IV SA/Wa 843/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz - Malec po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu (...) sierpnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek E.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że wnioskodawca jest właścicielem dwóch mieszkań o pow. (...) m² i (...) m², współwłaścicielem nieruchomości rolnych o pow. (...) ha i (...) ha, posiada samochód osobowy (...) o wartości (...) złotych. Posiada zasoby pieniężne w kwocie (...) zł. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i trójką dorosłych dzieci. Wnioskodawca podał, iż uzyskuje miesięczne dochody: z tytułu renty (...) złote, wynagrodzenia za pracę w kwocie (...) złotych i z tytułu diety radnego (...) złotych. Jego żona uzyskuje dochód miesięczny w wysokości (...) złotych z tytułu wynagrodzenia za pracę, a córka w wysokości (...) złotych. Łącznie rodzina wnioskodawcy ma stałe miesięczne dochody w kwocie (...) złotych. Rozpatrując niniejszy wniosek, należy wskazać, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza powołanego przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że skarżący powinien wykazać, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania zasadności złożonego wniosku, a także spełnienia ustawowych przesłanek w tym przedmiocie. Wobec powyższego, oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, a w szczególności mając na względzie stały dochód rodziny – (...) zł - trudno uznać, iż wnioskodawca nie ma możliwości opłacenia kosztów sądowych oraz usług profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Ponadto skarżący wskazał, iż posiada oszczędności w kwocie (...) złotych, nieruchomości rolne i dwa mieszkania. W takiej sytuacji brak jest podstaw, aby uznać, że skarżący nie jest w stanie wygospodarować kwoty niezbędnej do poniesienia kosztów niniejszego postępowania tym bardziej, że nie wykazał, aby wydatki które ponosi na utrzymanie konieczne pozbawiały go takiej możliwości. Skarżący nie przestawił takich dokumentów, czy informacji, które pozwalałyby uznać, że koszty postępowania sądowego przekraczają jego możliwości finansowe. Podsumowując uznać należy, iż stały miesięczny dochód chociażby jedynie wnioskodawcy – (...) złotych -, który przekracza przeciętne miesięczne wynagrodzenie, wskazuje, że skarżący jest w stanie ponieść koszty niniejszego postępowania. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku E.S., stwierdza się, iż przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, nie występują w niniejszej sprawie. W świetle powyższego, na podstawie wyżej przywołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, należało postanowić jak w sentencji.