IV SA/Wa 836/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wanda Zielińska-Baran /spr./ Sędzia NSA Tadeusz Cysek Asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu nieruchomości rolnej postanawia: odrzucić skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lutego 2004r., po rozpatrzeniu wniosku E. P. - następczyni prawnej F. M., na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 1959r. i utrzymanej nim w mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1958r. o przejęciu na rzecz Państwa działek gruntu nr : [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,6211 ha we wsi K., stanowiących byłą własność F. M. W uzasadnieniu decyzji, podano, że parcele gruntowe nr [...] i [...] nie podlegają zwrotowi , ponieważ w dniu 5 kwietnia 1958 roku, tj. w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego ( Dz. U. Nr 17. poz. 71 z późn. zm.) nie były w posiadaniu F. M. W decyzji zostało umieszczone pouczenie, że jest to decyzja ostateczna i strona może złożyć skargę z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. W skardze skierowanej - zgodnie z pouczeniem - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. P. podniosła, iż decyzja jest niesłuszna i krzywdząca i wniosła o uwzględnienie skargi. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w sprawie ( § 2). Stosownie do treści art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pozostaje poza sporem, że skarżąca po doręczeniu jej zaskarżonej decyzji, wniosła skargę do sądu za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 127 § 3 kpa. Tym samym nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu. Wprawdzie skarżąca zastosowała się do błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, o przysługującym jej prawie do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, wobec czego to błędne pouczenie nie powinno, stosownie do treści art. 112 kpa, powodować negatywnych dla skarżącej skutków prawnych, to jednak przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Ponieważ ów błąd organu nie może szkodzić stronie, skarżąca może stosownie do treści art. 58 kpa zwrócić się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o przywrócenie terminu, przy czym wniosek ten należy złożyć w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd. Jednocześnie z wniesieniem tej prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Dopiero decyzja wydana w rezultacie postępowania prowadzonego w następstwie rozpatrzenia wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy może stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia