IV SA/Wa 830/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 830/16 w sprawie ze skargi Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przywrócenia termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 830/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję. W piśmie z dnia 29 września 2016 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Stowarzyszenie [...], reprezentowane przez radcę prawnego. W piśmie z dnia 30 września 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego kasacyjnie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa są członkami Stowarzyszenia, ponadto do nadesłania 16 odpisów skargi kasacyjnej wraz z załącznikami oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jak wynika z akt sprawy odpis tego wezwania doręczono w dniu 4 października 2016 r. W piśmie z dnia 3 listopada 2016 r. pełnomocnik Stowarzyszenia wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybienie terminowi doszło bez winy strony, bowiem przesyłkę doręczono osobie nieuprawnionej do odbioru korespondencji. Ponadto pełnomocnik podniósł, że w chwili doręczenia przesyłki znajdował się za granicą i przebywał tam pomiędzy 3 a 6 października 2016 r. Wskazał także, że w dniu 27 października 2016 r. uzyskał informację, że zostało do niego wysłane wezwanie z Sądu. Do powyższego wniosku dołączono: oświadczenie osoby, która odebrała przesyłkę, wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie i 16 odpisów skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 9 listopada 2016 r. dołączono również listę członków stowarzyszenie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Sąd uznał, że przyczyna uchybienia ustała w dniu 27 października 2016 r. kiedy to pełnomocnik skarżącego kasacyjnie Stowarzyszenia dowiedział się o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Skoro wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 3 listopada 216 r., zatem zachowany została 7 dniowy termin na dokonanie czynności uchybionej od ustania przyczyny uchybienia. Do wniosku dołączono wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie i 16 odpisów skargi kasacyjnej. Co prawda do wniosku o przywrócenie terminu nie przedłożono listę członków stowarzyszenie [...], jednak uchybienie to stanowiło brak formalny wniosku, który podlegał uzupełnieniu. Zanim jednak wezwano pełnomocnika Stowarzyszenia do uzupełnienia tego braku, w dniu 9 listopada 2016 r. do akt sprawy dołączono listę członków stowarzyszenie [...]. W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobnił jednak, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy w skardze kasacyjnej r.pr. M. S. wskazał jako adres do korespondencji "[...]". Na taki też adres zostało wysłane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Zostało one odebrane w dniu 4 października 2016r. przez upoważnionego pracownika tej firmy. Należało zatem uznać to wezwanie za doręczone prawidłowo. Skoro pełnomocnik Stowarzyszenia sam podał taki adres do korespondencji nie może kwestionować sposobu doręczenia przesyłki podając, że doręczono je osobie, która nie jest pracownikiem jego kancelarii. Również złożone do akt sprawy pismo osoby odbierającej przesyłkę, że nie została upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do r.pr. M. S. – jako prowadzącemu kancelarię indywidualną - nie może wpłynąć na stanowisko Sądu. Z Krajowego Rejestru Sądowego spółki [...] (taka pieczęć widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) wynika, że M. S. jest partnerem tej spółki. Wobec tego wzmacnia to argumentację Sądu o prawidłowym doręczeniu przesyłki. Skoro wezwanie z Sądu doręczono pełnomocnikowi w dniu 4 października 2016 r. zatem termin na usunięcie braków formalnych skargi upłynął w dniu 11 października 2016 r. Pełnomocnik przedstawił dokumenty, z których wynika, że w dniach 3-6 października 2016 r. przebywał poza granicami RP. Pełnomocnik nie przedstawił natomiast żadnych innych powodów, z których wynikałoby, że w pozostałym czasie zaistniały takie przeszkody, które uniemożliwiłyby mu wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W ocenie Sądu dbając należycie o interesy skarżącej pełnomocnik powinien był tak zorganizować odbiór przesyłek pod swoją nieobecność, aby zostać poinformowanym prawidłowo o terminie doręczenia. Zaniechanie pełnomocnika skarżącej w tym zakresie uniemożliwia stwierdzenie, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.