IV SA/Wa 852/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 25 listopada 2009r. Zarządu W. zwrócił się do Prezydenta W.o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na modernizacji i przebudowie lewobrzeżnego bulwaru W., wzdłuż ul. [...] i [...] w Dzielnicy [...] W., na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...], z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...] z obrębu [...]; nr [...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]. W dniu 21 kwietnia 2010r. wnioskodawca zweryfikował wniosek podając aktualne numery ewidencyjne działek oraz rozszerzył wniosek o kolejne działki nr [...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...] z obrębu [...]. Decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 2010r. Prezydent W. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji zespołu zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ramach modernizacji i przebudowy lewobrzeżnego bulwaru W., wzdłuż ul. [...] i [...], na wskazanych działkach ewidencyjnych w Dzielnicy [...] W., którego inwestorem jest Zarząd W. i określającej rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie budowlanym i stwierdzająca brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i pkt 10 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowa inwestycja została uzgodniona przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] mają 2010r. znak: [...]. Warunki wynikające z tego postanowienia zostały zawarte w sentencji decyzji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., opinią sanitarną z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] zaopiniował pozytywnie planowane przedsięwzięcie i ustalił warunki jego realizacji. Zdaniem organu przeprowadzone analizy i uzgodnienia wykazały możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji zgodnie z warunkami określonymi w decyzji oraz po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na podstawie przeprowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów odrębnych. Biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, określono środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji. W punkcie III sentencji decyzji stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i pkt 10 ww. ustawy, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) i decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194). Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie E. podnosząc, że na obszarach Natura 2000 zabronione jest podejmowanie działań mogących pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych. Stowarzyszenie stwierdziło, że po przeanalizowaniu zakresu prac budowlanych i treści raportu, realizacja przedsięwzięć drastycznie pogorszy stan siedlisk rybitwy rzecznej i rybitwy białoczelnej. Obszar zainwestowania jest strefą napowietrzania i regeneracji powietrza. Zdaniem Stowarzyszenia, decyzja środowiskowa dla celów nie mających nic wspólnego w ochroną Natura 2000, nie stanowiących nadrzędnych interesów społecznych, a odwrotnie - naruszających ten interes poprzez pogorszenie warunków klimatycznych, nie powinna być wydana. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia E. od decyzji Prezydenta W. nr [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 2010r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia , orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: - przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; - przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko Przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, z uwagi na realizację zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja spełnia wymogi wynikające z art. 82 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium stwierdziło, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż inwestor zaplanował wprowadzenie zieleni wspomagającej obszary Natura 2000, tj. semi-naturalne nasadzenia łęgowe o składzie gatunkowym zbieżnym z siedliskami łęgowymi, niewymagające pielęgnacji, podlegające naturalnej sukcesji, takie jak wierzby krzewiaste, derenie, trawy rodzimych gatunków. W celu zapobieżenia zmniejszenia ilości ptaków żerujących wzdłuż nabrzeża w pozostałych częściach bulwaru (poza częścią znajdującą się w okolicy ul. [...]) inwestor założył odtworzenie umocnień faszynowo-kamiennych, stanowiących dogodne środowisko życiowe i miejsce żerowania ryb, będących pokarmem dla mew i rybitw. Kolegium wskazało, iż w karcie informacyjnej przedsięwzięcia podano, że "przedmiot opracowania obejmuje teren tarasu zalewowego, na którym wykluczona jest stała zabudowa. Na poziomie bulwaru znajdować się będą niskie, lekkie, mobilne pawilony, które w sytuacji zagrożenia powodziowego mogą być przeniesione ponad teren zagrożony. Niskie, mobilne pawilony nie będą powodowały pogorszenia warunków klimatycznych, o czym mowa w odwołaniu. Z raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że celem zamierzenia projektowego jest budowa promenady pieszej i dróg rowerowych z towarzyszącymi usługami oraz modernizacja i przebudowa nabrzeży W. (na odcinku blisko 2 km), stanowiących umocnienia przeciwpowodziowe, z ich adaptacją na potrzeby cumowania statków. W odwołaniu nie podano jakie konkretnie elementy planowanego przedsięwzięcia pogorszy stan siedlisk ptaków. Proponowana inwestycja ma podnieść walory architektoniczno - użytkowe tej części W. oraz zapewnić mieszkańcom W. organizację przestrzeni wypoczynkowej w jedynym w W. odcinku W., który znajduje się poza obszarem NATURA 2000. Postępująca degradacja tego odcinka nabrzeża W. znajdującego się w środku miasta prowadzić będzie do niszczenia konstrukcji nabrzeża i obiektów budowlanych nabrzeża. Planowana inwestycja ma doprowadzić do takiego ukształtowania przestrzeni, które stworzy harmonijną całość oraz uwzględni w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno- estetyczne. Ponadto w powołanym w odwołaniu rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].12.2007r. w sprawie określenia programu ochrony powietrza dla strefy aglomeracja [...] (Dz. Urzęd. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), pkt 6 lit. B załącznika nr 1 do rozporządzenia wynika, że w planach zagospodarowania przestrzennego należy wprowadzić zapisy zakazujące zabudowywanie klinów napowietrzających. Teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego, a zatem nieznany jest przebieg i zasięg klinów napowietrzających. Kolegium podniosło również, iż postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem organu odwoławczego podstawowym wymogiem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest analiza i ocena wpływu inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi i analiza taka została dokonana. Pismem z dnia 12 kwietnia 2012r. Stowarzyszenie E. skierowało skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011r., wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności wpływu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "Dolina Środkowej W. - PLB [...] ustanowiony w związku z Dyrektywą 2009/147/WE - (tekst jednolity) Ochrona dzikiego ptactwa i Dyrektywą Siedliskową 92/43/EWG, a także na system przewietrzania W. Planowane przedsięwzięcie usytuowane będzie w obszarze specjalnej ochrony Natura 2000 "Dolina Środkowej W. - PLB [...] ustanowionym rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 roku. Stosownie do treści art. 33. 1. ustawy o ochronie przyrody zabrania podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000. Dla wykazania braku negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia inwestor załączył do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach opracowanie wykonane przez Biuro Badań, Monitoringu i Ochrony Przyrody w S. i E. pod nazwą: "Różnorodność biologiczna terenów lewobrzeżnego bulwaru W. przy ul. [...] i [...] w W. wraz z analizą oddziaływania planowanej modernizacji i przebudowy na obszar PLB [...] Dolina Środkowej W. oraz wartości przyrodnicze [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu - szatę roślinną i faunę". Autorzy powyższego opracowania na str. 38 i 39 stwierdzają, że; przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów przewidziane w projekcie modernizacji i przebudowie lewobrzeżnego bulwaru W. przy ul. [...] i [...] nie wpłyną w sposób negatywny na integralność i funkcjonowanie obszaru Natura 2000. W ocenie strony skarżącej autorzy ww. opracowania nie udowodnili w sposób naukowy braku negatywnego wpływu na funkcjonowanie obszaru Natura 2000, a zawarta w nim argumentacja to zbiór sprzeczności i niejasności. Skarżące Stowarzyszenie podkreśliło, iż badany obszar jest bardzo ważny dla gatunków z I załącznika dyrektywy ptasiej, a rzetelna ocena wpływu planowanej inwestycji pozwala na stwierdzenie, że będzie miała ona znaczne oddziaływanie na gatunki stanowiące przedmiot ochrony. Największym problemem dla osiągnięcia celów ww. dyrektywy stanowi ubywanie naturalnych siedlisk gatunków. Spowodowane przez człowieka zmiany środowiska, fragmentacja i niszczenie naturalnych siedlisk prowadzi do ich wymierania, nie dając osłabionym liczebnie populacjom szansy na adaptację do nowych warunków. Stowarzyszenie podkreśliło, iż w analizowanym opracowaniu znajdują się ogólne informacje odnośnie siedlisk gatunków z załącznika I dyrektywy, jednakże brak jest w nim analizy wpływu na te gatunki, zaniku ich miejsc zimowania i żerowania na obszarze zainwestowania. Realizacja planowanej inwestycji ma zwiększyć tzw. atrakcyjność W. czyli jest to w przybliżeniu cel społeczny nie wymieniony w art. 9 dyrektywy 2009/147/WE. A wobec tego, że inwestor nie przedstawił dokumentów, które stwierdzałyby brak negatywnego wpływu na dobro chronione - ptaki z załącznika I dyrektywy - dla których wyznaczono obszar Natura 2000 takie przedsięwzięcie nie może być zrealizowane. Dodatkowo swoje stanowisko Stowarzyszenie podtrzymało i rozwinęło w piśmie procesowym z dnia 26 października 2012 r., podkreślając że raport OOŚ wykonany przez firmę A. i załącznik do raportu wykonany przez Biuro Badań, Monitoringu i Ochrony Przyrody w S., są dokumentami nierzetelnie opracowanymi, w których pominięto istotne informacje w zakresie siedlisk ptaków błotno - wodnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powołane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż narusza ona prawo, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Zebrane natomiast w sprawie dowody oceniły z naruszeniem zasady zawartej w art. 80 k.p.a. tj. swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji uzasadnienia wydanych decyzji nie spełniają wymogów określonych w art.107§ 3 k.p.a. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji zespołu zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ramach modernizacji i przebudowy lewobrzeżnego bulwaru W., wzdłuż ul. [...] i [...], na wskazanych w decyzji działkach ewidencyjnych. Jak wynika z akt sprawy planowana inwestycja znajduje się na granicy i na terenie obszarów podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.), tj. [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu i obszaru Natura 2000 "Dolina Środkowej W." PLB [...]. Przepis art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody stanowi, że zabrania się z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących osobno lub w połączeniu w z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony Natura 2000 w tym w szczególności: 1. pogarszać stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2. wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, 3. pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Przepis ust. 1 stosownie do treści art. 33 ust. 2 cytowanej ustawy stosuje się odpowiednio do proponowanych obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty. Przepis art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, mówiąc o negatywnym oddziaływaniu na cele ochrony Natura 2000, nie mówi o jakimkolwiek oddziaływaniu lecz jedynie o znaczących negatywnych oddziaływaniach na środowisko. Oznacza to, że nie wszystkie negatywne oddziaływania będą uniemożliwiały realizacje przedsięwzięcia, ale tylko te, których skala oddziaływania będzie uznana za znaczącą. Dodatkowo podnieść wypada, że zawarte w ww. normie sformułowanie "znaczące negatywne oddziaływanie" jako nieostre, sprawia, że w każdej sytuacji dokonywania takiej oceny organ administracji prowadzący postępowanie, powinien precyzyjnie wskazać te przesłanki. Natomiast art. 34 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody stanowi, że jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i wobec braku rozwiązań alternatywnych, możliwe są odstępstwa od ww. zakazów. Zatem w ocenie Sądu organy administracji prowadząc postępowanie, w ramach którego odbywa się procedura oceny oddziaływania na środowisko, gdy chodzi o wpływ przedsięwzięcia na obszary "Natura 2000" (wyznaczone i projektowane – art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody), może wydać decyzję środowiskową dopuszczająca realizację przedsięwzięcia (art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody), jedynie jeśli w świetle wiedzy naukowej znajdującej potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, wykluczono znaczący wpływ na gatunki, dla których tworzy się obszary "Natura 2000". Kluczową kwestią w tej sprawie jest zatem ocena czy dane przedsięwzięcie może być zrealizowane na tym terenie w świetle wymagań określonych w art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody czyli nie będzie znacząco negatywnie wpływać na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar "Natura 2000". Są to w istocie cele ochrony, dla których utworzono obszar "Natura 2000" biorąc także pod uwagę potencjalne znaczące oddziaływanie danego przedsięwzięcia na obszary "Natura 2000" Dolina Środkowej W. - kod PLB [...]. W ocenie Sądu z uzasadnień zaskarżonych w sprawie decyzji nie wynika, aby organy w rozpoznawanej sprawie poczyniły powyższe ustalenia . Prezydent W. w swojej decyzji poza ustaleniem wymagań środowiskowych dotyczących planowanej inwestycji ograniczył się do chronologicznego opisania przebiegu postępowania administracyjnego w sprawie. W uzasadnieniu zawarto jedno zdanie stwierdzające, że planowana inwestycja znajduje się na granicy i na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu i obszaru Natura 2000 "Dolina Środkowej W." PLB [...]. Pomimo wadliwości decyzji organu pierwszej instancji również Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dokonało oceny wpływu planowanej inwestycji na chronione prawem obszary tj. obszar Natura 2000 "Dolina Środkowej W." PLB [...] oraz [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Organ ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spełnia wymogi wynikające z art. 82 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Stwierdził również, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż inwestor zaplanował wprowadzenie zieleni wspomagającej obszary Natura 2000, tj. semi-naturalne nasadzenia łęgowe o składzie gatunkowym zbieżnym z siedliskami łęgowymi, niewymagające pielęgnacji, podlegające naturalnej sukcesji, takie jak wierzby krzewiaste, derenie, trawy rodzimych gatunków. W celu zapobieżenia zmniejszenia ilości ptaków żerujących wzdłuż nabrzeża w pozostałych częściach bulwaru (poza częścią znajdującą się w okolicy ul. [...]) inwestor założył odtworzenie umocnień faszynowo-kamiennych, stanowiących dogodne środowisko życiowe i miejsce żerowania ryb, będących pokarmem dla mew i rybitw. Powyższe prowadzi do wniosku, że decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania dotyczących obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy, w tym zgromadzenia pełnego materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). W skierowanej do Sądu skardze Stowarzyszenie podnosiło przede wszystkim, że organ I instancji i organ odwoławczy zaniechał wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności wpływu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "Dolina Środkowej W. - PLB [...]. Podkreślało, iż zgodnie z zapisami dyrektywy 2009/147/WE - (tekst jednolity) ochrona dzikiego ptactwa, procedura w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, ma za zadanie stwierdzenie, czy planowana inwestycja jest dopuszczalna w konkretnym obszarze Natura 2000. Dopuszczalność realizacji planowanej inwestycji jest możliwa jeżeli badania wykażą, że nie wywiera ona istotnego negatywnego wpływu na cele ochrony, dla których ustanowiony został obszar Natura 2000 lub gdy wpływ taki wywiera, ale przy braku rozwiązań alternatywnych wyjątkowo istnieje konieczność realizacji przedsięwzięcia. W ocenie Sądu zarzuty te w pełni zasługują na uwzględnienie. Celem postępowania w sprawie ocen oddziaływania na środowisko jest bowiem analiza wpływu przedsięwzięcia na środowisko, jak i również możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy o ocenach), natomiast konkretne warunki służące realizacji tego celu (sposób zapobiegania i zmniejszania) są określane w decyzji środowiskowej w związku z art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b i c, pkt 2 lit b oraz ust. 2 ustawy o ocenach. Jednym z istotnych materiałów dowodowych na podstawie, których wydaje się orzeczenia jest raport (art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy o ocenach). Dokument ten podlega jednak analizie tak jak każdy dowód w spawie, zgodnie z zasada swobodnej oceny dowodów, a więc mając na uwadze zasady logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Z treści wydanych w sprawie decyzji zarówno organu pierwszej instancji jak Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie wynika, aby raport został poddany wnikliwej analizie. Tymczasem zapisy raportu są kwestionowane przez stronę skarżącą, która zarzuca ogólnikowość oraz wewnętrzną sprzeczność. Jak wskazano organy były obowiązane do oceny materiału dowodowego zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia. Podkreślenia wymaga, iż poza raportem w sprawie sporządzono także dokument pt. Różnorodność biologiczna lewobrzeżnego bulwaru W. przy ul. [...] i [...] w W. wraz z analizą oddziaływania planowanej modernizacji i przebudowy na obszar PLB [...] Dolina Środkowej W. oraz wartości przyrodnicze [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu –szatę roślinną i faunę. Dokument ten również nie został oceniony przez orzekające w sprawie organy. Z uwagi na powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku, sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono. Mając zaś na uwadze, iż organy zobowiązane zostały do ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego, strona Skarżąca będzie mogła na etapie postępowania administracyjnego podnieść zarzuty dotyczące: - nieodniesienia się w raporcie do kwestii wpływu planowanego przedsięwzięcia z uwzględnieniem zapisów obowiązującego na tym ternie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. oraz faktu że przedmiotowy obszar uznany został za Pomnik Historii, a ponadto wpisany został na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO "Historyczne Centrum W."; - niewyjaśnienia przez autorów raportu wpływu oddziaływania planowanej inwestycji na klimat miasta; - braku oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na warunki przepływu wody wezbraniowej, biorąc pod uwagę iż wykonane nabrzeże pionowe w miejsce nabrzeża schodkowego i szerokie półki użytkowe będące swoistą 5 metrową betonową drogą nadbrzeżną, co spowoduje pomniejszenie i tak wąskiego w miejscu zainwestowania międzywala; - braku analizy konsekwencji związanych z realizacją w międzywalu planowanych inwestycji, pod kątem zagrożenia trwałości lasów łęgowych w obszarze Natura 2000. Do zarzutów tych organy będą musiały szczegółowo się odnieść. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.