IV SA/Wa 849/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na warunki techniczne podłączenia do sieci kanalizacyjnej z dnia [...] stycznia 2005 r. wydane przez Wójta Gminy O. postanawia: - odrzucić skargę Skarżący J. B., w piśmie z dnia 23 lutego 2006 r. uzupełnionym w piśmie z dnia 9 marca 2006 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na warunki techniczne z dnia [...] stycznia 2005 r., wydane przez Wójta Gminy O., podłączenia do sieci kanalizacyjnej nieruchomości oznaczonej działką nr ewid. [...], położonej w O. przy pl. [...], wskazując na ich niezgodność z prawem i wydanie bez podstawy prawnej. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz bezczynność organów. Ponadto, według art. 3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72, poz. 747, ze zm.), zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Oznacza to, iż do organów gminy należy ustalenie, w jakiej formie organizacyjnej gmina będzie wykonywać ustawowe zadanie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. W zależności bowiem od dokonanego ustalenia, obowiązki te będą spoczywać na wyspecjalizowanym przedsiębiorstwie wodociągowo-kanalizacyjnym, gminnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej albo bezpośrednio na organie wykonawczym gminy. Według art. 6 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług, przy czym przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19, oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Z art. 19 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 i 5 powołanej ustawy wynika, że w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków – stanowiącym akt prawa miejscowego – rada gminy określa prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym m.in. warunki przyłączania do sieci oraz techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych. W przypadku, gdy gmina nie powierzyła wykonywania swoich zadań wyspecjalizowanemu przedsiębiorstwu lub gminnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, należy przyjąć, iż powołane obowiązki spoczywają bezpośrednio na organie wykonawczym gminy. W świetle powołanych przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych stanowią przedmiot regulacji prawa miejscowego, od spełnienia których uzależnione jest przyłączenie nieruchomości do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, a w konsekwencji zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Warunki te nie mogą więc być przedmiotem indywidualnych rozstrzygnięć wójta, dlatego też wydane przez Wójta Gminy O. warunki techniczne z dnia [...] stycznia 2005 r., które kwestionuje skarżący, nie mogą być traktowane jako rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Fakt, iż warunki te, mające wynikać ze stosownej uchwały dot. regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, nie są udzielane przez wyspecjalizowane w tym względzie przedsiębiorstwo lub gminną jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, ale przez organ wykonawczy gminy, nie zmienia ich charakteru prawnego, jako elementu prawa miejscowego, stanowiącego warunek zawarcia cywilnoprawnej umowy na odprowadzanie ścieków. Kwestionowanie omawianych warunków przez skarżącego oznacza, iż skarżący nie zgadza się na nie jako okoliczności warunkujące zawarcie umowy o odprowadzanie ścieków, co z kolei umożliwia skarżącemu wystąpienie ze stosownym powództwem do sądu cywilnego o zobowiązanie gminy do wykonania przez nią ustawowego obowiązku zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków na warunkach zgodnych z prawem. Dopiero bowiem sąd cywilny będzie władny do oceny zgodności z prawem odmowy przez gminę zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków z pominięciem warunków kwestionowanych przez skarżącego. Warunki techniczne przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, jako przedmiot regulacji prawa miejscowego, nie stanowią zatem aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 §2 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowią natomiast okoliczność warunkującą zawarcie cywilnoprawnej umowy o odprowadzanie ścieków. Ocena zaś spełnienia warunków do zawarcia takiej umowy należy do sądu cywilnego, a nie do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.