IV SA/Wa 847/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 9 lutego 2018 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Zarządu dzielnicy [...] W. o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynki przy [...] w W. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwaną dalej Ppsa), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że to wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 2016 r., sygn. II OZ 601/16). Natomiast złożony w niniejszej sprawie wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Sąd nie może zatem ocenić, czy zaskarżona decyzja, która de facto nie podlega ani dobrowolnemu ani przymusowemu wykonaniu, może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.