IV SA/Wa 850/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.N. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu administracyjnego z dnia 22 stycznia 2010 r. w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: - odmówić sprostowania postanowienia. Pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r. skarżąca W. N. zwróciła się o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu z dnia 22 stycznia 2010 r. odrzucającym skargę W. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Skarżąca wskazała, iż omyłka znalazła się w uzasadnieniu w/w postanowienia gdzie Sąd sformułował zdanie: "Wobec pozostawienia powyższego wezwania bez odpowiedzi zarządzeniem z 3 września 2009 r. wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania". Tymczasem według skarżącej, w tym miejscu winno się znaleźć zdanie: "Wobec nieprawidłowego doręczania wezwania przez Pocztę Polską, gdzie Naczelnik Urzędu Pocztowego nie miała pojęcia o istnieniu P.p.s.a. i listy doręczała zgodnie z K.p.a., doszło do pozostawienia wniosku skarżącej o przyznanie pomocy prawnej bez rozpoznania zarządzeniem z 3 września 2009 r.". Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu bądź na wniosek każdej ze stron (art. 159 tej ustawy) sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Wniosek skarżącej z dnia 23 kwietnia 2010 r., w którym skarżąca żąda sprostowania postanowienia z 22 stycznia 2010 r., nie wskazuje oczywistych omyłek, które mogłyby nadawać orzeczeniu inne brzmienie, niż zamierzał mu nadać Sąd. Wniosek W. N. stanowi w istocie polemikę z ustaleniami przyjętymi przez Sąd w w/w postanowieniu, a zatem wykracza poza dyspozycję art. 156 § 1 powołanej ustawy. Z tych też względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku i dokonać sprostowania postanowienia z dnia 22 stycznia 2010 r. w żądanym przez skarżącą zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.