IV SA/Wa 854/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2011 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty sankcyjnej - oddala skargę - IV SA/Wa 854/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w L. stwierdził, że M. Z. wprowadził do obrotu i przemieszczał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sadzonki malin, które są szczególnie podatne na porażenia przez organizmy kwarantannowe, bez wymaganego wpisu do rejestru przedsiębiorców tj. niezgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie roślin i określił opłatę sankcyjną w wysokości 2270 zł. W wyniku odwołania wniesionego przez M. Z., Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa decyzją z dnia [...] marca 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzje w części dotyczącej przemieszczania roślin malin i umorzył w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji oraz utrzymał w mocy decyzję w pozostałej części. W uzasadnieniu organ odwoławczy wywodził, iż wziął pod uwagę potwierdzony fakt sprzedaży przez stronę ok. 70.000 sztuk sadzonek malin, bez wymaganego wpisu do rejestru przedsiębiorców i bez paszportów roślin. Fakt sprzedaży sadzonek potwierdza umowa sprzedaży z dnia [...] kwietnia 2010r. Organ motywował, że w tym czasie M. Z. nie był wpisany do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, a sadzonki były wprowadzane do obrotu bez wymaganej kontroli zdrowotności i paszportów roślin. Powyższe zostało potwierdzone przez stronę w protokole kontroli z dnia [...] czerwca 2010r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa stwierdził, iż maliny należą do roślin szczególnie podatnych na porażenie przez organizmy kwarantannowe i podlegają regulacjom fitosanitarnym zawartym w ustawie o ochronie roślin, m.in. w zakresie paszportowa roślin wprowadzonych do obrotu i rejestracji podmiotów prowadzących działalność, w zakresie magazynowania, wprowadzania do obrotu lub przemieszczania takich roślin. Za nieprzestrzeganie przepisów w zakresie paszportowania roślin strona została ukarana mandatem karnym w wysokości 300 zł. Organ wskazał, że w dniu kontroli, to jest [...] czerwca 2010r. strona posiadała wpis do rejestru przedsiębiorców. Organ argumentował, że omawiane wyżej nieprawidłowości miały miejsce przed dokonaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora w L. ( decyzja z dnia [...] czerwca 2010r.), a nieznajomość przepisów nie jest okolicznością wyłączającą obowiązek ich przestrzegania. Organ odwoławczy zważył, że z akt sprawy nie wynika, aby zostało udowodnione przemieszczanie roślin. Zgodnie z art. 108 ustawy o ochronie roślin wynika, że dla określenia opłaty sankcyjnej wystarczy udowodnić chociaż jedną ze wskazanych w nim okoliczności. W tej sytuacji organ uznał, że wprowadzenie do obrotu przez M. Z. roślin malin niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie roślin uzasadnia określenie opłaty sankcyjnej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. Z. zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenia art. 7 k.p.a poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nieuwzględnienie słusznego interesu strony oraz art. 78 i i 107 k.pa. poprzez pominięcie zgłoszonych wniosków dowodowych, i niedopuszczenie dowodu z zeznań świadka J. Z., a tym samym nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, mającego istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi M. Z. argumentował, że sadzonki malin były materiałem, który pozostał po zlikwidowaniu plantacji i zostały sprzedane za symboliczną kwotę 800 zł. Rozbieżność dotycząca ilości sadzonek przemawiała za ponownym przesłuchaniem G. Z. i J. Z. Ponadto skarżący wywodził, iż nikt nie dokonał dokładnego przeliczenia sadzonek. Ponadto M. Z. motywował, iż zawierając umowę nie miał świadomości, iż dokonuje obrotu materiałem siewnym, albowiem jego zamiarem była likwidacja plantacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] marca 2011 r. nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co czyni skargę niezasadną. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o ochronie roślin ( Dz. U. Nr 133, poz. 849), a w szczególności art. 108 ust. 1 pkt 3. Zgodnie z powołanym przepisem, kto wprowadza lub przemieszcza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, które są szczególnie podatne na porażenie przez organizmy kwarantannowe, bez wpisu do rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 - wnosi na rachunek wojewódzkiego inspektoratu właściwego ze względu na swoją siedzibę albo miejsce zamieszkania opłatę sankcyjną w wysokości 2.270 zł. Zasadnie organ przyjął, że dla zastosowania opisanej powyżej sankcji wystarczy spełnienie jednego z elementu zawartego w dyspozycji tej normy prawnej to jest wystarczy samo wprowadzanie lub przemieszczanie roślin szczególnie podatnych na porażenie przez organizmy kwarantannowe. Samo więc wprowadzanie do obrotu upoważnia do zastosowania powyższego przepisu i nałożenia opłaty sankcyjnej. Niekwestionowanym jest, iż skarżący w dacie tej czynności nie był wpisany do rejestru przedsiębiorców. Wpis taki M. Z. uzyskał decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Zostały więc spełnione przesłanki uprawniające organ do nałożenia opłaty sankcyjnej, przy czym ilość sadzonek przedmiotowych malin została ustalona w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Z uwagi na treść przepisu kwota uzyskana ze sprzedaży powyższych roślin nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zasadnie też organ podkreślił, że nieznajomość prawa nie może być okolicznością zwalniającą od uiszczenia opłaty sankcyjnej. Przepis ten skonstruowany jest w ten sposób, iż w przypadku wyczerpania znamion w nim określonych nakłada na organ obowiązek określenia tej opłaty. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów postępowania to jest art. 7, 78 i 107 k.p.a. nie są zasadne. Zgodnie z obowiązującą w dacie wydania zaskarżonej decyzji treścią art. 7 k.p.a. organ podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przeprowadzono dowody z dokumentów, w tym z umowy sprzedaży przedmiotowych sadzonek malin oraz przesłuchania świadka - nabywcy G. Z. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie dopuścił się naruszenia regulacji prawnych zawartych w art. 78 k.p.a., albowiem mimo powiadamiania M. Z. o zakończeniu postępowania, zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji, i umożliwieniu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, skarżący tego nie uczynił. Brak jest w aktach sprawy wniosku o ponowne przesłuchanie G. Z., czy też o przesłuchanie w charakterze świadka J. Z. Zaskarżona decyzja odpowiada normom prawa zawartym w art. 107 k.p.a., a jej uzasadnienie zawiera niezbędne elementy określone w tym przepisie. Mając na względzie powyższe w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga została oddalona.