IV SA/Wa 859/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2008 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego - oddala skargę - Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia (...) marca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 50 ust. 1, art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. 2003, Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania z dnia 14 lutego 2008 r. A. Z. od decyzji znak: (...) z dnia (...) lutego 2008r. wydanej przez Wójta Gminy B. w sprawie ustalenia warunków i zasad inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej (...) nr (...) B. projektowanej w miejscowości C., gm. B. pow. P. na działce o nr ew. (...), orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 25 maja 2006r. P. Spółka z o. o. z siedzibą w W., wystąpiła do Wójta Gminy B. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie (zamontowaniu) stacji bazowej telefonii cyfrowej (...) nr (...) B. projektowanej w miejscowości C., gm. B. pow. P. na działce o nr ew. (...). Decyzją znak: (...) z dnia (...) sierpnia 2006 r. Wójt Gminy B. ustalił warunki zabudowy dla w/w zamierzenia inwestycyjnego. Decyzją znak: (...) z dnia (...) września 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją znak: (...) z dnia (...) lutego 2008 r. Wójt Gminy B., ponownie ustalił warunki i zasady wskazanej inwestycji. Pismem z dnia 14 lutego 2008r. A. Z. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o uchylenie i zmianę zaskarżonej decyzji. Odwołująca podniosła, że organ I instancji nie uwzględnił zmian zagospodarowania terenów sąsiadujących z działką przeznaczoną na inwestycję. Wskazała, że zabudowę magazynową i usługową po Spółdzielni K. przeznaczono na mieszkania socjalne, a Rada Gminy podjęła decyzję o sprzedaży tych mieszkań. Odwołująca wskazała, iż do dokumentacji sprawy dołączono protokół z rozprawy administracyjnej z dnia 30 sierpnia 2007 r. w którym nie umieszczono osoby kierującej rozprawą oraz nie opisano uwag zgłoszonych przez uczestników 1 rozprawy. Rozpoznając sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i uznało, że zaskarżona decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego i jest prawnie uzasadniona. Kolegium wskazało, iż zamierzenie stanowi inwestycję celu publicznego, wymagającą - w obliczu braku planu zagospodarowania przestrzennego - ustalenia w drodze warunków zabudowy. Budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci (...) ma za zadanie zagęścić istniejącą sieć telefonii komórkowej, zapewnienie lepszej łączności i połączenie linią radiową sąsiednich stacji bazowych. Jest przedsięwzięciem realizującym cel publiczny rozwoju telefonii komórkowej m.in. dlatego, że na kanale alarmowym numer 112 wszyscy posiadacze telefonów komórkowych mają bezpośredni i bezpłatny dostęp do sieci alarmowej, na której pracują: Straż Pożarna, Policja i Pogotowie Ratunkowe. Ze znajdującego się w aktach sprawy raportu opracowanego przez specjalistę ds. pól elektromagnetycznych o częstotliwościach od 0,1 MHz do 300000 Mhz wynika, że jedyną formą oddziaływania na środowisko w/w przedsięwzięcia jest emitowanie przez anteny promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące, wynikające z generowania przez anteny pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości. Jednak obszary występowania pola elektromagnetycznego o poziomach gęstości mocy mikrofalowej wyższych od dopuszczalnych występują na znacznych wysokościach, w wolnej przestrzeni i poza miejscami dostępnymi dla ludności. Raport wyraźnie stwierdza, że stacja bazowa oraz jej oddziaływanie nie będzie stanowiło zagrożenia dla ludności, ani dla innych elementów biotycznych środowiska. W otoczeniu planowanej stacji brak jest zabudowy mieszkaniowej o wysokości porównywalnej z wysokością zawieszenia anten. Inwestycja nie będzie wpływać negatywnie na elementy środowiska naturalnego: powietrze, glebę, wody powierzchniowe, wody podziemne, klimat akustyczny, świat roślinny i zwierzęcy. Organ wskazał, iż jak wynika z wniosków końcowych raportu, dla projektowanej stacji bazowej nie ma potrzeby ustanawiania obszaru ograniczonego użytkowania, a obszary oddziaływania występowania pola elektromagnetycznego wystąpią na znacznych wysokościach i w obszarze niedostępnym dla ludzi. Przy zachowaniu parametrów technicznych pracy urządzeń stacji zawartych w raporcie, stacja nie będzie negatywnie oddziaływała na środowisko oraz zdrowie ludzi. Teren stacji bazowej będzie niedostępny dla osób postronnych, a dostęp do urządzeń nadawczo- odbiorczych będzie całodobowo monitorowany; stacja zostanie ogrodzona. Jak wynika z dokumentacji sprawy, usytuowanie stacji bazowej na terenie zakreślonym w decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi zagrożenia dla otoczenia a więc fauny, flory i czynnika ludzkiego. Jak wynika z raportu oddziaływania na środowisko, przez cały czas urządzenia stacji będą monitorowane przez pomiar VSWR i wszelkie nieprawidłowości pracy będą kontrolowane. Gdy pojawią się jakieś komplikacje uaktywni się alarm i wówczas wysyłana jest ekipa monterska do sprawdzenia i usunięcia nieprawidłowości. Przy sygnale 1,5 VSWR nastąpi samoczynne wyłączenie stacji. Urządzenia nadawczo-odbiorcze oraz zasilające są typowymi urządzeniami elektronicznymi, wyposażonymi w firmowe ekranowanie i dodatkowo zabezpieczone tj. zamknięte w stalowe szafy i zamocowane na stalowym ruszcie. Z punktu widzenia ochrony przed promieniowaniem są całkowicie bezpieczne. Dlatego działające nadajniki radiowe zamknięte w stalowych, uziemionych obudowach nie będą oddziaływały negatywnie na zewnątrz obudowy, przez co nie stanowią dodatkowych źródeł promieniowania elektromagnetycznego, zagrażającego zdrowiu i życiu przebywających w okolicy ludzi. Budowana stacja bazowa telefonii komórkowej będzie wkomponowana w otaczające ją naturalne środowisko z zachowaniem cech charakterystycznych krajobrazu. Wnioskodawca dołoży wszelkich starań w celu zachowania walorów krajobrazu, na które składają się specyficzne cechy przyrodnicze i często także kulturowe, ukształtowane w wyniku historycznych procesów przyrodniczych lub harmonijnego współdziałania przyrody i człowieka. Odnośnie zarzutu w postaci nieuwzględnienia przez organ I instancji obowiązującej linii zabudowy Kolegium wskazało, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Organ I instancji przed wydaniem decyzji dokonał (poprzez urbanistę) analizy cech i funkcji terenu, o której mowa w art. 53 ust. 3 ustawy. Na dzień wydawania decyzji przez organ I instancji uwzględniono aktualną i obowiązującą funkcję terenu. Odwołująca nie wskazała precyzyjnie uchwały, na którą się powołuje, nie załączyła jej także do odwołania. Podniosła jedynie, że Rada Gminy podjęła uchwałę o sprzedaży mieszkań, bez wskazania działki czy terenu, na których znajdują się wskazane mieszkania. Jak wynika z wyjaśnień organu I instancji, Odwołującej chodzi o działkę nr ew. (...), na której prowadziła działalność Spółdzielnia K. Jak wskazał organ I instancji, zabudowa mieszkaniowa znajduje się na działce, która nie graniczy bezpośrednio z działką inwestorską. Nieruchomość ta znalazła się jednak w obszarze analizowanym. Organ odwoławczy wskazuje, że oddziaływanie inwestycji nie obejmie swym oddziaływaniem budynków położonych na wskazanej działce. Ponadto, pozostałe nieruchomości bezpośrednio graniczące z działką inwestorską posiadają charakter rolny lub zabudowany nieruchomościami o funkcji niemieszkaniowej. Odnośnie zarzutu dotyczącego nierzetelnego sporządzenia protokołu z rozprawy administracyjnej, Kolegium wskazało, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem w spornej sprawie, organ I instancji dochował procedury sporządzenia protokołu, a odwołująca własnoręcznym podpisem potwierdziła jego treść. Zatem stronie zapewniono możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Odwołująca, podniosła, że protokół nie zawiera danych osoby kierującej rozprawą, oraz uwag zgłoszonych przez uczestników rozprawy. Jednocześnie Pani Z. nie wskazała kto jej zdaniem prowadził rozprawę oraz jakich uwag brakuje w protokole. Wskazać należy, że znajdujący się w aktach sprawy protokół z rozprawy z dnia 30 sierpnia 2007r. zawiera dane dotyczące pracowników organu I instancji oraz osób uczestniczących w rozprawie oraz przebieg rozprawy. Protokół został odczytany stronom, po uprzednim wniesieniu wniosków i uwag oraz podpisany przez osoby biorące udział w rozprawie, w tym przez Odwołującą. Strony otrzymały kopie protokołów. Tym samym uznać należy, że Odwołująca nie wniosła żadnych uwag czy zastrzeżeń. Zatem podniesione w odwołaniu argumenty w tym zakresie są bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 28 kwietnia 2008r. A. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, iż Kolegium nie przeprowadziło analizy całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Zarzuciła, iż analiza sporządzona przez urbanistę jest niespójna, bowiem część opisowa odnosi się do wsi B. a część graficzna zawiera napis "C.". Ponadto wskazała, iż analiza zawiera zapis, że działka nr (...) położona jest na terenach rolnych i częściowo zainwestowanych zabudową magazynową i usługową, a w najbliższym sąsiedztwie nie występuje zabudowa mieszkaniowa. Natomiast w części graficznej analizy nie wykazano zabudowy magazynowej i usługowej oznaczonej jako istniejące budynki, gdyż takie budynki zostały przebudowane na lokale mieszkalne dla kilkunastu rodzina pozostałe zburzone. W ocenie skarżącej koniecznym jest ustalenie kto jest i był właścicielem działek nr (...),(...),(...),(...) oraz że Urząd Gminy w B. w 2005 r. poinformował mieszkańców ulicy (...), że zostało wszczęte postępowanie przygotowujące lokale mieszkalne na działce nr (...) w C. do sprzedaży aktualnym najemcom lokali wraz z przyległymi do nich działkami gruntu. Skarżąca podniosła również, iż Kolegium błędnie wskazało, że nie wniosła ona żadnych uwag do protokołu sporządzonego z dnia 30.08. 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł od przekonania, iż decyzja ta nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy B. ustalającą warunki i zasady inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej (...) nr (...) B. projektowanej w miejscowości C., gm. B. pow. P. na działce 0 nrew. (...). W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu 1 zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji celu publicznego (art. 53 ww. ustawy). Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania 0 znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim 1 krajowym) stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.). Konkretne cele zostały wyliczone w kolejnych punktach art. 6, ze wskazaniem, że także w ustawach odrębnych może nastąpić określenie innych celów publicznych. I tak, zgodnie z pkt 1 tego artykułu, celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa i utrzymywanie tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, części lotniczych lotnisk oraz służących do kierowania, kontroli, nadzoru i zabezpieczania ruchu lotniczego, w tym rejonów podejść, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Wobec wymienienia wśród inwestycji celu publicznego min. budowę i utrzymanie łączności publicznej (art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami),zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych budowa stacji bazowej telefonii komórkowej spełnia kryterium pozwalające na uznanie ją jako budowę łączności publicznej. Stosownie do treści art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Jednocześnie stosownie do treści art. 56 powołanej ustawy nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. W ocenie Sądu zaskarżona przez A. Z. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej decyzji wydane zostały zgodnie z powołanymi przepisami prawa materialnego i są prawnie uzasadnione. Jak wynika z analizy, teren objęty analizą stanowią tereny rolne i częściowo zabudowane z przeznaczeniem pod działalność usługową i magazynową, a w najbliższym sąsiedztwie nie występuje zabudowa 6 mieszkaniowa. Realizacja inwestycji nie spowoduje zatem zakłócenia i zmiany istniejącej linii zabudowy. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącej, iż Rada Gminy w B. podjęła uchwałę Nr (...) z dnia (...) marca 2007 r. w sprawie sprzedaży zabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Gminy B. zlokalizowanej w m. C. gmina B. o nr ew. geodezyjnej (...) organ odwoławczy wyjaśnił, że zabudowa mieszkaniowa znajduje się na działce, która nie graniczy bezpośrednio z działką inwestorską. Nieruchomość ta znalazła się jednak w obszarze analizowanym i została wzięta pod uwagę przez architekta, ustalającego obowiązującą linię zabudowy w terenie. Organ odwoławczy wskazał, że oddziaływanie inwestycji nie obejmie swym oddziaływaniem budynków położonych na wskazanej działce. Ponadto, pozostałe nieruchomości bezpośrednio graniczące z działką inwestorską posiadają charakter rolny lub zabudowany nieruchomościami o funkcji niemieszkaniowej. Zdaniem Sądu Kolegium zasadnie również wskazało, iż inwestycja nie będzie wpływać negatywnie na elementy środowiska naturalnego: powietrze, glebę, wody powierzchniowe, wody podziemne, klimat akustyczny, świat roślinny i zwierzęcy. Jedynym zagrożeniem dla środowiska są pola elektromagnetyczne niejonizujące wytwarzane przez anteny, jednak nie jest wymagane stosowanie dodatkowych środków technicznych mających na celu ograniczenie emisji promieniowania elektromagnetycznego, gdyż obszary pola elektromagnetycznego przekraczającego dopuszczalne normy koncentrują się w miejscach niedostępnych dla ludzi. Za bezzasadny zdaniem Sądu uznać należy również zarzut skarżącej odnośnie protokołu z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 30 sierpnia 2007r. Organ wyższego stopnia wskazał, że A. Z. nie wniosła żadnych uwag czy zastrzeżeń co do zachowania procedury sporządzania protokołu i podpisała się pod nim własnoręcznie. Na etapie odwołania strona bowiem kwestionowała prawidłowość jego sporządzenia (np. brak wskazania kierowania osoby kierującej rozprawą).Organ II instancji nie kwestionuje natomiast, że Skarżąca zaprezentowała swe stanowisko (przeciwne inwestycji) na rozprawie, co zostało w nim ujęte. Odnośnie zarzutu, iż analiza zawiera sprzeczność w swej części graficznej i tekstowej, polegającą na tym, że działka inwestorska znajduje się w miejscowości C., gmina B. (część graficzna analizy oraz decyzja organu I instancji), gdy tymczasem część tekstowa analizy zawiera zapis, że przedmiotowa działka położona jest w miejscowości B., gmina B. wskazać należy, że organ odwoławczy przyznał, iż wskazana rozbieżność faktycznie występuje. Nie budzi jednak wątpliwości położenie działki nr (...), co potwierdza mapa stanowiąca część analizy oraz treść decyzji organu I instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.