IV SA/Wa 846/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-26

Skład orzekający: Alina Balicka, Tomasz Wykowski, Teresa Zyglewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy faktura VAT wystawiona przez gminę, dokumentująca obciążenie opłatami za czynności geodezyjne, może stanowić czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do oceny legalności faktur VAT, które nie materializują uprawnienia organu do naliczania opłat za czynności geodezyjne. Uprawnienie to przysługuje staroście (lub prezydentowi miasta na prawach powiatu wykonującemu zadania starosty), a nie gminie jako jednostce samorządu terytorialnego. W związku z tym, faktura wystawiona przez gminę nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca L. P. wniosła skargę na czynności Prezydenta W. w zakresie obciążenia jej opłatami za czynności geodezyjne, upatrując ich w wystawionych fakturach VAT. Kwestionowała uprawnienie Prezydenta W. do naliczania tych opłat na podstawie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Skarżąca wniosła również o wystąpienie z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono na rzecz skarżącej kwotę 200 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. P. na czynność Prezydenta W. w przedmiocie : obciążenia opłatami za czynności geodezyjne p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej L. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. Pismem z dnia 12 maja 2010 r. L. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Prezydenta W. w zakresie obciążenia jej opłatami za czynności geodezyjne na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 lutego (powinno być 19 lutego) 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333 z późn. zm.). W skardze wniesiono o stwierdzenie, iż Prezydent W. nie jest upoważniony na podstawie art. 40 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. do obciążenia uprawnionego geodety opłatami geodezyjnymi w związku z wykonywaniem przez tego geodetę na podstawie umowy cywilnoprawnej zadań publicznych w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, ze zm.). Skarżąca wniosła również o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o ustalenie zgodności wskazanych w skardze przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. z Konstytucją RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca zobowiązania jej przez Prezydenta W. do uiszczenia opłaty za czynności geodezyjne, upatruje w wystawieniu faktur VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] oraz faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. W ww. fakturach wskazano jednak jako sprzedawcę Miasto [...] W. Faktury te nie materializują zatem uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne wynikających z art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (o treści obowiązującej w dniu wystawienia wskazanych faktur) i z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. Zgodnie z art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym należy do zadań starosty. Według zaś art. 40 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, powiatowy zasób wchodzi w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowiącego własność Skarbu Państwa i jest gromadzony w ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej; do starostów należy również gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w części dotyczącej zasobu powiatowego, kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym. Z art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika natomiast, iż wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne. Powyższe wskazuje zatem, iż opłaty związane z prowadzeniem powiatowego zasobu oraz udostępnianiem zawartych w nim informacji, w tym za czynności geodezyjne, ustala i pobiera starosta, jako organ prowadzący ten zasób. Jest to zatem ustawowe zadanie przynależne wyłącznie staroście. Nie ulega zaś wątpliwości, iż obciążanie uprawnionego geodety opłatami za czynności geodezyjne jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa. Żądanie bowiem przez starostę takich opłat znajduje umocowanie zarówno w art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jak i w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. Skoro zaś wykonanie przez starostę przewidzianego prawem uprawnienia w sferze publicznoprawnej, skutkuje obowiązkiem strony uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia organu administracji publicznej nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu uprawnienie to należy uznać za czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Taki charakter uprawnienia starosty do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, jako czynności z zakresu administracji publicznej, potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt 533/10 i sygn. akt 535/10. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem czynność starosty polegająca na obciążeniu opłatami za czynności geodezyjne, a nie dokument faktury. Faktura ta stanowi jedynie potwierdzenie dokonania takiej czynności przez starostę, materializując wykonanie przez starostę uprawnienia będącego czynnością z zakresu administracji publicznej (por. powołane postanowienia NSA z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt 533/10 i sygn. akt 535/10). [...] Prezydent W. wykonuje zatem zadania starosty w prowadzeniu powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym jest uprawniony do naliczania i pobierania opłat za czynności geodezyjne, stosownie do art. 40 ust. 3b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. W rozpatrywanej sprawie skarżąca zarzuca, iż Prezydent W. nie był uprawniony do obciążenia jej opłatami za czynności geodezyjne określone w fakturach VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] oraz fakturze VAT z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Wskazane faktury nie materializują uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, ponieważ faktury te nie zostały wystawiona przez Prezydenta W. lub przez osobę działającą z jego upoważnienia w wykonywaniu funkcji starosty. Faktury te zostały bowiem wystawione przez miasto [...] W., a więc przez podmiot publicznoprawny będący jednostką samorządu terytorialnego, który nie prowadzi powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie wynika zaś z jakichkolwiek norm powszechnie obowiązującego prawa, aby opłaty za czynności geodezyjne związane z prowadzeniem zasobu powiatowego mogła naliczać i pobierać gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, a w rozpatrywanej sprawie gmina miasta [...] W. Skoro więc faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] oraz faktura VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] nie materializują uprawnienia Prezydenta W. do naliczenia opłat za czynności geodezyjne, to w rozpatrywanej sprawie nie doszło do wykonania takiego uprawnienia przez Prezydenta W. wykonującego funkcję starosty w prowadzeniu powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W rozpatrywanej sprawie Prezydent W. nie dokonał zatem czynności z zakresu administracji publicznej, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest zaś właściwy do oceny legalności faktur VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] oraz faktury VAT z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], jak również faktury te nie materializują uprawnienia gminy miasta [...] W. do naliczania opłat za czynności geodezyjne, skoro przepisy obowiązującego prawa nie tworzą takiego uprawnienia dla gminy, jako jednostki samorządu terytorialnego. Nie można więc wskazanych faktur uznać za akt potwierdzający dokonanie czynności z zakresu administracji publicznej, skoro dokonywanie takiej czynności przypisane zostało przez ustawodawcę jedynie staroście oraz prezydentowi miasta na prawach powiatu, jako wyodrębnionemu strukturalnie i funkcjonalnie organowi administracji publicznej, a nie jako organowi wykonawczemu gminy. Z powyższych względów, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie jest zależne od udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne w zakresie oceny konstytucyjności przepisów wskazanych w skardze, dlatego brak jest podstaw faktycznych do uwzględnienia wniosku skarżącej o przedstawienie stosownego pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. W związku z powyższym, skarga jest niedopuszczalna, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło