie organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, podejmując wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydana w tej sprawie decyzja wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).