IV SA/Wa 873/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. i M. K. na działania Rzecznika Praw Obywatelskich postanawia odrzucić skargę Skarżący M. N. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące braku jego interwencji (bezczynność, opieszałość) w sprawie zawisłej przed sądem powszechnym. Rzecznik Praw Obywatelskich - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej odrzucenie. Sąd zważył, co następuje: Skargę M. N. i M. K. należy odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z treści skargi, skarżący kwestionują działania Rzecznika Praw Obywatelskich, a w zasadzie brak podjęcia działań zgodnie z wolą skarżących, dotyczących m. in. postępowania o zapłatę, toczącego się przed Sądem Okręgowym w W. Skarżący domagają się wydania w tej sprawie przez Rzecznika Praw Obywatelskich decyzji administracyjnej zgodnie z art. 104 K.p.a. W świetle przytoczonego wyżej art. 3 § 2 oraz § 3 P.p.s.a. niniejsza sprawa nie mieści się jednak we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w powołanym wyżej przepisie prawa. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do ingerencji w postępowania o charakterze cywilnoprawnym toczące się przed sądami powszechnymi. W tym zakresie również i Rzecznikowi Praw Obywatelskich pozostawiona jest pewna swoboda w podejmowaniu decyzji o podjęciu się określonych działań w zakresie swojej kompetencji. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 tj. ze zm.), Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może podjąć sprawę, poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu środków działania, przekazać sprawę według właściwości lub nie podjąć sprawy – każdorazowo zawiadamiając o tym wnioskodawcę i osobę, której sprawa dotyczy. Zarówno w literaturze przedmiotu jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że rozpatrywanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kierowanych do niego wniosków nie następuje w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Dlatego też ocena podejmowanych przez Rzecznika działań (bądź ich brak) nie należy do sądu administracyjnego. Nie istnieje też żaden przepis szczególny (art. 3 § 3 P.p.s.a.) upoważniający sąd administracyjny do takiej oceny. Skarga w tym zakresie jest zatem niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.