IV SA/Wa 868/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Szymańska Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.) Protokolant Anna Nader po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. Spółki z o.o. w Z. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia; III. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz Z. Spółki z o.o. w Z. kwotę 500,- (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...].03.2004 r. Wojewoda [...] wezwał Z. Spółka z o.o. do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Uzasadniając to orzeczenie organ wojewódzki podał, że [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przekazał sprawozdanie z wykonanych w dniu [...].10.2003 w porze dziennej i w porze nocnej pomiarów poziomu hałasu przenikającego do środowiska z terenu Z. Spółka z o.o. Wyniki pomiarów wskazały, że w porze nocnej występują przekroczenia dopuszczalnych norm przy najbliższej zabudowie mieszkaniowej o ok. 7 dB. W takim przypadku – zgodnie z treścią art. 230 ust.1 Prawa ochrony Środowiska –wymagane jest posiadanie przez zakład pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Wobec faktu stwierdzenia, że na granicy terenów prawnie chronionych przekroczone zostały dopuszczalne standardy jakości środowiska – na podstawie art. 231ust. 1 i 2 ustawy-Prawo ochrony środowiska wezwano Zakłady do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu. Z. Spółka z o.o. wniosły zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].03.2004 r., w którym zarzuciły nieprawidłowości podczas dokonywania pomiarów, wykonanie ich niezgodnie z przepisami prawnymi i normami, ich pozorny charakter. Podniesiono także, że mimo wniesienia uwag i zastrzeżeń do protokołu pomiarów – nie zostały one uwzględnione. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie pomiarów hałasu emitowanego do środowiska z Z. dnia [...].10.2003 r., - w porze nocnej oraz [...].10.2003 r. -w porze dziennej. Pomiary te zostały wykonane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska zgodnie z polskimi normami:PN-ISO 1996-1, PN –ISO 1996-2, PN-ISO 1996-3 z marca 1999 r. oraz PN-N-01339 i PN-N-01341 z maja 2000 r. Organ stwierdził, że analiza protokołu pomiarowego we właściwy sposób odwzorowuje akustyczne oddziaływanie na środowisko rozważanych zakładów o czym świadczy wstrzymanie ruchu drogowego w porze nocnej na czas wykonania pomiarów oraz interpretacja wyników pomiarów wykonanych w porze dnia. Poza tym z dużą starannością odniesiono się do pomiarów poziomu tła akustycznego lokując punkt pomiarowy w cieniu akustycznym budynku mieszkalnego ze względu na niemożliwość wyłączenia wszystkich źródeł hałasu funkcjonujących na terenie Z.. Odnosząc się do zarzutu zażalenia, że celem pomiarów było uprawdopodobnienie fikcyjnych wyników pomiarów z dnia [...].09.2003 r. organ II instancji ocenił go jako niezrozumiały albowiem postanowienie zostało wydane w oparciu o wyniki pomiarów wykonanych [...].10.2003 r. w porze nocnej a nie pomiarów z dnia [...].09.2003 r. Jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 231 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz §6 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13.05.1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasów w środowisku (Dz.U . nr 66 poz.436) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...].06.2004 r. wniosły Z. Spółka z o.o. w Z. zarzucając, że protokół nr [...], na którym organ oparł swoje rozstrzygnięcie opracowany został z naruszeniem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska albowiem nie posiada cech dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 §1 kpa. Dodatkowo skarżący zarzucił, że kontrolerzy WIOŚ nie przestrzegali – podczas pomiarów procedur określonych w Polskich Normach w zakresie przygotowania pomiarów, miejsca pomiarów, warunków meteorologicznych, sposobu i techniki wykonywania pomiarów, zaprzeczył ażeby pomiary poziomu hałasu były przeprowadzone zgodnie z Polskimi Normami wskazanymi w zaskarżonym orzeczeniu albowiem: przed i po wykonaniu pomiarów nie wzorcowano przyrządów pomiarowych przy pomocy kalibratora akustycznego, mimo sugestii przedstawicieli zakładów kontrolujący nie zalecił wyłączenia zakładowych źródeł emisji hałasu w celu pomiaru tła i pomiaru tła nie wykonał, nie uwzględniono natężenia ruchu kolejowego i hałasu emitowanego przez inne podmioty gospodarcze zlokalizowane na linii: źródło hałasu Z. - punkt pomiarowy, nie posiłkowano się legalną dokumentacją geodezyjną a przez to faktyczne pomiary wykonano gdzie indziej niż to zaznaczono na mapie, nie dochowano wymogu dokonania "liczby n elementarnych" pomiarów w celu uzyskania wymaganej dokładności pomiarów. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo odniósł się do poszczególnych zarzutów skargi wskazując, że są one niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).Kierując się powyższym unormowaniem Sąd ocenił, że skarga prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy orzeczenia organu I instancji choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są słuszne. Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, 77 i 107§3 kpa. Ustawodawca w art.7 i 77 kpa nakazuje organom administracji podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes obywateli oraz interes społeczny a nadto w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Art. 231 ust. 1 Prawa ochrony środowiska będący podstawą rozstrzygnięcia organów w niniejszej sprawie stanowi, że w przypadku stwierdzenia przez organ właściwy do wydania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska, iż poza zakładem przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu organ w drodze postanowienia wzywa prowadzącego zakład do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia. A zatem niezbędną przesłanką do zastosowania przez organ sankcji omawianego przepisu jest stwierdzenie przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu. Z. w niniejszej sprawie kwestionowały, że emitowany przez nich hałas przekracza dopuszczalne normy zarzucając szereg nieprawidłowości w sposobie dokonywania pomiarów i zgłaszając zastrzeżenia i uwagi do protokołu z pomiarów z dnia [...].10.2003 r. będącego podstawą nałożenia obowiązku. Okoliczności podnoszone przez Zakłady nie zostały przez organy należycie wyjaśnione. W szczególności organy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jak też poprzedzającego je postanowienia organu I instancji nie odnoszą się do zarzutu, że pomiary emitowanego hałasu zostały dokonane niezgodnie z Polskimi Normami. Nie zostało m.in. wyjaśnione czy dokonywanie poszczególnych pomiarów poprzedzone było wzorcowaniem urządzeń pomiarowych. Nie można uznać za wyjaśnienie tej kwestii stwierdzenia Ministra Środowiska ( zawartego w odpowiedzi na skargę ), że "protokół nie musi raportować tak oczywistej czynności jaką jest wzorcowanie sprzętu pomiarowego". Nie została także w należyty sposób wyjaśniona okoliczność związana z pomiarem tła akustycznego tj. poziomu dźwięku bez udziału oddziaływań akustycznych Z.. Twierdzenia organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę, iż nie było możliwości podczas dokonywania pomiarów wyłączenia wszystkich źródeł hałasu noszą cechy dowolności albowiem nie zostały one poparte żadnym materiałem dowodowym. Podkreślić przy tym należy, że ustalenia te są sprzeczne z twierdzeniami skarżącego, zgodnie z którymi wyłączenie innych źródeł hałasu było realne, a skarżący wyrażał taką gotowość. Organy nie wyjaśniły także okoliczności związanych z miejscem dokonywania pomiarów, faktycznych warunków meteorologicznych w chwili pomiarów jak też ewentualnego wpływu tych okoliczosciu na wyniki pomiarów. Podnoszone kwestie mogą mieć o tyle szczególnie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, że stwierdzone przekroczenie emisji hałasu w porze nocnej nie jest wysokie, (7dB) co tym więcej uzasadnia konieczność bardzo szczegółowych pomiarów. Te okoliczności wskazują, że organ w należyty sposób nie wyjaśnił czy zaistniały przesłanki do zastosowania sankcji z art. 231ust. 1 ustawy- Prawo ochrony środowiska tj. czy została stwierdzona emisja hałasu ponad dopuszczalny poziom. Wprawdzie organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę ustosunkował się do części zarzutów jednakże nie może to stanowić uzupełnienia uzasadnienia decyzji, które powinno – w myśl art. 107§3 kpa zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Reasumując sprawa nie został wyjaśniona w sposób umożliwiający wydanie orzeczenia zgodnie z prawem czego konsekwencją jest uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ponownie dokonać pomiarów poziomu emitowanego hałasu przez Z. z zachowaniem Polskich Norm i odnieść się do zarzutów skarżącego. Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut Z. dotyczący naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska. Z treści tego przepisu wynika, że z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowanej osobie fizycznej. Z kontrolowanych czynności został sporządzony protokół przez uprawnione osoby. Zarzuty dotyczące formy tego dokumentu są bezpodstawne. Dodatkowo zważyć należy, że skarżący nie przedstawił jaki wpływ mogłoby to uchybienie na wynik rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów Sąd – na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 145 ust. 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji, z tym że rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.