IV SA/Wa 855/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. R. U., reprezentowany przez adwokata, w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...], którą organ pierwszej instancji określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu obiektów inwentarskich – [...]. Skarżący, po przedstawieniu ogólnych spostrzeżeń dotyczących wstrzymania wykonania decyzji przez sąd administracyjny, uzasadniając przedmiotowy wniosek, stwierdził, że planowana inwestycja może mieć wpływ na okoliczną florę i faunę, jak również życie i zdrowie okolicznych mieszkańców, w szczególności, uwzględniając rzeczywiste odległości przedsięwzięcia od terenów mieszkalnych i położenia obszarów lęgowych ptaków i dzikich zwierząt. Skarżący wskazał, że z uwagi na to, iż realizacja przedsięwzięcia wiąże się z emisjami trujących substancji do środowiska, jak również znacznym hałasem, jej rozpoczęcie wywoła nieodwracalne skutki w otoczeniu. Jak wywiódł, dzikie zwierzęta będą zmuszone opuścić dotychczas zajmowane obszary, co wywoła nieodwracalne skutki. Nawet bowiem, gdy decyzja ostatecznie nie dojdzie do skutku, to ich powrót w miejsce, które musiały opuścić w wyniku zanieczyszczeń i hałasu jest wątpliwy. Skarżący stwierdził następnie, że podobny – negatywny – skutek realizacja planowanej inwestycji wywrze na mieszkańców. Zanieczyszczenia, hałas, jak również odór mogą prowadzić do groźnych chorób i zmian w organizmach ludzi przebywających w pobliżu planowanego przedsięwzięcia. Oczywistą kwestią jest natomiast, że naruszenie czyjegoś zdrowia stanowi znaczną szkodę, a skutki takiego naruszenia mogą być trudne do odwrócenia. Strona nadmieniła ponadto, że w zależności od ewentualnych prac poczynionych przez inwestora, może się okazać, że rozbiórka budynków i instalacji będzie procesem czasochłonnym, który również będzie wpływał negatywnie na środowisko ze względu na emisję zanieczyszczeń przez urządzenia służące do rozbiórki. Konieczność ta wywołałaby też zbędne koszty po stronie inwestora. Z powyższych względów, w ocenie skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia nie nadaje się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią takiej decyzji. Ma ona charakter przygotowawczy, a na jej podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzja ta nie powoduje zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (np. pozwolenie na budowę). Sama możliwość, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12). Podniesiona przez skarżącego argumentacja, mająca przemawiać za zastosowaniem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, która skupia się na ewentualnych konsekwencjach realizacji planowanej inwestycji, nie może zatem stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Opisane przez stronę skutki realizacji zamierzonego przedsięwzięcia nie są bowiem skutkami tej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.