IV SA/Wa 871/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - zwolnić H. S. od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. W nadesłanych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Źródłem utrzymania skarżącej i jej rodziny są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1860 zł miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że jest właścicielką domu o pow. 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 3 ha. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca wskazała, iż oboje z mężem utrzymują się jedynie z emerytur, bowiem gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów. Wśród wydatków koniecznych skarżąca wymieniła koszt opału w okresie zimowym w wysokości 4000 zł, raty pożyczek w wysokości 500 zł miesięcznie oraz wydatki na lekarstwa w wysokości 400 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez nią kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć na uwadze, iż miesięczny dochód wnioskodawczyni i jej męża w wysokości 1860 zł służy do utrzymania dwóch dorosłych osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Skarżąca co prawda nie określiła wysokości wszystkich kosztów bieżącego utrzymania, wskazała jedynie na koszty zakupu opału na zimę, spłatą zaciągniętych pożyczek oraz leczeniem, jednakże biorąc pod uwagę kwotę uzyskiwanych przez nią dochodów, brak jest podstaw do uznania, że posiada ona wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest również brak dostępnych środków pieniężnych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.