IV SA/Wa 856/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.),, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Agnieszka Foks -Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2005 r. sprawy ze skargi PHiU "P." Sp .z o.o. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] lutego 2005 r. nr l.dz. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające uzgodnienia zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia IVSA/Wa 856/05 U Z A S A D N I E N I E Minister Kultury postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez Przedsiębiorstwo Handlowe i Usługowe ,,P." Sp. z o.o. na postanowienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2004r., wskazując, iż przedmiotowe zażalenia zostało doręczone Prezydentowi Miasta Z., będącego jedyną stroną postępowania w niniejszej sprawie, w dniu 28 października 2004r. Termin wniesienia zażalenia upłynął zatem, zgodnie z art. 141 § 2 Kpa, w dniu 5 listopada 2004r. Jak podniósł Minister Kultury termin do wniesienia zażalenia dla osoby, która nie brała udziału w postępowaniu, liczy się od dnia doręczenia postanowienia stronie, która brała udział w tym postępowaniu. Tymczasem, zażalenie na wyżej wymienione postanowienie Spółka złożyła w dniu 18 stycznia 2005r. Skargę na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] lutego 2005r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Przedsiębiorstwo Handlowe i Usługowe ,,P." Sp. z o.o. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania, z powodu naruszenia prawa. Zdaniem skarżącej Spółki organ II instancji obliczając termin do wniesienia zażalenia pominął fakt otrzymania w dniu 12 stycznia 2005r. przez Spółkę postanowienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2004r., o czym świadczy pismo tegoż organu z dnia 11 stycznia 2005r. Minister Kultury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w niej wskazane. Prezydent Miasta Z., zgodnie z Uchwałą Nr [...] Rady Miasta Z., przystąpił do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kwartału urbanistycznego Śródmieścia Z. ograniczonego ulicami: al. [...], ul. [...], Ul. [...] i ul. [...]. Pismem z dnia 30 czerwca 2003r. zawiadomiono zainteresowane podmioty o terminie wyłożenia powyższego projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego do publicznego wglądu. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z poźn. zm.), w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn zm.) Prezydent Miasta Z. przedłożył [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków do uzgodnienia projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania terenu Śródmieścia Z., dotyczącego powyżej wskazanego obszaru. Postanowieniem z dnia [...] października 2004r. [...] [...]Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił uzgodnienia zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Z., dotyczącego obszaru ograniczonego ulicami: al. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...]. W postanowieniu tym [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, powołując się na art. 18 ust. 1 i ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) stwierdził, iż w projekcie zmiany planu nie ustalono przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu uwzględniającego opiekę nad zabytkami. W niniejszej sprawi, zgodnie z art. 85 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mają zastosowanie przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Na mocy art. 20 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w związku z art. 18 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym projekt planu zagospodarowania przestrzennego gminy, a także projekt zmiany wcześniej uchwalonego planu, ze względu na zadania ochrony zabytków wymagał uzgodnienia z właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków. Ani art. 18 ust. 2 pkt 4 cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, ani art. 20 wyżej powołanej ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nie mówił w jakiej formie ma być wyrażone uzgodnienie projektu planu lub zmiany planu z organami konserwatorskimi przewidziane w tych przepisach. Wojewódzki konserwator zabytków, co wynika z art. 38 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, sprawuje kontrolę nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami. Organ ten w myśl art. 91 ust. 4 pkt 4 jest uprawniony do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń w trybie kodeksu postępowania administracyjnego , w tym także postanowień przewidzianych w art. 106 § 5 tego kodeksu, gdy przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak głosi art. 7 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, jest przepisem gminnym, a więc nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu Kpa. Określony zaś w art. 18 powyższej ustawy tryb opracowania projektu zmiany planu i jego uchwalania stanowi szczególny tryb legislacyjny. Nie jest natomiast postępowaniem administracyjnym. W świetle art. 18 ust.2 pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i art. 20 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków nie wymagało wyrażenia przez ten organ zgody w formie decyzji lub postanowienia, wydanych w trybie kodeksu postępowania administracyjnego. Nie może zatem być kwestionowane w formie zażalenia na podstawie 106 § 5 Kpa. Uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany z właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków następuje w drodze oświadczenia tego organu, wyrażającego aprobatę, lub jej brak, dla treści planu ( patrz uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 2 grudnia 2002r.sygn.akt OPS 8/02, ONSA 2003 Nr 3, poz. 85). Z powyższego wynika, iż w przedmiocie zażalenia wniesionego w dniu 18 stycznia 2005r. przez Przedsiębiorstwo Handlowe i Usługowe ,, P." Sp. z o.o. organ administracji nie mógł orzekać stosując środki procesowe określone w Kpa, a więc wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Wydanie zaskarżonego postanowienia, pomimo przytoczenia jako podstawy prawnej art. 134 Kpa, nastąpiło więc bez podstawy prawnej. Mając na uwadze powyższe, uznać należy, iż Minister Kultury wydając postanowienie z dnia [...] lutego 2005r., wydał je bez podstawy prawnej, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa skutkuje nieważnością zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji skarga na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega uwzględnieniu.