IV SA/Wa 840/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty M. z dnia [...] września 2014 r. znak: [...]. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]), utrzymująca w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] o udzieleniu [...] S.A. z siedzibą w K. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położnych w Gminie J., oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki: nr [...] o pow. 0,6100 ha i nr [...] o pow. 0,7000 ha w obrębie R. oraz jako działka o nr [...] w obrębie L., stanowiącej własność skarżącej I. W. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]) Starosta M., na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm., dalej jako: "ugn"), ograniczył sposób korzystania z opisanej nieruchomości poprzez udzielenie [...] S.A. z siedzibą w K. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...], w tym na podwieszenie przewodów linii elektroenergetycznej na wysokości nie mniejszej niż 8,5 m oraz na funkcjonowanie linii elektroenergetycznej 400 kV, po jej wybudowaniu, w pasie technologicznym o szerokości po 70 metrów. Jednocześnie Starosta M. decyzją z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]), działając na podstawie art. art. 124 ust. 1a ugn, zezwolił [...] S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Decyzji tej został nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołań I. W. od powyższych decyzji, decyzjami z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...] i nr [...]), utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. I. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na obie decyzje Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. W rozpoznawanej skardze, która dotyczy decyzji nr [...] o zajęciu nieruchomości, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ugn, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 ugn stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a ugn wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. W rozpoznawanej sprawie zostały wydane dwie decyzje, pierwsza - wydana w trybie art. 124 ust. 1 ugn, druga – wydana, dzień później, w trybie art. 124 ust. 1a ugn z rygorem natychmiastowej wykonalności. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone przez skarżącą odrębnymi skargami obie decyzje. Wykonanie decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 ugn zostało wstrzymane z urzędu na mocy postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]. Podkreślić należy, że decyzja o niezwłocznym zajęciu wydawana w trybie art. 124 ust. 1a ugn ma charakter subsydiarny w stosunku do decyzji o zezwoleniu na ograniczenie prawa. Rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu daje możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zakres wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu określa przy tym decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 ugn. Zgodnie z art. 124 ust. 1a ugn decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzającą ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości. Z uwagi na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ugn jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 ugn Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymaniu decyzji organu I instancji, albowiem to ta decyzja posiada przymiot wykonalności. Zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nieweczyłoby sens tej instytucji. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ppsa postanowił, jak w sentencji.