IV SA/Wa 831/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P., W. C., E.P., J. S., B. R., J.S., J. J., H.K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W skardze z dnia [...] lutego 2009 r. skarżąca Z. P. oraz w skardze z dnia [...] marca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący Z. P., W. C., E. P., J. S., B. R., J. S., J. J., H. K. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], którym uzgodniono środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego warunku przedmiotowy wniosek nie spełnia. Skarżący nie wskazali na okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania postanowienia w trybie art. 61§3 P.p.s.a. Według bowiem powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wynika jednak z akt sprawy, aby zaistniały okoliczności uzasadniające – w ocenie Sądu – wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie należy podnieść, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Lexis Nexis 2008 r., s. 336). Należy więc uznać, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego. W ocenie Sądu ww. postanowienie jest przykładem aktu, który nie nadaje się do wykonania. Orzeczenie to ma bowiem charakter procesowy i nie można za jego pomocą nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Postanowienie to nie podlega wykonaniu, a zatem ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby żadnego skutku. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.