IV SA/Wa 874/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminnego Domu Kultury i Biblioteki w O. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. Dyrektor Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego odmówił Gminnemu Domowi Kultury i Biblioteki w O. udzielenia informacji z Krajowego Rejestru Karnego o siedmiu pracownikach samorządowych zatrudnionych w Domu. Podstawą postanowienia był art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 10, art. 23, art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. Nr 50, poz. 580 ze zm1201). W zażaleniu na to postanowienie skarżący, powołując się na art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym, ocenił, że podstawą wystąpienia był ten właśnie przepis, a takie zapytanie nie wymaga uiszczenia opłaty. Zatrudnianie pracowników samorządowych jest czynnością z zakresu zadań publicznych. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji i powtórzył argumentację tam zawartą. Minister ocenił, że podstawą zapytania w niniejszej sprawie był art. 6 ust. 1 pkt 10, a nie 6 ust. 1 pkt 9 ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z [...] lutego 2007 r. skarżący ponowił argumentację zawartą w toku postępowania administracyjnego. Wystąpienie do Krajowego Rejestru Karnego jest wykonywaniem zadania publicznego, nałożonego ustawą nowelizującą ustawę o pracownikach samorządowych, a nie działaniem pracodawcy zatrudniającego nowych pracowników. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Organ zauważył też, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 lutego 2007 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 3 kwietnia 2007 r. (k. 8 akt sądowych). W tej sytuacji ocenić należało, że wniesiono ją po upływie ustawowego terminu 30 dni. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesiono ją po upływie ustawowego terminu. Nie dokonując więc merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie zwrotu kosztów postępowania Sąd zauważa, że stosownie do art. 222 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi nie żąda się opłat sądowych od pisma, jeśli już z jego treści wynika, że podlega ono odrzuceniu. W niniejszej sprawie już z samej skargi wynikało, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Wezwanie do uiszczenia wpisu było zatem niezasadne. Uznając natomiast, że skarżący nie powinien ponosić konsekwencji niezasadnego wezwania do uiszczenia wpisu Sąd postanowił go zwrócić.