IV SA/Wa 836/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. G., dalej także jako "Generalna Dyrekcja", działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego E. G., pismem z dnia 17 marca 2014 r. wniosła skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w części dotyczącej nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych w związku z powodowaniem, podczas eksploatacji drogi ekspresowej [...], bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku w gatunkach chronionych płazów oraz zmieniającą tę decyzję w części dotyczącej miejsca, sposobu i terminu przeprowadzenia działań zapobiegawczych oraz terminu złożenia sprawozdania z wykonania rozwiązań technicznych zapobiegających szkodzie. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który został lakonicznie uzasadniony poprzez stwierdzenie, że jako jednostka sektora publicznego Generalna Dyrekcja nie dysponuje w roku 2014 r. środkami pozwalającymi na zrealizowanie przedmiotowych działań zapobiegawczych. Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji z powodu niewykazania przez stronę skarżącą okoliczności w wyniku zaistnienia których, zaszłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej wniosła ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik, podobnie jak w poprzednim wniosku wskazała, że G. jako jednostka sektora publicznego, dysponuje wyłącznie środkami przyznanymi jej w budżecie państwa, natomiast na rok 2014 w jej budżecie nie zostały zaplanowane środki, które umożliwiłyby wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją. Ponadto może ona zaciągać zobowiązania tylko do wysokości wynikającej z planu wydatków lub kosztów w danym roku. Pełnomocnik dodała, że wykonanie rozwiązań technicznych określonych w zaskarżonej decyzji wiąże się ze zleceniem ich wykonania w trybie ustawy prawo zamówień publicznych, a wszczęcie tego postępowania nie będzie możliwe bez zabezpieczenia środków finansowych na jego zrealizowanie. Nowy wniosek zawierał nowe okoliczności uzasadniające, w opinii strony skarżącej, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim pełnomocnik strony skarżącej zwróciła uwagę na istniejące w chwili obecnej zabezpieczenia na drodze [...] w postaci ogrodzeń, płotków zabezpieczających dla płazów, przepustów oraz studzienek, a także zabezpieczenie wpustów wszystkich 45 studzienek zieloną siatką polimerową. Stwierdziła że zabezpieczenia, których wykonanie nakazał Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, mają charakter nowatorski i eksperymentalny, a ich skuteczność nie została do chwili obecnej potwierdzona. W celu określenia tej skuteczności G. we własnym zakresie zastosowała przedmiotowe rozwiązania w trzech wybranych studniach na drodze [...] w km [...], [...] i [...]. Koszt wykonania jednej pochylni G. oszacowała na kwotę 1114,49 zł (w oparciu dołączony do wniosku kosztorys uproszczony wyjścia dla płazów przy separatorze sporządzony w dniu 2 lipca 2014 r. przez [...] Sp. z o.o. sp. komandytowa) i wskazała na konieczność wydania ok. 50 tys. zł na wykonanie wszystkich pochylni. Najistotniejszą kwestię, w opinii strony skarżącej, stanowi konieczność ingerencji w konstrukcję betonową studzienek związana z montażem w nich pochylni. Założenia projektowe przewidywały tę konstrukcję jako element jednorodny, a dla wykonania jednej pochylni niezbędne jest wykonanie perforacji betonowych elementów studni w formie okrągłych otworów o powierzchni ok. 0,1 m2 oraz zrobienie w co najmniej 6 lokalizacjach przewierceń w betonie w celu umocowania pochylni za pomocą obejm aluminiowych. Opisane prace spowodują zniszczenie elementów studzienek, a koszt budowy 1 nowej studzienki szacowany jest na kwotę 20.000 zł. Pełnomocnik wskazała również, że ingerencja w istniejące studzienki skutkować będzie utratą roszczeń Skarbu Państwa w stosunku do wykonawcy, który wybudował studzienki. Do nowego wniosku dołączono: a) 3 fotografie ukazujące istniejące zabezpieczenia oraz zakres prac związanych z montażem pochylni, b) kosztorys uproszczony wyjścia dla płazów przy separatorze (1 kpl) sporządzony w dniu 2 lipca 2014 r. przez [...] Sp. z o.o. sp. komandytowa i c) informację o wysokości środków, którymi na dzień 30 czerwca 2014 r. dysponuje strona skarżąca na zadania z zakresu ochrony środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała zarówno zmianę okoliczności pozwalającą na zmianę rozstrzygnięcia postanowienia Sądu z dnia 29 maja 2014 r., jak i zaistnienie przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w powyższym przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę, co oznacza, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które przekonają Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Opisany i przedstawiony na zdjęciach proces montażu pochylni naruszy, projektowane jako jednorodne, betonowe konstrukcje studzienek. Wykonanie zaskarżonej decyzji w sytuacji późniejszego, ewentualnego uwzględnienia skargi znacznie utrudni przywrócenie studzienek do ich pierwotnej konstrukcji, spowoduje konieczność demontażu zainstalowanych zabezpieczeń i ewentualnie naprawy studzienek, w niektórych przypadkach może skutkować także koniecznością wybudowania nowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.